آرتادادپایگاه قوانین و مقرراتکتابخانه من
قانونمتن گردآوری‌شده

قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو

متن موجود؛ کامل‌بودن بررسی‌نشده

مدنی و قراردادهاتاریخ سند: ثبت نشده۴۸۷ بخش
متن در پایگاه گردآوری شده است؛ کامل‌بودن سند و اعتبار جاری آن مستقلاً تأیید نشده‌اند.

اعتبار جاری بررسی نشده

ماده ۴۳

- ناوهای و جهازات مذکور در ماده ۲۲ و۲۴ و ۲۵ و ۲۷ بطریق ذیل متمایز خواهند شد: ‌الف- کلیه سطوح خارجی آن‌ها سفید خواهد بود. ب- یک یا چند صلیب سرخ پررنگ هر چه بزرگتر در هر طرف بدنه و روی سطوح افقی نقش خواهد شد به‌طوری‌که از هوا و دریا بهترین دید را تأمین‌ نماید. ‌ کلیه ناوهای بیماربر با افراشتن پرچم ملی خود و یا در صورتی‌که تابع کشور بی‌طرفی باشند با افراشتن پرچم دولت متخاصمی که تحت امر آن قرار‌دارند خود را معرفی خواهند کرد. یک پرچم سفید با نقش صلیب سرخ باید هر بالاتر روی دکل بزرگ در اهتزاز باشد. ‌ قایق‌های نجات ناوهای بیماربر و قایق‌های نجات ساحلی و کلیه جهازات کوچکی که توسط اداره بهداری مورد استفاده‌اند به رنگ سفید با نقش صلیب‌سرخ پررنگ که بصور وضوح مریی باشد رنگ خواهند شد و به‌طور کلی طریق تعیین هویتی که در بالا درباره ناوهای بیماربر ذکر شده درباره آن‌ها نیز ‌مجری خواهد بود. ‌ ناوها و جهازات مذکور فوق که بخواهند حمایت حقه خود را هنگام شب یا در موقع کمی دید تأمین کنند باید با موافقت دولت متخاصمی که آن‌ها را در‌اختیار خود دارد اقدامات لازم به‌عمل آورند که رنگ و علائم مشخصه خود را بقدر کافی مشهود مریی سازند. ‌ ناوهای بیماربر که به‌موجب ماده ۳۱ موقتاً توسط دشمن نگاه‌داشته شوند باید پرچم دولت متخاصمی را که در خدمتش کار می‌کنند یا فرمانش را قبول‌ کرده‌اند فرود آورند. ‌قایق‌های نجات ساحلی در صورتی‌که با موافقت دولت اشغال‌کننده عملیات خود را در یک پایگاه اشغال شده ادامه دهند ممکن است مجاز شوند که در‌ مواقعی که از پایگاه خود دور میگردند پرچم ملی خود را به انضمام پرچم صلیب سرخ برافرازند مشروط به‌این‌که مراتب قبلاً به کلیه دول متخاصم ‌ذیربط اطلاع داده شده باشد. ‌ کلیه مقررات این ماده راجع بعلامت صلیب سرخ نسبت بسایر علائم مذکور در ماده ۴۱ نیز معتبر خواهند بود. ‌ دول متخاصم باید در هر حال سعی در حصول موافقت‌نامه‌هایی نمایند که به‌موجب آن جدیدترین اصول موجوده در اختیار خود را برای تسهیل‌ تشخیص ناوها و جهازات مذکور در این ماده به‌کار برند. ‌

ماده ۴۴

- علائم مشخصه مذکور در ماده ۴۳ را در زمان صلح و در زمان جنگ جز برای تشخیص یا حمایت ناوهای مذکور در ماده مزبور نمی‌توان مورد‌استفاده قرار داد به استثنای مواردی که در قرارداد بین‌المللی دیگری یا در موافقت‌نامه بین کلیه دول متخاصم ذیربط پیش‌بینی شده باشد.

ماده ۴۵

- دول معظمه متعاهدی که قوانین کنونی آن‌ها نارسا باشد اقدامات لازم برای منع و جلوگیری از هر‌گونه سواستفاده از علائم مذکور در ماده ۴۳ را در هر زمان به‌عمل خواهند آورد. فصل هفتم – ‌در اجرای قرارداد ‌

ماده ۴۶

- هر دولت داخل در جنگ باید به‌وسیله سر فرماندهان خود لوازم اجرای مواد بالا و همچنین موارد پیش‌بینی نشده را بر طبق اصول کلی این‌قرارداد فراهم آورد.

ماده ۴۷

- اقدامات قصاصی علیه زخم‌داران و بیماران و غریقان و کارکنان و ناوها یا لوازمی که تحت حمایت این قراردادند ممنوع است.

ماده ۴۸

- دول معظمه متعاهد تعهد نمایند که در زمان صلح و جنگ متن این قرارداد را هر چه بیشتر در کشور خود اشاعه دهند و مخصوصاً تدریس‌ آن‌را در برنامه‌های تعلیمات نظامی و در صورت امکان در برنامه تعلیمات کشوری بگنجانند به‌طوریکه عامه مردم خصوصاً نیروهای مسلح داخل در‌جنگ و کارکنان بهداری و کشیشان عسکر بر اصول واقف باشند.

ماده ۴۹

- دول معظمه متعاهد ترجمه رسمی این قرارداد و قواعد و مقرراتی را که برای تأمین اجرای آن وضع کرده باشند به‌وسیله شورای متحدهه سویس و در زمان جنگ به‌وسیله دولت حامی به‌ یکدیگر ابلاغ خواهند کرد. ‌ فصل هشتم – در منع سوء استفاده و تخلفات ‌

ماده ۵۰

- دول معظمه هم تعاهد تعهد می‌نمایند که کلیه اقدامات قضایی لازم را برای تعیین مجازات مرتکبین یا آمرین ارتکاب هر یک از تخلفات عمده از‌این قرارداد را که در ماده بعد ذکر شده است به‌عمل آورند. ‌ هر دولت متعاهد مکلّف است کسانی را که متهم به ارتکاب یا آمر به ارتکاب هر یک از تخلفات عمده باشند جستجو و آن‌ها را از هر ملیتی که باشند‌ تسلیم دادگاه‌های خود نماید. همچنین می‌تواند در صورتی‌که مایل باشد آن‌ها را بر طبق شرایط مقرره در قوانین خود برای دادرسی یک کشور متعاهد‌ دیگر که علاقه‌مند به تعقیب آنان باشد تسلیم نماید مشروط به‌این‌که آن کشور متعاهد دلائل کافی بر علیه آن اشخاص جمع‌آوری کرده باشد. ‌هر دولت متعاهد اقدامات لازم را به‌عمل خواهد آورد که از هر‌گونه اعمال خلاف مقررات این قرارداد قطع نظر از تخلفات عمده که شرح آن در ماهه بعد ‌خواهد آمد جلوگیری شود. ‌ متهمین در همه احوال از تضمینات دادرسی و دفاع آزاد بمیزانی که کمتر از تضمینات مندرجه در ماده ۱۰۵ و مواد مابعد پیمان ژنو مورخ ۱۲ اوت ۱۹۴۹ راجع به معامله با اسیران جنگی نباشد بهره‌مند خواهند شد. ‌

ماده ۵۱

- تخلفات عمده که در ماده بالا مورد نظر است عبارتند از هر یک از اعمال ذیل که بر علیه افراد یا اموالی که تحت حمایت قرارداد می‌باشند‌ ارتکاب شده باشد: ‌آدم‌کشی عمدی، شکنجه یا رفتار خلاف انسانیت به انضمام آزمایش‌های بیولوژی ایراد درد شدید به‌طور عمدی یا لطمه شدید به تمامیت جسمی یا به‌ سلامتی، انهدام و تصرف اموال که متکی بضروریات جنگی نباشد و به مقدار کلی به‌طور غیر مشروع و به دلخواه شخص صورت گیرد.

ماده ۵۲

- هیچیک از دول متعاهد نمی‌تواند خود یا یک دولت متعاهد دیگر را از مسئولیت‌هایی که به‌علت تخلفات مذکور در ماده فوق متوجه خود او یا‌آن دولت دیگر می‌شود معاف سازد. ‌

ماده ۵۳

- هر‌گونه ادعای نقض قرارداد بر حسب تقاضای یکی از دول متخاصم طبق ترتیبی که بین طرفین ذی‌علاقه معین خواهد شد مورد تحقیق و‌رسیدگی قرار خواهند گرفت. ‌ چنانچه راجع به‌طرز تحقیق توافق حاصل نشود طرفین یک‌نفر داور تعیین خواهند کرد که طرز اقدام را معلوم نماید. ‌ پس از آن‌که نقض قرارداد محرز گردید دول متخاصم در اسرع وقت بدان خاتمه خواهند داد و از آن جلوگیری خواهند کرد. ‌ مقررات نهایی

ماده ۵۴

- این قرارداد به فرانسه و انگلیسی تحریر شده و هر دو متن متساویاً معتبرند. شورای متحده سویس ترجمه رسمی این قرارداد را به روسی و‌ اسپانیولی تهیه خواهد کرد.

ماده ۵۵

- این قرارداد که به تاریخ امروز مورخ است ممکن است تا تاریخ ۱۲ فوریه ۱۹۵۰ بنام دولت‌هایی که در کنفرانس مورخ ۲۱ آوریل ۱۹۴۹ منعقد‌ در ژنو شرکت داشته‌اند و همچنین توسط دولی که در کنفرانس شرکت نکرده ولی در دهمین قرارداد لاهه مورخ ۱۸ اکتبر ۱۹۰۷ راجع به انطباق اصول‌ قرارداد ژنو سال ۱۹۰۶ به جنگ دریایی و در قراردادهای ژنو سال ۱۸۶۴ یا ۱۹۰۶ یا ۱۹۲۹ راجع به بهبود سرنوشت زخم‌داران و بیماران نیروهای مسلح شرکت‌ داشته‌اند امضا شود.

ماده ۵۶

- این قرارداد هر چه زودتر تصویب و اسناد تصویب آن به برن تسلیم خواهد شد. ‌ هنگام تسلیم هر سند صورت مجلسی تنظیم خواهد گردید و یک نسخه رونوشت مصدق صورت مجلس مزبور به توسط شورای متحده سویس برای ‌کلیه دولی که قرارداد بنام آن‌ها امضا شده یا الحاق خود را به قرارداد اعلام داشته‌اند فرستاده خواهد شد.

ماده ۵۷

- این قرارداد شش‌ماه پس از آن‌که لااقل دو سند تصویب تسلیم گردد اعتبار خواهد یافت و بعداً برای هر یک از دول معظمه متعاهد پس از‌ شش‌ماه از تاریخی که سند تصویب خود را تسلیم نماید معتبر خواهد بود.

ماده ۵۸

- این قرارداد روابط بین دول معظمه متعاهد جانشین دهمین قرارداد لاهه مورخ ۱۸ اکتبر ۱۹۰۷ راجع به انطباق اصول قرارداد ژنو سال ۱۹۰۶ به جنگ دریایی می‌باشد.

ماده ۵۹

- این قرارداد به‌محض اینکه اعتبار یافت برای الحاق هر دولتی که آن‌را امضا نکرده باشد مفتوح خواهد بود. ‌

ماده ۶۰

- الحاق باید کتباً به شورای متحده سویس ابلاغ شود و شش‌ماه پس از تاریخ وصول ابلاغ اعتبار خواهد یافت. ‌شورای متحده سویس هر الحاق جدیدی را به‌کلیه دول امضا کننده یا دول ملحق شده اطلاع خواهد داد. ‌

ماده ۶۱

- به‌محض اینکه موقعیت‌های مذکور در مواد ۲ و ۳ پیش آید بلافاصله تصویب‌ها و الحاق‌هایی که از طرف دولت‌های متخاصم قبل یا بعد از شروع‌مخاصمات یا اشغال تسلیم یا اعلام شده باشد رسمیت خواهد یافت ابلاغ تصویب‌ها یا الحاق‌های واصله از دول متخاصم به توسط شورای متحده سویس به اسرع طرق صورت خواهد گرفت.

ماده ۶۲

- هر یک از دول معظمه متعاهد حق فسخ این قرارداد را دارند. ‌فسخ آن باید کتباً به شورای متحده سویس اطلاع داده شود و شورای نامبرده مراتب را به‌کلیه دول معظمه متعاهد ابلاغ خواهد کرد. فسخ پس از یک‌سال از تاریخ ابلاغ آن به شورای متحده سویس رسمیت خواهد یافت ولی چنانچه دولت فسخ‌کننده در جنگی وارد باشد مادام که‌ عهدنامه صلح منعقد نشده و در هر حال مادام که عملیات آزادی و معاودت اشخاص مورد حمایت این قرارداد پایان نیافته فسخ او رسمیت نخواهد یافت. ‌فسخ فقط درباره دولت فسخ‌کننده معتبر است و نسبت به تعهداتی که دولت‌های متخاصم مکلفند به‌موجب اصول حقوق بشر ناشیه از رسوم مقرره بین‌دول متمدن و قوانین انسانیت و مقتضیات وجدان عمومی اجرا نمایند بلااثر خواهد بود. ‌

ماده ۶۳

- شورای متحده سویس این پیمان قرارداد را در دبیرخانه سازمان ملل متحد به ثبت خواهد رسانید همچنین هر تصویب یا الحاق یا فسخی که در مورد‌این قرارداد دریافت نماید مراتب را به دبیرخانه سازمان نامبرده اطلاع خواهد داد. ‌در تصدیق مراتب بالا امضا کنندگان زیر که اعتبارنامه‌های خود را تسلیم نموده‌اند این قرارداد را امضا کردند. ‌ در شهر ژنو به تاریخ ۱۲ اوت ۱۹۴۹ به زبان‌های فرانسه و انگلیسی تحریر شد نسخه اصل در بایگانی کشور متحده سویس ضبط می‌شود. شورای متحده سویس یک رونوشت مصدق قرار داد را بهر یک از دولت‌های امضا کننده و همچنین به‌دولی که به‌این قرارداد ملحق شوند ارسال خواهد شد. پیوست محل مخصوص ذکر نام کشور و مقام نظامی صادر کننده کارت کارت هویت مخصوص اعضا بهداری و مذهبی وابسته به نیروهای مسلح در دریا نام خانوادگی………………………………………………… نام شخصی………………………………………………….. تاریخ تولد…………………………………………………… درجه……………………………………………………….. شماره………………………………………………………. دارنده این کارت به سمت……………………………………. تحت حمایت قرارداد ژنو مورخ ۱۲ اوت ۱۹۴۹ راجع به بهبود سرنوشت زخم‌داران و بیماران و غریقان نیرو های مسلح در دریا می‌باشد. تاریخ صدور کارت………………… شماره کارت……………… محل امضا یا اثر انگشت یا هردو عکس صاحب کارت مهرمنگنه مقام نظامی صادر کننده کارت قد……………………. چشم………………… مو……………….. سایر مشخصات ………………………………………………………………………….. ………………………………………………………………………….. قرارداد ژنو راجع‌به‌معامله با اسیران جنگی ‌مورخه ۱۲ اوت ۱۹۴۹ ‌ امضا کنندگان ذیل نمایندگان مختار دولت‌های شرکت‌کننده در کنفرانس سیاسی که در شهر ژنو از تاریخ ۲۱ آوریل تا ۱۲ اوت ۱۹۴۹ به‌منظور تجدید نظر در‌قرارداد ژنو مورخه ۲۷ ژوییه ۱۹۲۹ راجع‌به‌ معامله با اسیران جنگی تشکیل گردیده نسبت به مراتب ذیل موافقت حاصل نمودند: باب اول – ‌مقررات عمومی ‌

ماده ۱

- دولت‌های معظمه متعاهد تعهد می‌نمایند که این قرارداد را در همه احوال محترم شمارند و اتباع خود را به‌احترام آن وادارند.

ماده ۲

- علاوه بر مقرراتی که باید در زمان صلح به‌موقع اجرا گذارده شود این قرارداد وقوع در صورت جنگی که رسماً اعلان شده باشد یا هر‌گونه نزاع‌ مسلحانه که بین دو یا چند دولت معظم متعاهد بروز کند اجرا خواهد شد ولو آن‌که یکی از آن دول مزبور وجود وضع جنگی را تصدیق نکند. ‌ این قرارداد درباره هر‌گونه موارد اشغال تمام یا قسمتی از خاک یکی از دول معظمه متعاهد نیز معتبر است ولو آن‌که اشغال مزبور با هیچ‌گونه مقاومت‌ نظامی مواجه نشده باشد. ‌ چنانچه یکی از دول داخل در جنگ عضو این قرارداد نباشد دولت‌های مع‌ذالک در روابط متقابل خود تابع این قرارداد خواهند بود و چنانچه آن دولت این‌قرارداد را قبول و مقرّرات آن را اجرا کند در مقابل او نیز ملزم به اجرای این قرارداد خواهند بود. ‌

ماده ۳

- چنانچه نزاع مسلحانه جنبه بین‌المللی نداشته باشد و در خاک یکی از دول معظمه متعاهد روی دهد هر یک از دول داخل در جنگ مکلفند که‌ لااقل مقرّرات زیر را اجرا نمایند: ۱- با کسانی‌که مستقیماً در جنگ شرکت ندارند به انضمام افراد نیروهای مسلحی که اسلحه به زمین گذاشته باشند یا کسانی‌که به‌علت بیماری یا زخم‌ یا بازداشت یا هر علت دیگری قادر به جنگ نباشند باید در همه احوال بدون هیچ‌گونه تبعیض ناشیه از نژاد رنگ، مذهب، عقیده، جنس، اصل و نسب‌یا ثروت یا هر علت مشابه آن با اصول انسانیت رفتار شود. ‌ اعمال ذیل در مورد اشخاص مذکور بالا در هر زمان و در هر مکان ممنوع است و خواهد بود: ‌ الف- لطمه به حیات یا تمامیت بدنی من‌جمله قتل به‌تمام اشکال آن. زخم زدن، رفتار بیرحمانه، شکنجه و آزاد. ب- اخذ گروگان. ج- لطمه بحیثیت اشخاص من‌جمله تحقیر و تخفیف. ‌د- محکومیت و اعدام بدون حکم قبلی دادگاهی که صحیحاً تشکیل شده و جامع تضمینات قضایی که ملل متمدن ضروری می‌دانند باشد. ۲- بیماران و زخم‌داران جمع‌آوری و تحت معالجه قرار خواهند گرفت. ‌یک دستگاه نوع‌پروری بی‌طرف مانند کمیته بین‌المللی صلیب سرخ می‌تواند خدمات خود را به متخاصمین عرضه دارد. ‌ گذشته از مراتب فوق دول متخاصم سعی خواهند کرد تمام یا قسمتی از سایر مقررات این قرارداد را نیز از طریق موافقت‌نامه‌های اختصاصی به‌موقع اجرا‌ گذارند. ‌اجرای مقررات فوق اثری در وضع حقوقی متخاصمین نخواهد داشت.

ماده ۴

- الف- اشخاص ذیل متعلق به‌یکی از طبقات مشروحه پایین که به‌دست دشمن افتند اسیر جنگی بدان‌گونه که مفهوم این قرارداد است شمرده ‌می‌شوند: ۱-‌اعضا نیروهای مسلح یکی از متخاصمین و همچنین اعضا چریک و دسته‌های داوطلب که جزو نیروهای مسلح مزبور باشند. ۲- اعضا سایر چریک‌ها و اعضا سایر دسته‌های داوطلب به انضمام اعضا نهضت‌های مقاومت متشکل متعلق به یک دولت متخاصم که در داخل یا در خارج‌ خاک خود مشغول عمل باشند ولو آن‌که خاک مزبور اشغال شده باشد مشروط به‌این‌که چریک‌ها یا دسته‌های داوطلب و نهضت‌های مقاومت متشکل‌ مذکور جامع شرایط زیر باشند: ‌الف- یک‌ نفر رییس رأس آن‌ها باشد که مسئول اتباع خود باشد. ب- دارای علامت مشخصه ثابتی باشند که از دور قابل تشخیص باشد. ج- علناً حمل اسلحه نمایند. ‌ د- در عملیات خود مطابق قوانین و رسوم جنگ رفتار نمایند. ۳- اعضا نیروهای مسلح منظم که خود را وابسته به‌دولت یا مقامی معرفی نمایند که از طرف دولت دستگیرکننده به رسمیت شناخته نشده باشد. ۴- کسانی که همراه نیروهای مسلح هستند بی‌آن‌که مستقیماً جزو آن نیروها باشند از قبیل اعضا غیر نظامی کارکنان هواپیماهای جنگی- خبرنگاران‌جنگی- تهیه‌کنندگان اجناس- اعضا واحدهای کار یا خدمت که عهده‌دار آسایش نیروهای مسلحند مشروط به‌این‌که از طرف نیروهای مسلحی که‌همراهی می‌کنند مجاز باشند برای این منظور نیروهای مسلح مزبور مکلفند کارت هویتی مطابق نمونه پیوست به‌این قبیل اشخاص تسلیم نمایند. ۵- کارکنان نیروهای بحریه بازرگانی من جمله فرماندهان و ناخداها شاگردان و کارکنان هواپیمایی کشوری دولت‌های متخاصم که به‌موجب این‌ مقرّرات حقوق بین‌المللی از معامله مساعدتری برخوردار نیستند. ۶- اهالی اراضی اشغال نشده که هنگام نزدیک شدن دشمن بی‌آن‌که فرصت تشکل نیروهای منظم داشته باشند ارتجالاً برای مبارزه با دشمن اسلحه‌ به‌دست می‌گیرند مشروط به‌این‌که علناً حمل اسلحه نمایند و قوانین و رسوم جنگ را محترم شمارند. ب- اشخاص ذیل از معامله‌ای که به‌موجب این قرارداد برای اسیران جنگی تعیین گردیده برخوردار خواهند شد: ۱- اشخاصی که به نیروهای مسلح کشور اشغال شده متعلق‌اند یا متعلق بوده‌اند در صورتی‌که دولت اشغال‌کننده به‌علت همین تعلق اقدام به بازداشت آن‌ها را لازم بداند ولو آن‌که آن‌ها را قبلاً در زمانی‌که جنگ در خارج خاک اشغالی ادامه داشته آزاد کرده بوده خصوصاً در مواردی که اشخاص‌مزبور در صدد الحاق به نیروهای مسلح اصلی خود که در جنگ داخل باشد برآمده و توفیق نیافته باشد یا در موردی که اشخاص مذکور به اخطاری که به‌منظور بازداشت به آنان بشود اطاعت ننمایند. ۲- اشخاص متعلق به‌یکی از طبقات مشروحه در این ماده که دولت‌های بی‌طرف یا غیر متخاصم آن‌ها در خاک خود پذیرفته و طبق حقوق بین‌الملل‌مکلف ببازداشت آنان می‌باشند با قید و شرط هر‌گونه معامله مساعدتری که دولت‌های مذکور بخواهند در درباره آنان قائل شوند باستثنا مقررات مواد ۸- ۱۰- ۱۵ بند ۵ از ماده ۳۰ مواد ۵۸ لغایت ۶۷ و مواد ۹۲ و ۱۲۶ و به استثنای مقررات مربوط به‌دولت‌های حامی در موقعی‌که بین دول متخاصم با دولت‌های ‌بی‌طرف یا غیر متخاصم روابط سیاسی موجود باشد در موقعی‌که روابط سیاسی مزبور موجود باشد دول متخاصم متبوع اشخاص مذکور مجاز خواهند بود وظائفی را که به‌موجب این‌قرارداد به‌عهده دول حامی محول است نسبت به آن اشخاص اجرا نمایند بدون آن‌که این عمل از وظائفی که دول مزبور معمولاً به‌موجب رسوم و‌ عهود سیاسی و کنسولی اجرا می‌نمایند چیزی بکاهند. ج- این ماده اساسنامه کارکنان بهداری و مذهبی را به‌نحوی که در ماده ۳۳ این قرارداد پیش‌بینی شده محفوظ می‌دارد. ‌

ماده ۵

- این قرارداد درباره اشخاص مذکور در ماده ۴ از لحظه‌ای که به‌دست دشمن افتند تا آزادی و اعاده قطعی آن‌ها به کشورشان اجرا خواهد شد. ‌ اگر شک باشد که اشخاصی که عمل مخاصمت‌آمیز مرتکب شده و به‌دست دشمن افتاده‌اند متعلق بکدام یک از طبقات مذکور در ماده ۴ می‌باشند‌ اشخاص مزبور تا وضعشان به توسط دادگاه صالح معلوم نگردیده از حمایت این قرارداد برخوردار خواهند بود. ‌

ماده ۶

- علاوه بر موافقت نامه‌هایی که در مواد ۱۰- ۲۳- ۲۸- ۳۳- ۶۰- ۶۵- ۶۶- ۶۷- ۷۲- ۷۳- ۷۵- ۱۰۹- ۱۱۰- ۱۱۸- ۱۱۹- ۱۲۲ این‌قرارداد بالصراحه پیش‌بینی شده دولت‌های معظمه متعاهد می‌توانند موافقت‌نامه‌های اختصاصی دیگری راجع بهر مسئله که حل آن‌را اختصاصاً مقتضی‌بدانند منعقد سازند. هیچ موافقت‌نامه اختصاصی نمی‌تواند به وضع اسیران جنگی به‌نحویکه به‌موجب این قرارداد معین شده لطمه بزند یا حقوقی را که‌بر طبق این قرارداد برای آن‌ها مقرر است تقلیل دهد. ‌اسیران جنگی در تمام مدتی که مشمول قراردادند از مزایای موافقت‌نامه‌های مزبور برخوردار خواهند شد مگر آن‌که در آن موافقت‌نامه‌ها یا موافقت‌نامه‌های‌بعدی صریحاً خلاف آن مقرر شده باشد و یا یکی از دول متخاصم اقدامات مساعدتری درباره آن اتخاذ کرده باشد. ‌

ماده ۷

- اسیران جنگی نمی‌توانند در هیچ حالی از تمام یا قسمتی از حقوقی که به‌موجب این قرارداد یا احیاناً به‌موجب موافقت‌نامه‌های اختصاصی مذکور در ماده قبل درباره آنان تأمین شده صرف‌نظر نمایند.

ماده ۸

- این قرارداد با معاضدت و تحت نظر دولت‌های حامی که عهده‌دار حفظ منافع دول متخاصمند به‌موقع اجرا گذارده خواهد شد، برای این منظور‌دولت‌های حامی می‌توانند علاوه بر مأمورین سیاسی یا کنسولی خود نمایندگانی از میان اتباع خود یا از میان اتباع دولت‌های بی‌طرف دیگر تعیین نمایند. ‌نمایندگان مزبور باید مورد پذیرش دولتی که نزد آن انجام وظیفه خواهند کرد انجام وظیفه خواهند کرد قرار گیرند. ‌ دولت‌های متخاصم بوسیعترین وجهی در انجام وظیفه مأمورین یا نمایندگان دولت‌های بی‌طرف تسهیل خواهد کرد. ‌ مأمورین یا نمایندگان دول حامی نباید در هیچ مورد از حدود وظیفه خود به‌نحوی که از این قرارداد مستفاد می‌شود تجاوز کنند و مخصوصاً باید‌ضروریات عالیه امنیت دولتی را که نزد آن انجام وظیفه می‌نمایند رعایت نمایند. ‌

ماده ۹

- مقررات این قرارداد با فعالیت‌های نوع‌پرورانه که کمیته بین‌المللی صلیب سرخ یا هر دستگاه بشردوست بی‌طرف دیگری برای حمایت اسیران‌جنگی و کمک به آنان با موافقت دولت‌های متخاصم مربوطه به‌عمل آورد مانعه‌الجمع نخواهد بود. ‌

مشخصات منبع و حدود پوشش
نوع سند
قانون
پوشش متن
متن موجود؛ کامل‌بودن بررسی‌نشده
وضعیت اعتبار
اعتبار جاری بررسی نشده
نسخهٔ پایگاه
۱
انتشار صفحهٔ منبع
۱۴۰۴/۴/۳
شناسه
artadad-8eeabaf3440e819fea1e