- این قرارداد درباره غریقان و زخم‌داران و بیماران در دریا که متعلق به طبقات ذیل باشد مجری خواهد شد.
۱- اعضای نیروهای مسلح دولت داخل در جنگ و همچنین اعضا قوای چریک و دسته‌های داوطلب که جزو نیرو مسلح مزبور باشند.
۲- اعضا سایر چریک‌ها و اعضا سایر دسته‌های داوطلب به انضمام نهضت‌های مقاومت متشکل متعلق به‌یک دولت متخاصم که در خارج یا در داخل خاک خود مشغول عمل باشند ولو آن‌که خاک مزبور اشغال شده باشد مشروط به‌این‌که چریک‌ها یا دسته‌های داوطلب به انضمام نهضت‌های مقاومت متشکل مزبور جامع شرایط زیر باشند.
الف- در رأس آن‌ها شخصی باشد که مسئول اتباع خود باشد.
ب- دارای علامت مشخصه ثابتی باشند که از دور قابل تشخیص باشد.
ج- علناً حمل اسلحه نمایند.
د- در عملیات خود بر طبق قواعد و رسوم جنگ رفتار کنند.
۳- اعضای نیروهای مسلح که خود را وابسته به‌دولت یا مقامی اعلام کرده باشند که توسط دولت دستگیرکننده شناخته شده باشد
۴- اشخاصی که همراه نیروهای مسلح می‌باشند بی‌آن‌که مستقیماً جزو آن نیروها باشند از قبیل اعضا کشوری هواپیماهای نظامی- خبرنگاران جنگی- تهیه‌کنندگان اجناس- اعضای واحدهای کار یا خدمت که عهده‌دار رفاه نظامیانند مشروط براینکه از نیروهای مسلحی که همراهی می‌کنند کسب اجازه کرده باشند.
۵- اعضا به انضمام فرماندهان و ناخدایان و شاگردان بحریه بازرگانی و اعضا هواپیمایی کشوری که به‌موجب مقررات حقوق بین‌المللی از معامله‌مساعدتری بهره‌مند نیستند.
۶- نفوس اراضی اشغال نشده که هنگام نزدیک شدن دشمن بی‌آن‌که فرصت متشکل شدن بصورت نیروهای مسلح منظم داشته باشند ارتجالا اسلحه به‌دست می‌گیرند مشروط به‌این‌که علناً حمل اسلحه نمایند و قوانین و رسوم جنگ را رعایت کنند.
- هر کشتی جنگی یا دولت متخاصم می‌تواند تسلیم زخم‌داران و بیماران و غریقانی را که در ناوهای بیماربر و کشتی‌های بیماربر جمعیت‌های امدادی یا شخصی باشند و همچنین در کشتی‌های بازرگانی و زورق و جهازات دیگر از هر ملیتی باشند خواستار شود مشروط به‌این‌که حال مزاجی زخم‌داران و بیماران اجازه تسلیم آنان را بدهد و کشتی جنگی مزبور دارای تأسیساتی که معالجه کافی برای آنان تأمین کند.
- چنانچه زخم‌داران و بیماران و غریقان در یک کشتی جنگی بی‌طرف یا توسط یک ناو هوایی نظامی بی‌طرف پذیرفته شوند باید ترتیبی داده شود که در مواردی که حقوق بین‌المللی مقرر می‌دارد اشخاص مذکور نتوانند مجدداً در عملیات جنگی شرکت نمایند.
- با توجه به مقررات ماده ۱۲ زخم‌داران و بیماران و غریقان یک دولت متخاصم که به‌دست طرف می‌افتند اسیر جنگی بوده و قواعد حقوق‌بشر مربوط به‌اسیران جنگی درباره آنان معتبر خواهد بود. دستگیرکننده مختار است بر حسب مورد تصمیم بگیرد که آنان‌را نگاه دارد یا به‌یک بندر کشور خود یا به‌یک بندر بی‌طرف و یا حتی به‌یک بندر خصم بفرستد. در صورت اخیر اسیران جنگی که بدین‌طریق به کشور خود مسترد می‌شوند نخواهند توانست در تمام مدت جنگ خدمت کنند.
- زخم‌داران و بیماران و غریقانی که در بندر بی‌طرف با موافقت مقامات محلی پیاده شوند باید در مواردی که حقوق بین‌المللی مقرر می‌دارد توسط دولت بی‌طرف نگاه داشته شوند به‌طوری‌که نتوانند مجدداً در عملیات جنگی شرکت کنند مگر آن‌که بین دولت بی‌طرف و دول متخاصم قرار‌دیگری داده شده باشد.
هزینه بیمارستان و بازداشت زخم‌داران و بیماران و غریقان به‌عهده دولت متبوع آنان خواهد بود.
- پس از هر مصافی دول متخاصم کلیه اقدامات ممکنه را برای جمع‌آوری و جستجوی غریقان و بیماران و زخم‌داران و حفظ آنان از غارت و بدرفتاری و تأمین پرستاری لازم برای آنان و همچنین برای جستجو متوفیات و جلوگیری از سرقت اشیا آنان به‌عمل خواهند آورد.
هر موقع که اوضاع اجازه دهد دول متخاصم بین خود قرارهای محلی برای تخلیه بیماران و زخم‌داران یک منطقه محصور از راه دریا یا برای عبور کارکنان بهداری و مذهبی و لوازم بهداری به مقصد منطقه خواهند داد.
- دول متخاصم باید در اسرع وقت ممکنه کلیه عوامل تشخیص هویت غریقان و زخم‌داران و بیماران و مردگان طرف متخاصم را که به دستشان افتاده‌اند ثبت نمایند. اطلاعات مزبور باید در صورت امکان شامل مطالب زیر باشد:
الف- تعیین دولت متبوع آنان.
ب- نوع خدمت یا شماره.
ج- نام خانوادگی.
د- نام یا نام‌های کوچک.
ه- تاریخ تولد.
و- هر‌گونه اطلاعات دیگری که در کارت یا پلاک هویت مندرج است.
ز- تاریخ و محل دستگیری.
ح- اطلاعات مربوط به جراحات و بیماری یا علت فوت.
اطلاعات فوق باید در اسرع وقت بدفتر اطلاعات موضوع ماده ۱۲۲ قرارداد ژنو مورخه ۱۲ اوت ۱۹۴۹ راجع‌به معامله با اسیران جنگی ابلاغ شود و‌دفتر نامبرده اطلاعات مزبور را به توسط دولت حامی یا به توسط آژانس مرکزی اسیران جنگی برای دولت متبوعه اشخاص مذکور ارسال خواهد داشت.
دول متخاصم اسناد فوت یا صورت‌های متوفیات را که رسماً گواهی شده باشد تنظیم و از مجرای مذکور در بند بالا برای یکدیگر ارسال خواهند داشت همچنین نصف پلاک دولای هویت و یا در صورتی که پلاک هویت ساده باشد عین پلاک را با وصیت‌نامه یا هر سند دیگری که برای خانواده متوفیات دارای اهمیت باشد و وجوه نقدی و به‌طور کلی تمام اشیایی را که به‌خودی خود یا به اعتبار علائق محبت قیمتی باشد و روی اجساد مردگان یافت شود جمع‌آوری و از طریق همان دفتر برای یکدیگر ارسال خواهند داشت. این اشیا و همچنین اشیا مجهول‌المالک در بسته‌های ممهور به انضمام اظهارنامه‌ای حاوی کلیه توضیحات لازم جهت تشخیص هویت مالک متوفای آن‌ها ارسال خواهد گردید صورت کامل محتویات هر بسته باید به آن بسته ضمیمه شود.
- دول متخاصم مراقبت خواهند کرد که اموات تا حداکثری که اوضاع اجازه می‌دهد انفراداً به دریا افکنده شوند و قبلاً جنازه‌ها مورد معاینه دقیق و صورت امکان مورد معاینه طبی قرار گیرند تا از فوت اطمینان حاصل و هویت آن‌ها معلوم شود و بتوان گزارش آن‌را داد. در صورتی‌که متوفی دارای پلاک هویت دولا باشد نصف آن روی جنازه باقی خواهد ماند.
در صورتی‌که متوفیات به خشکی پیاده شوند مقررات قرارداد ژنو مورخ ۱۲ اوت ۱۹۴۹ راجع به بهبود سرنوشت زخم‌داران و بیماران نیروهای مسلح هنگام اردوکشی درباره آنان مجری خواهد شد.
- دول متخاصم می‌توانند از همت نوع‌پرورانه فرماندهان کشتی‌های بازرگانی یا زورق‌های تفریحی یا جهازات بی‌طرف استمداد کمک نمایند که بیماران و زخم‌داران و غریقان را در کشتی خود بپذیرند و تحت معالجه قرار دهند و همچنین اجساد متوفیات را بگیرند.
جهازاتی که از هر قبیل به‌این استمداد پاسخ دهند و آن‌ها که مرتجلاً زخم‌داران و بیماران و غریقان را جمع‌آوری کرده باشند از حمایت مخصوص تسهیلات جهت اجرای وظیفه تعاون خود بهره‌مند خواهند شد.
در هیچ موردی نمی‌توان آن‌ها را به‌علت حمل این قبیل اشخاص دستگیر کرد ولی نسبت به نقض بی‌طرفی که احتمالاً مرتکب شوند در معرض دستگیری باقی خواهند ماند مگر آن‌که وعده‌های عکس آن به آنان داده شده باشد.
فصل سوم – در باب ناوهای بیماربر
- ناوهای بیماربر یعنی کشتی‌هایی که توسط دول اختصاصاً برای کمک به زخم‌داران و بیماران و غریقان و معالجه و حمل آنان ساخته شده نباشد در هیچ حال مورد حمله قرار گیرند و دستگیر شوند بلکه در هر زمان باید محترم شمرده و حمایت شوند مشروط به‌این‌که نام و مشخصات آن‌ها ده‌روز قبل از استفاده به‌دول متخاصم اطلاع داده شود.
مشخصاتی که باید در ابلاغ استفاده ذکر شود شامل ظرفیت غیر خالص ثبت شده و طول کشتی از دماغه تا انتها و تعداد دکل‌ها و دودکش‌ها خواهد بود.
- مؤسسات واقعه در ساحل که بحمایت قرارداد ژنو مورخ ۱۲ اوت ۱۹۴۹ راجع به بهبود سرنوشت زخم‌داران و بیماران نیروهای مسلح هنگام اردوکشی ذیحق می‌باشند نباید از دریا نه مورد حمله و نه هدف بمباران قرار گیرند.
- ناوهای بیماربر که توسط جمعیت‌های ملی صلیب سرخ یا جمعیت‌های خیریه که رسماً شناخته شده باشند یا توسط اشخاص مورد استفاده قرار می‌گیرند از همان حمایتی که برای ناوهای بیماربر نظامی مقرر است بهره‌مند خواهند شد و از دستگیری معاف خواهند بود مشروط براینکه دول متخاصم متبوع آن‌ها مأموریت رسمی به آن‌ها داده باشند و مقررات ماده ۲۲ راجع باعلام استفاده رعایت شده باشد.
کشتی مزبور باید حامل سندی از مقام ذی‌صلاحیت باشند که تصدیق کرده باشد که هنگام جهازگیری و حرکت تحت نظارت آن مقام بوده‌اند.
- ناوهای بیماربر که توسط جمعیت‌های ملی صلیب سرخ یا جمعیت‌های خیریه که رسماً شناخته شده باشند یا توسط اشخاص مورد استفاده قرار می‌گیرند از همان حمایتی که برای ناوهای بیماربر نظامی مقرر است بهره‌مند خواهند شد و از دستگیری معاف خواهند بود مشروط براینکه خود را با‌موافقت قبلی دولت خود و با اجازه یکی از دول متخاصم در اختیار آن دولت متخاصم گذاشته باشند و مشروط به‌این‌که مقررات ماده ۲۲ راجع باعلام‌استفاده رعایت شده باشد.
- حمایت مذکور در مواد ۲۲ و ۲۴ و ۲۵ شامل ناوهای بیماربر بهر ظرفیت و قایق‌های نجات آن‌ها در هر کجا که عمل کنند خواهد بود. مع‌هذا محض تأمین حداکثر راحتی و امنیت دول متخاصم سعی خواهند کرد برای حمل زخم‌داران و بیماران و غریقان در مسافت طولانی و در وسط دریا فقط ناوهای بیماربری را که بیش از ۲۰۰۰ تن غیر خالص ظرفیت داشته باشند مورد استعمال قرار دهند.
- جهازاتی که توسط دولت یا جمعیت‌های امدادی رسمی برای عملیات نجات ساحلی مورد استفاده قرار می‌گیرند به‌همان شرایط مذکور در مواد ۲۲ و ۲۴ نیز در حدودی که ضروریات عملیات اجازه دهد محترم شمرده خواهند شد. نسبت به تأسیسات ساحلی ثابت که منحصراً توسط جهازات مزبور به‌منظور وظایف نوع‌پرورانه مورد استفاده قرار می‌گیرند نیز در حدود امکان به‌همین قرار رفتار خواهد شد.
- در صورت وقوع مصاف بین کشتی‌های جنگی درمانگاه‌ها حتی‌الامکان محترم شمرده خواهند شد و از تعرض مصون خواهند بود.درمانگاه‌های مزبور و لوازم آن‌ها تابع قوانین جنگ خواهند بود ولی نمی‌توان آن‌ها را مادام که برای زخم‌داران و بیماران مورد حاجتند از مصرف منحرف ساخت. مع‌هذا فرماندهی که آن‌ها را در اختیار خود دارد اختیار خواهد داشت که در مورد ضروریات نظامی فوری از آن‌ها استفاده کند مشروط به‌این‌که سرنوشت زخم‌داران و بیماران را که در آن‌ها تحت معالجه‌اند قبلاً تأمین کرده باشد.
- هر ناو بیماربر که هنگام تصرف بندری توسط دشمن در آن بندر باشد اجازه خواهد داشت که از آنجا خارج شود.
- ناوهای و جهازات مذکور در مواد ۲۲ و ۲۴ و ۲۵ و ۲۷ به زخم‌داران و بیماران و غریقان بدون تفاوت ملیت آن‌ها کمک و مساعدت خواهند کرد.
دول معظمه متعاهد تعهد می‌کنند که ناوها و جهازات مزبور را برای هیچ منظور نظامی مورد استفاده قرار ندهند.
ناوها و جهازات مزبور نباید به‌هیچوجه مزاحم حرکات متخاصمین باشند.
در حین مصاف و پس از مصاف بمسئولیت و خطر خود عمل خواهند کرد.
– دول متخاصم حق بازرسی و معاینه ناوها و جهازات مذکور در مواد ۲۲ و ۲۴ و ۲۵ و ۲۷ را خواهند داشت و می‌توانند مساعدت ناوها و جهازات مزبور را رد کنند، به آن‌ها اخطار نمایند که دور شوند خط سیر معینی را به آن‌ها تحمیل کنند، قاعده‌ای برای استعمال بی‌سیم و هر‌گونه وسائل مخابراتی دیگر آن‌ها معین کنند و حتی در صورتی‌که وخامت اوضاع ایجاب نماید آن‌ها را به‌مدت حداکثر هفت روز بازداشت کنند شروع مدت مزبور از‌لحظه توقیف محسوب می‌شود.
دول متخاصم می‌توانند یک‌نفر کمیسر در ناوها و جهازات مزبور بگمارند که وظیفه‌اش منحصراً مراقبت در اجرای اوامر صادره طبق بند قبل خواهد‌بود.
دول متخاصم اوامری را که به ناوهای بیماربر می‌دهند در دفتر روزانه ناوهای مزبور حتی‌الامکان به زبانی که برای فرمانده ناو مفهوم باشد ثبت خواهند‌کرد.
دول متخاصم می‌توانند خواه به‌طور یک طرفی و خواه به‌موجب موافقت‌نامه اختصاصی ناظرین بی‌طرفی در ناوهای بیماربر خود بگذارند تا ناظرین مزبور شاهد رعایت کامل مقررات این قرارداد باشند.
- ناوها و جهازات مذکور در مواد ۲۲ و ۲۴ و ۲۵ و ۲۷ از حیث اقامت در بندر بی‌طرف نظیر ناوهای جنگی شمرده نخواهند شد.
- کشتی‌های بازرگانی که تبدیل به ناوهای بیماربر شوند در تمام طول مدت مخاصمات نباید از صورت ناو بیماربر خارج شوند.
- حمایت ناوهای بیماربر و درمانگاه‌های کشتی‌ها قطع نتواند شد مگر در صورتی‌که از حمایت مزبور خارج از وظایف نوع‌پرورانه آن‌ها برای ارتکاب اعمالی که به‌حال دشمن مضر باشد استفاده شده باشد. مع‌هذا حمایت مزبور سلب نمی‌شود مگر پس از اخطاری که در کلیه موارد مقتضیه همراه با ضرب‌الاجل مناسبی باشد و به اخطار مزبور ترتیب اثر داده نشود.
ناوهای بیماربر بخصوص نمی‌توانند برای انتشارات بی‌سیم خود یا برای هر وسیله مخابراتی دیگر رمز محرمانه داشته باشند و استعمال کنند.
- مسائل ذیل باعث حمایت از ناوهای بیماربر یا درمانگاه‌های کشتی‌ها شمرده نخواهد شد:
۱- اینکه کارکنان ناوها یا درمانگاه‌های مزبور مسلح باشند و برای حفظ نظم یا دفاع خود یا دفاع زخم‌داران و بیماران خود استعمال اسلحه نمایند.
۲- اینکه در کشتی آلاتی موجود باشد که منحصر دریانوردی یا مخابرات را تأمین کند.
۳- اینکه در ناوهای بیماربر یا درمانگاه‌های کشتی اسلحه دستی و مهماتی یافت شود که از زخم‌داران و بیماران و غریقان گرفته شده و هنوز به اداره مربوطه تحویل نشده باشد.
۴- اینکه فعالیت نوع‌پرورانه ناوهای هوابیماربر و درمانگاه‌های کشتی یا کارکنان آن‌ها درباره زخم‌داران و بیماران و غریقان غیر نظامی تیز بسط داده شده باشد.
۵- اینکه ناوهای بیماربر حامل لوازم و کارکنان مخصوص اداره بهداری به مقداری بیش از آنچه که معمولاً لازم است باشند.
فصل چهارم - در باب کارکنان
- کارکنان مذهبی و بهداری و بیمارستانی ناوهای هواپیمابر و کارکنان خود ناوهای مزبور محترم شمرده و حمایت خواهند شد. در مدتیکه در‌خدمت ناوهای مزبور هستند اعم از اینکه در ناوها بیمار زخم‌دار باشد یا نباشد نمی‌توان آن‌ها را دستگیر کرد.
- کارکنان مذهبی و بهداری و بیمارستانی که بخدمت بهداری یا روحانی اشخاص مذکور در ماده ۱۲ و ۱۳ اختصاص دادند اگر به‌دست دشمن افتد محترم شمرده خواهند شد و مورد حمایت قرار خواهند گرفت. مادام که خدمت آن‌ها برای پرستاری و کمک زخم‌داران و بیماران لازم است خواهند توانست وظائف خود را انجام دهند سپس همین‌که فرمانده کلی که آن‌ها را در اختیار خود دارد امکان‌پذیر بداند آن‌ها را بازپس خواهد فرستاد. کارکنان مزبور هنگام ترک کشتی می‌توانند اشیایی را ملک شخصی خودشان است با خود ببرند. مع‌هذا چنانچه به‌واسطه احتیاجات بهداری یا روحانی اسیران جنگی نگاه داشتن قسمتی از کارکنان مزبور لازم تشخیص شود همه گونه اقدامات به‌عمل خواهد آمد که هر چه زودتر در خشکی پیاده شوند. کارکنانی که نگاه داشته شده‌اند هنگام پیاده شدن مشمول مقررات قرارداد ژنو مورخ ۱۲ اوت ۱۹۴۹ راجع به بهبود سرنوشت زخم‌داران و بیماران نیروهای مسلح هنگام اردوکشی خواهند بود.
فصل پنجم - در باب محصولات بهداری
- کشتی‌هایی که برای این منظور اجاره می‌شوند مجاز خواهند بود لوازمی را که منحصراً برای معالجه زخم‌داران و بیماران نیروهای مسلح یا‌برای پیش‌گیری بیماری‌ها اختصاص دارد حمل نمایند مشروط براینکه کیفیات سفر خود را به‌دولت خصم اطلاع دهند و مورد موافقت دولت نامبرده قرار گیرد دولت خصم حق تفتیش آن‌ها را حفظ خواهد کرد ولی نمی‌تواند آن‌ها را دستگیر یا لوازم محموله را ضبط کند. ممکن است ناظرین بی‌طرفی با موافقت دول متخاصم در کشتی‌های مزبور به‌منظور نظارت لوازم محموله گماشته شوند و برای این منظور باید دسترسی بلوازم مزبور آسان باشد.
- ناوهای هواژیی بهداری یعنی ناوهای هوایی که منحصراً برای تخلیه زخم‌داران و بیماران و غریقان و همچنین برای حمل کارکنان و لوازم بهداری استعمال می‌شوند مورد حمله واقع نخواهند شد بلکه هنگام پرواز در ارتفاعات و ساعات و مسیرهایی که بین کلیه دول متخاصم ذیربط معین شده باشد توسط دول مزبور محترم شمرده خواهند شد.
علامت مشخص مذکور در ماده ۴۱ سطوح فوقانی و تحتانی و جبین آن‌ها در کنار رنگ‌های پرچم ملی به‌طور مشهود نقش خواهد شد. بعلاوه هر‌گونه علامت یا وسیله تشخیص دیگری را که به‌موجب این موافقت‌نامه بین دول متخاصم خواه در بدو جنگ و خواه در جریان جنگ معین شده باشد خواهند داشت.
پرواز بر فراز خاک دشمن یا اراضی اشغالی دشمن ممنوع خواهد بود مگر آن‌که قرار دیگری در اینباب داده شده باشد. ناوهای هواژیی بهداری باید بهر‌گونه اخطار مبنی بر فرود آمدن در خشکی یا دریا اطاعت کنند در موردی که ناو هوایی بهداری بدین‌طریق مجبور بنشستن در خشکی یا در دریا شود خود آن و سرنشینان آن می‌توانند پس از بازرسی که احیاناً صورت گیرد دوباره پرواز نمایند.
در صورتی‌که بی‌خبر در خاک دشمن یا در اراضی اشغالی دشمن فرود آید بیماران و زخم‌داران و غریقان و کارکنان ناو هوایی اسیر جنگی خواهند شد. با‌کارکنان بهداری بر طبق ماده (۳۶) و مواد مابعد آن رفتار خواهد گردید.
- ناوهای هوایی دولت‌های متخاصم می‌توانند با قید شروط بند دوم از فراز خاک کشورهای بی‌طرف عبور کنند و در صورت لزوم یا برای‌توقف آنی در خاک یا آب‌های آن‌ها فرود آیند. برای این منظور باید قبلاً عبور خود را از خاک آن کشورها به کشورهای مزبور اطلاع دهند و بهر‌گونه اخطار‌مبنی بر فرود آمدن روی خاک یا آب اطاعت کنند. در طول پرواز خود فقط در صورتی از حمله مصون خواهند بود که در ارتفاعات و ساعات و طبق مسیری که قبلاً بین دول متخاصم یا دول بی‌طرف ذیربط قرار داشته باشد پرواز نمایند.
مع‌هذا دول بی‌طرف می‌توانند شرایط یا تضییقاتی برای پرواز یا فرود آمدن هواپیماهای بهداری در خاک خود معین نمایند. شرایط یا تضییقات احتمالی مزبور نسبت به کلیه دول متخاصم علی‌السویه اجرا خواهند شد.
زخم‌داران و بیماران و غریقان که با موافقت زمامداران محلی به‌وسیله ناوهایی در خاک بی‌طرف پیاده شوند توسط آن کشور بی‌طرف در مواردی که حقوق بین‌المللی مقرّر می‌دارد نگاه‌داشته شوند تا بتوانند مجدداً در عملیات جنگی شرکت کنند مگر آن‌که در این خصوص قرار دیگری بین دولت بی‌طرف مزبور با دول متخاصم داده شده باشد. هزینه بیمارستان و نگاه‌داری این اشخاص به‌عهده دولت متبوع آنان خواهد بود.
فصل ششم – در علامت مشخصه
- علامت صلیب سرخ روی زمینه سفید تحت نظارت مقام ذی‌صلاحیت نظامی روی پرچم‌ها و بازوبندها و همه گونه لوازم مربوط به اداره بهداری نقش خواهد شد. لیکن در مورد کشویی که از پیش هلال سرخ و شیر و خورشید سرخ را روی زمینه سفید به‌جای صلیب سرخ بکار می‌برند علائم مزبور نیز به مفهوم این قرارداد به‌عنوان علامت مشخصه مقبول است.
- کارکنان مذکور در مواد ۳۶ و ۳۷ باید به بازوی چپ خود بازوبندی داشته باشند که رطوبت در آن اثر نکند و دارای علامت مشخصه باشد. این بازوبند باید توسط مقام نظامی تسلیم و مهر شده باشد.
کارکنان مذکور علاوه بر پلاک هویت مندرج در ماده ۱۹ باید دارای کارت هویت مخصوصی باشند که حاوی علامت مشخصه باشد. این کارت باید طوری باشد که رطوبت در آن اثر نکند و قطع آن به اندازه‌ای باشد که بتوان در جیب گذاشت کارت مزبور باید به زبان کشور صادرکننده نوشته شود و لااقل حاوی نام و نام خانوادگی و تاریخ تولد و درجه و شماره صاحب کارت باشد. در کارت ذکر خواهد شد که با چه سمتی حق استفاده از این قرارداد دارد. عکس صاحب کارت باید به آن الصاق شود و صاحب کارت باید آن‌را امضا کند یا اثر انگشت خود را روی آن بگذارد و یا هم امضا و هم اثر‌انگشت نهد. کارت باید با مهر منگنه مقام نظامی ممهور شود.
در هر ارتش کارت هویت باید متحدالشکل بوده و در ارتش‌های دولت‌های متعاهد حتی‌الامکان از حیث نوع یکسان باشد. دولت متخاصم می‌توانند کارت پیوست این قرارداد را نمونه قرار دهند. و باید در بدو شروع مخاصمات نمونه‌هایی را که به کار خواهند برد به یکدیگر ابلاغ خواهند کنند.
هر کارت هویت در صورت امکان در دو نسخه صادر خواهد شود که یک نسخه آن نزد دولت صادرکننده بماند.
کارکنان مذکور فوق نباید در هیچ موردی از علائم و کارت هویت و حق حمل بازوبند خود محروم شوند و در صورت فقدان حق خواهند داشت المثنای کارت و علائم جدیدی دریافت دارند.
