آرتادادپایگاه قوانین و مقرراتکتابخانه من
قانونمتن گردآوری‌شده

قانون دیات (منسوخ)

متن موجود؛ کامل‌بودن بررسی‌نشده

دسته‌بندی‌نشدهتاریخ سند: ثبت نشده۲۱۱ بخش
متن در پایگاه گردآوری شده است؛ کامل‌بودن سند و اعتبار جاری آن مستقلاً تأیید نشده‌اند.

نسخ در منبع اعلام شده؛ مستقلاً بررسی نشده

ماده ۹۱

- فاسد نمودن و شکستن و سوزاندن بینی در صورتیکه اصلاح نشود موجب دیه کامل است و اگر بدون عیب جبران شود موجب یکصد‌ دینار می‌باشد.

ماده ۹۲

- فلج کردن بینی موجب دو ثلث دیه کامل است و از بین بردن بینی فلج موجب ثلث دیه کامل می‌باشد.

ماده ۹۳

- از بین بردن هر یک از سوراخهای بینی موجب ثلث دیه کامل است و سوراخ کردن بینی بطوریکه هر دو سوراخ و پرده فاصل میان آن ‌پاره شود یا آنکه آن را سوراخ نماید در صورتیکه باعث از بین رفتن آن نشود موجب ثلث دیه کامل است و اگر جبران و اصلاح شود موجب خمس دیه‌ می‌باشد. سوم- ‌دیه گوش

ماده ۹۴

- از بین بردن مجموع دو گوش دیه کامل دارد و از بین بردن هر کدام نصف دیه کامل و از بین بردن مقداری از آن موجب دیه همان مقدار با ‌رعایت نسبت به تمام گوش خواهد بود. ‌

ماده ۹۵

- از بین بردن نرمه گوش ثلث دیه آن گوش را دارد و از بین بردن قسمتی از آن موجب دیه به همان نسبت خواهد بود.

ماده ۹۶

- پاره کردن گوش ثلث دیه دارد.

ماده ۹۷

- فلج کردن گوش دو ثلث دیه و بریدن گوش فلج ثلث دیه را دارد. ‌ تبصره ۱- گوش سالم و شنوا و گوش کر در حکم فوق یکسانند. ‌ تبصره ۲- هرگاه آسیب رساندن به گوش به حس شنوائی سرایت کند و به آن آسیب رساند یا موجب سرایت به استخوان و شکستن آن شد برای‌هر کدام دیه جداگانه‌ای خواهد بود. ‌ چهارم- دیه لب ‌

ماده ۹۸

- از بین بردن مجموع دو لب دیه کامل دارد و از بین بردن هر کدام از لب‌ها نصف دیه کامل و از بین بردن هر مقداری از لب موجب دیه همان ‌مقدار با رعایت نسبت به تمام لب خواهد بود.

ماده ۹۹

- جنایتی که لب‌ها را جمع کند و در اثر آن دندانها را نپوشاند موجب مقداری است که حاکم آن را تعیین مینماید.

ماده ۱۰۰

- جنایتی که موجب سست شدن لب‌ها بشود بطوری که با خنده و مانند آن از دندانها کنار نرود موجب دو ثلث دیه کامل می‌باشد.

ماده ۱۰۱

- از بین بردن لب‌های فلج و بی‌حس ثلث دیه دارد.

ماده ۱۰۲

- شکافتن هر دو لب بطوری که دندان‌ها نمایان شوند موجب ثلث دیه کامل است و در صورت اصلاح و خوب شدن خمس دیه کامل و ‌شکافتن یک لب بطوری که دندان‌ها نمایان شوند موجب ثلث دیه لب و در صورت خوب شدن خمس دیه لب خواهد بود. پنجم- ‌دیه زبان ‌

ماده ۱۰۳

- از بین بردن تمام زبان سالم یا لال کردن انسان سالم با ضربه مغزی و مانند آن دیه کامل دارد و بریدن تمام زبان لال ثلث دیه کامل خواهد بود.

ماده ۱۰۴

- از بین بردن مقداری از زبان لال موجب دیههمان مقدار با رعایت نسبت به تمام زبان خواهد بود ولی دیه قسمتی از زبان سالم به نسبت‌ از دست دادن قدرت ادای حروف خواهد بود.

ماده ۱۰۵

- تعیین مقدار دیه جنایتی که بر زبان وارد شده و موجب از بین رفتن حروف نشود لکن باعث عیب گردد با تعیین حاکم خواهد بود. ‌

ماده ۱۰۶

- هرگاه مقداری از زبان را کسی قطع کند که باعث از بین رفتن قدرت ادای مقداری از حروف باشد و دیگری مقدار دیگر را که باعث از بین ‌رفتن مقداری از باقی حروف گردد دیه به نسبت از بین رفتن قدرت ادای حروف می‌باشد. ‌

ماده ۱۰۷

- بریدن زبان کودک قبل از حد سخن گفتن موجب دیه کامل است. ‌

ماده ۱۰۸

- بریدن زبان کودکی که بحد سخن گفتن رسیده ولی سخن نمی‌گوید ثلث دیه دارد و اگر بعداً معلوم شود که زبان او سالم و قدرت تکلم ‌داشته دیه کامل محسوب و بقیه از جانی گرفته می‌شود.

ماده ۱۰۹

- هرگاه جنایتی موجب لال شدن گردد و دیه کامل از جانی گرفته شود و دوباره زبان به حال اول برگردد و سالم شود دیه مسترد خواهد ‌شد. ششم- دیه دندان

ماده ۱۱۰

- از بین بردن تمام دندان‌های بیست و هشت‌گانه دیه کامل دارد و به ترتیب زیر توزیع می‌شود: ۱- هر یک از دندان‌های جلو که عبارتند از پیشین و چهارتائی و نیش و از هر کدام دو عدد در بالا و دو عدد در پایین می‌روید و جمعاً دوازده‌ تا ‌خواهد بود- پنجاه دینار و دیه مجموع آن‌ها ششصد دینار می‌شود. ۲- هر یک از دندان‌های عقب که در چهار سمت پایانی از بالا و پائین در هر کدام یک ضاحک و سه ضرس قرار دارد و جمعاً شانزده تا خواهد بود- ‌بیست و پنج دینار و دیه مجموع آن‌ها چهارصد دینار می‌شود. ‌

ماده ۱۱۱

- دندان‌های اضافی به هر نام که باشد و بهر طرز که روئیده شود دیه‌ای ندارد و اگر در کندن آن‌ها نقصی حاصل شود مقدار جریمه آن با ‌تعیین حاکم معلوم می‌شود و اگر هیچگونه نقصی حاصل نشود جریمه مالی نخواهد داشت ولی در صورت تعدی بعنوان تعزیر بنظر حاکم به ده تا ‌پنجاه ضربه شلاق محکوم می‌شود.

ماده ۱۱۲

- هرگاه دندان‌ها از بیست و هشت تا کمتر باشد بهمان نسبت از دیه کامل کاهش می‌یابد خواه خلقتاً کمتر باشد یا در اثر عارضه‌ای کم ‌شده باشد.

ماده ۱۱۳

- فرقی میان دندان‌هائی که دارای رنگ‌های گوناگون می‌باشند نیست و اگر دندانی در اثر جنایت سیاه شود و نیافتد دیه آن دو ثلث دیه همان ‌دندان است که سالم باشد و دیه دندانی که قبلا سیاه شده ثلث همان دندان سالم است.

ماده ۱۱۴

- شکاف (‌اشقاق) دندان که بدون کندن و از بین بردن آن باشد با تعیین حاکم جریمه مالی او معلوم می‌شود. ‌

ماده ۱۱۵

- شکستن آن مقدار از دندان که نمایان است با بقاء ریشه دیه کامل آن دندان را دارد و اگر بعد از شکستن مقدار مزبور کسی بقیه را از ریشه ‌بکند جریمه آن با نظر حاکم تعیین می‌شود خواه کسی که بقیه را از ریشه کنده همان کسی باشد که مقدار نمایان دندان را شکسته یا دیگری. ‌

ماده ۱۱۶

- کندن دندان شیری کودک که دیگر بجای آن دندان نروید دیه کامل آنرا دارد و اگر بجای آن دندان بروید دیه بر دندان شیری که کنده شد یک شتر می‌باشد.

ماده ۱۱۷

- دندانی که کنده شود دیه کامل دارد گرچه همان را در محلش قرار دهند و دوباره مانند سابق شود.

ماده ۱۱۸

- هرگاه دندان دیگری بجای دندان اصلی کنده شده قرار گیرد و مانند دندان اصلی شود کندن آن دیه کامل دارد. هفتم- ‌دیه گردن

ماده ۱۱۹

- شکستن گردن بطوریکه گردن کج شود دیه کامل دارد.

ماده ۱۲۰

- جنایتی که موجب کج شدن گردن شود و همچنین جنایتی که مانع فرو بردن غذا گردد جریمه آن با نظر حاکم تعیین می‌شود. ‌

مشخصات منبع و حدود پوشش
نوع سند
قانون
پوشش متن
متن موجود؛ کامل‌بودن بررسی‌نشده
وضعیت اعتبار
نسخ در منبع اعلام شده؛ مستقلاً بررسی نشده
نسخهٔ پایگاه
۱
انتشار صفحهٔ منبع
۱۴۰۰/۴/۱۷
شناسه
artadad-f448c1a95f78bedcfced