‌قانون استخدامی وزارت اطلاعات

- وزارتخانه می‌تواند در جهت رفع مشکل مسکن و کمک به تأمین مایحتاج مستخدمین خود در جهت ایجاد تعاونی‌های ذی‌ربط اقدامات لازم را مبذول دارد.

- به منظور جبران خسارات ناشی از شغل وزارتخانه به حداکثر تا پنج درصد (۵%) از مستخدمین خود و حداکثر تا یک دوم حقوق و مزایای سالانه مستخدم بر اساس ضوابط خود، کمک بلاعوض پرداخت خواهد نمود. ‌تبصره- اعتبارات موضوع این ماده همه ساله در بودجه وزارتخانه پیش‌بینی شده و بر اساس ضوابط مقرر پرداخت می‌شود.

- وزارتخانه مکلف است صندوق پس‌انداز ثابتی را جهت تأمین مالی آتیه مستخدمین خود و به منظور اعطای وام در حین خدمت و تأدیه وجوه پس‌انداز حاصل از سهم دولت و مستخدم، پس از اتمام خدمت به مستخدمین تشکیل دهد. ‌تبصره- مستخدمین می‌توانند عضو این صندوق باشند و آیین‌نامه ‌چگونگی استفاده از خدمات این صندوق توسط وزارتخانه تهیه و پس از تصویب وزیر اجرا می‌شود.

- وزارتخانه موظف است کلیه مستخدمین خود را در قبال حوادثی که منجر به شهادت، فوت، بیماری، جانبازی و معلولیت، همچنین پرداخت دیه شود، برابر قوانین و مقررات رأساً بیمه نماید.

- به علت فرسایش و مشکلات ناشی از سختی کار در وزارتخانه، ساعات کار مستخدمین مشاغل خاص به تشخیص وزیر در شرایط عادی پنج ساعت از ساعات کار عمومی هفتگی در کشور کمتر خواهد بود.

- وزارتخانه موظف است هزینه تحصیلی مستخدمینی را که به درخواست وزارتخانه در رشته‌های مورد نیاز در دانشگاه‌ها تحصیل‌می‌نمایند، همچنین سایر هزینه‌های آموزشی را پرداخت نماید.

- آیین‌نامه اجرایی این بخش توسط وزیر تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید. ‌بخش چهارم – کسور:

- وجوه زیر ماهانه از دریافتی مستخدمین رسمی کسر می‌شود: ‌الف- حق بازنشستگی به میزان ده درصد (۱۰%) حقوق و فوق‌العاده شغل و مزایای مستمر (‌حق مسکن و خطرپذیری برای افراد واجد شرایط). ب- حق بیمه خدمات درمانی به میزان یک و نیم درصد (۱.۵%) حقوق و فوق‌العاده شغل. ج- سهم ماهانه پس‌انداز به میزان دو و نیم درصد (۲.۵%) حقوق و فوق‌العاده شغل. ‌تبصره- مشمولان قانون استخدام وزارتخانه از پرداخت مالیات بر حقوق معاف هستند.

- وجوه زیر از دریافتی ماهانه مستخدمین رسمی کسر می‌شود: ‌الف- حقوق و فوق‌العاده شغل اولین ماه مستخدم. ب- هرگونه افزایش که در طول خدمت مستخدم انجام می‌شود، در ماه اول افزایش.

- ماهانه پانزده درصد (۱۵%) حقوق و فوق‌العاده شغل و مزایای مستمر بابت بازنشستگی و سه و نیم درصد (۳.۵%) حقوق و فوق‌العاده‌شغل بابت پس‌انداز از اعتبارات وزارت کسر و به اضافه وجوه موضوع بندهای (‌الف و ج) ماده (۳۸)، همچنین وجوه موضوع ماده (۳۹) این قانون، به‌حساب صندوق بازنشستگی و پس‌انداز ثابت حسب مورد واریز می‌شود.

- کسورات بازنشستگی مستخدمین وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها، مؤسسه‌ها و شرکت‌های دولتی و غیر دولتی وابسته به دولت و شهرداری‌ها و‌نیروهای نظامی و انتظامی و مؤسساتی که شمول قانون بر آن‌ها مستلزم ذکر نام است در صورتی که به این وزارتخانه منتقل شوند اعم از سهم فرد یا‌سازمان برابر قوانین و مقررات مربوط به صندوق بازنشستگی وزارتخانه واریز خواهد شد. ‌فصل پنجم – آموزش

- وزارتخانه مکلف است به منظور تزکیه و ایجاد روح ابتکار و خلاقیت، ارتقای بینش و توانایی‌های علمی و عملی مستخدمین، با توجه به‌احتیاجات خود، نسبت به تشکیل دوره‌های آموزشی یا کارآموزی ضمن خدمت در زمینه‌های عقیدتی، سیاسی و تخصصی اقدام نماید. ‌تبصره- تعیین خط مشی و سیاست‌های آموزشی و نیز چهارچوب برنامه‌های آموزشی در زمینه‌های عقیدتی، سیاسی و تخصصی، به موجب آیین‌نامه‌ای است که به تصویب وزیر می‌رسد.

- وزارتخانه می‌تواند به منظور تأمین و تربیت کادر فنی و متخصص مورد نیاز در رشته‌های دانشگاهی که امکان تأمین آن از دانشگاه‌های کشور نباشد، بر اساس ضوابط و مقررات قانونی نسبت به تأسیس ‌دانشکده یا مؤسسه آموزش عالی مورد نیاز اقدام نماید. ‌تبصره ۱- اساسنامه و مواد و برنامه‌های مراکز آموزش عالی وابسته به وزارتخانه (‌مقاطع کاردانی و بالاتر) و چگونگی اعطای مدارک تحصیلی باید به تأیید شورای عالی انقلاب فرهنگی و در بقیه موارد به تأیید وزیر برسد. ‌تبصره ۲- مدارک تحصیلی فارغ‌التحصیلان پس از طی دوره تعهد خدمت، به مستخدمین اعطاء خواهد شد.

- وزارتخانه می‌تواند بخشی از نیازهای تخصصی خود را به روش اعطای بورس از دانشگاه‌ها و مؤسسه‌های آموزش عالی خارج از وزارت، تأمین نماید. ‌فصل ششم – ارزشیابی

- وزارتخانه مکلف است در فواصل معینی که کمتر از یک بار در سال نباشد استعداد، شایستگی، تعهد، رفتار و عملکرد کمی و کیفی‌ مستخدمین خود را از نظر کارآیی، تخصص، تجربه و آگاهی‌های سیاسی و اجتماعی مورد ارزشیابی قرار دهد. نتایج حاصله از ارزشیابی، ملاک‌ استحقاق مستخدم برای واگذاری شغل مناسب، انتصابات، ارتقاء گروه، تعیین میزان افزایش سنواتی، پرداخت فوق‌العاده کارانه و پاداش خواهد بود. در‌صورت قابل قبول نبودن نتایج ارزشیابی مستخدم، وزارتخانه مکلف است نسبت به تغییر شغل و یا ایجاد تمهیدات لازم برای ارتقاء دانش و بینش‌ مستخدم از طریق برگزاری دوره‌های کارآموزی مناسب اقدام نماید. ‌ضوابط و نحوه ارزشیابی به موجب آیین‌نامه‌ای خواهد بود که به تصویب وزیر می‌رسد. ‌فصل هفتم – وضعیت خدمتی مستخدمین و پایان آن ‌بخش اول – وضعیت خدمتی مستخدمین:

- وضعیت مستخدمین وزارتخانه از لحاظ خدمت- حسب مورد- به یکی از حالت‌های زیر خواهد بود: ‌الف- اشتغال: ‌شامل: ۱- خدمت اعم از رسمی و آزمایشی. ۲- خدمت پیمانی ۳- خرید خدمت ب- مرخصی ج- مأمور ‌د- مأمور به خدمت ه- غایب ‌و- آماده به خدمت ‌ز- اسیر یا گروگان ح- مفقودالاثر ط- انفصال موقت ی- تعلیق ‌تبصره- آیین‌نامه ‌نحوه اجرای مأموریت مستخدمین توسط وزارتخانه تهیه و به تأیید وزیر می‌رسد.

- مستخدمین وزارتخانه می‌توانند به یکی از اشکال زیر از مرخصی استفاده نمایند: ‌الف- مرخصی استحقاقی: مستخدمین رسمی و پیمانی حق استفاده از یک ماه مرخصی سالانه با استفاده از حقوق و مزایای مربوط را دارا هستند.‌ مدت مرخصی در مناطق بد آب و هوا و محروم برای پرسنل غیر بومی چهل و پنج روز خواهد بود. فهرست مناطق بد آب و هوا و محروم تابع مقررات عمومی کشور خواهد بود. ب- مرخصی استعلاجی، مستخدمینی که به علت بیماری قادر به خدمت نیستند، با تجویز پزشک معتمد، حداکثر تا چهار ماه در سال می‌توانند از‌ مرخصی استعلاجی با دریافت حقوق و مزایا استفاده نمایند. در مورد بیماری‌های صعب‌العلاج و مرخصی بیش از چهار ماه برابر قوانین استخدام کشوری عمل خواهد شد. ‌تبصره- مستخدمین زن از نظر مرخصی دوران زایمان، تابع ضوابط قانون ‌استخدام کشوری خواهند بود. ج- مرخصی اضطراری: مستخدمینی که استحقاق مرخصی سالانه را نداشته باشند، ولی بناچار نیاز به مرخصی دارند، می‌توانند از مرخصی‌های‌استحقاقی سال بعد حداکثر تا پانزده روز استفاده نمایند. ‌د- مستخدمین در صورت نیاز به تناسب مدت خدمت و با موافقت وزارتخانه می‌توانند حداکثر سه سال در طول خدمت از مرخصی بدون حقوق استفاده نمایند. این مدت جزء سنوات خدمتی محسوب نمی‌شود. در موارد استثنایی و با تأیید وزیر، حداکثر دو سال به این مدت افزوده می‌شود. ‌تبصره- ترتیب چگونگی استفاده از مرخصی‌های یاد شده و مرخصی‌های ساعتی، میزان قابل ذخیره مرخصی استحقاقی و کیفیت خرید مرخصی مزبور، حدود اختیارات مسئولان و مدیران در دادن مرخصی‌ها به موجب آیین‌نامه‌ای است که توسط وزارتخانه تهیه و به تصویب وزیر می‌رسد.

- در صورتی که مستخدم وزارتخانه بدون اطلاع یا اخذ مرخصی، در محل خدمت خود حاضر نشود، غایب محسوب شده و پرونده وی جهت رسیدگی به هیأت رسیدگی به تخلفات اداری احاله می‌شود. ‌تبصره- در صورتی که غیبت غیرموجه مستخدم پانزده روز متوالی به طول انجامد به تشخیص هیأت رسیدگی به تخلفات اداری به محاکم صالحه قضائی معرفی و حسب مورد به مجازات حبس از یک تا سه سال محکوم می‌شود. صدور حکم برائت مانع از رسیدگی هیأت رسیدگی به تخلفات اداری نخواهد بود.

- مستخدمینی که به واسطه حذف پست سازمانی بدون شغل شوند آماده به خدمت شده و وزارتخانه موظف است ظرف شش ماه وضعیت شغلی این قبیل مستخدمین را از لحاظ تعیین محل کار مناسب دیگر و یا بازخریدی و بازنشستگی روشن نماید. مستخدمین مزبور در طول این‌مدت، از حقوق و مزایا برخوردار خواهند بود.

- مستخدمانی که به دست دشمنان خارجی اسیر شده با توسط ضد انقلابیون یا عوامل دیگر که ضد امنیت ملی و با نیت مقابله به نظام فعالیت می‌نمایند، به گروگان گرفته شده باشند، تمام مدت اسارت یا گروگان بودن آنان جزو سنوات خدمتی‌شان محسوب می‌شود و خانواده تحت تکفل آنان از حقوق و مزایای او استفاده خواهند کرد.

- مستخدمینی که در مأموریت‌ها و مقابله‌ها علیه دشمنان خارجی و ضد انقلابیون در جهت مصالح کشور و ایفای وظایف محول شده، مفقودالاثر شوند، مدت زمان مذکور از موقع مفقودالاثر شدن تا تعیین وضعیت این قبیل پرسنل، جزو سنوات خدمتی محسوب می‌شود و در طول این‌مدت، خانواده تحت تکفل آنان از حقوق و مزایای مربوطه استفاده خواهند کرد. ‌بخش دوم – پایان خدمت مستخدمین:

- خدمت مستخدمین در وزارتخانه، به یکی از اشکال زیر پایان می‌یابد: ‌الف- جانباز شدن به گونه‌ای که قادر به کار نباشد. ب- بازنشستگی ج- بازخریدی ‌د- معلولیت به گونه‌ای که قادر به کار نباشد. ه– فوت ‌و- استعفا ‌ز- انفصال دائم ح- اخراج ط- انتقال

- مستخدمین وزارتخانه در موارد زیر، شهید یا در حکم شهید محسوب می‌شوند: ۱- مواردی که شهید محسوب می‌شوند: ‌الف- کشته شدن به دست دشمنان نظام. ب- کشته شدن در هر گونه مأموریت رزمی یا عملیاتی. ج- کشته شدن یا فوت در اسارت دشمن یا گروگان ضد انقلاب و مخالفان نظام. ‌د- کشته شدن حین تعقیب و مراقبت دشمنان اسلام و نظام جمهوری اسلامی ایران. ه- کشته شدن به سبب خدمت از طریق سؤقصد. ۲- مواردی که در حکم شهید محسوب می‌شوند: ‌الف- کشته شدن در هر گونه مأموریت اطلاعاتی در طول رفت و برگشت. ب- فوت حین تعقیب و مراقبت دشمنان اسلام و نظام جمهوری اسلامی ایران. ج- کشته شدن در هرگونه آموزش رزمی و اطلاعاتی. ‌د- فوت بر اثر جراحت‌ها و صدمه‌های حاصل از موارد مندرج در بندهای این ماده. ‌تبصره- مأموریت‌های مندرج در این ماده در صورتی است که از سوی مسئولان وزارتخانه به صورت انفرادی یا دسته جمعی به مستخدمین واگذار شود.

- مستخدمینی که به موجب یکی از موارد یاد شده در ماده (۵۳) این قانون، یک یا چند عضو خود یا بخشی از آن را برای همیشه از دست بدهند یا به علت جراحت‌ها و صدمه‌های وارده شده بیش از یک سال مورد معالجه قرار گیرند یا به علت فقدان سلامتی، تمام یا بخشی از توان کاری خود را از دست بدهند، جانباز و در سایر موارد معلول معلول شناخته می‌شوند. ‌تبصره ۱- مستخدمینی که صدمه‌های وارد شده بر عضو یا اعضای آنان یا میزان کارآیی از دست رفته ایشان در حدی باشد که امکان ادامه خدمت را‌ از آنان سلب نماید یا بیش از دو سال بستری باشند و نتوانند ادامه خدمت دهند، حسب مورد بازنشسته یا مستمری‌بگیر می‌شوند. ‌تبصره ۲- تشخیص تطبیق وضعیت مستخدمین از نظر پزشکی با مفاد این ماده بر عهده کمیسیون پزشکی وزارتخانه به موجب دستورالعمل مشابه‌ بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی است. ‌تبصره ۳- مستخدمین موضوع این ماده چنانچه حداکثر تا سه سال پس از بازنشستگی یا ازکارافتادگی سلامت خود را به گونه‌ای بازیابند که به تشخیص کمیسیون پزشکی، امکان ارجاع شغل به آنان وجود داشته باشد، در صورتی که واجد صلاحیت اعاده به خدمت باشند، با تمایل شخصی و با‌ موافقت وزارتخانه با گروه قبلی به خدمت اعاده می‌شوند.

- وزارتخانه می‌تواند به جانبازان به تناسب آسیب وارد شده، یک تا دو گروه به عنوان تشویق و تجلیل از ایثارگری‌های آنان اعطاء نماید. ‌تبصره- تعیین درصد جانبازی موضوع این ماده بر عهده کمیسیون پزشکی وزارتخانه و طبق آیین‌نامه‌ای خواهد بود که با توجه به آیین‌نامه‌های‌ مشابه در بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی توسط وزارتخانه تهیه شده و به تصویب هیأت وزیران می‌رسد.

- مستخدمینی که به درجه رفیع شهادت نایل شده یا بشوند و یا جانباز ازکارافتاده کلی شده یا بشوند از لحاظ وضعیت استخدام و حقوق‌ تابع قانون حالت اشتغال مستخدمین شهید، جانباز ازکارافتاده و مفقودالاثر انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی مصوب ۱۳۷۲/۶/۳۰ مجلس شورای‌ اسلامی خواهند شد.

- مستخدمین رسمی وزارتخانه با داشتن شصت و پنج سال سن یا سی سال سابقه خدمت قابل قبول، بازنشسته می‌شوند. (اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۳/۱) تبصره۱- وزارتخانه مجاز است در صورت نیاز و ضرورت با ادامه خدمت مستخدمین و بازنشستگان متخصص و مجرب اطلاعاتی که آمادگی ادامه خدمت را دارند، حداکثر تا سن شصت و پنج سال موافقت نماید. تبصره۲- مصادیق ضرورت و نیاز و همچنین نحوه ادامه خدمت بالاتر از سی سال، طبق دستورالعملی است که به تصویب وزیر اطلاعات می‌رسد. تبصره۳- در هنگام بازنشستگی به کارمندانی که بیش از سی سال خدمت دارند به ازاء هر سال خدمت مازاد بر سی سال، دو و نیم درصد (۵ / ۲%) حقوق بازنشستگی علاوه بر حقوق تعیین‌شده محاسبه و پرداخت می‌شود. تبصره۴- بار مالی ناشی از اجرای این ماده، حسب مورد از منابع صندوق بازنشستگی یا اعتبارات وزارتخانه تأمین می‌گردد.

- مستخدمین رسمی مشمول این قانون می‌توانند با دارا بودن شرایط زیر و موافقت وزارتخانه بازنشسته شوند: (اصلاحی مصوب ۱۳۸۰/۱/۲۲) ۱- مستخدمان مرد با پنجاه سال سن یا بیست و پنج سال سابقه خدمت. ۲- مستخدمان زن با چهل و پنج سال سن یا بیست سال سابقه خدمت. تبصره۱- مستخدمین شاغل در خدماتی که به موجب قوانین خاص، شرایط ویژه‌ای از نظر سنوات بازنشستگی برای آنان پیش‌بینی شده است (از قبیل مشاغل سخت و زیان‌آور و کار با اشعه و نظایر آن) مشمول مقررات مربوطه می‌باشند. بازنشستگی ایشان، قبل از سی سال خدمت منوط به موافقت وزارتخانه می‌باشد. (اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۳/۱) ‌تبصره ۲- مشاغل سخت و زیان‌آور توسط وزارتخانه تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید. ‌تبصره ۳- وزارتخانه می‌تواند در صورت تشخیص ضرورت، مستخدمانی را که سابقه خدمت آنان بیست سال و بالاتر باشد، بازنشسته نماید. (الحاقی مصوب ۱۳۸۰/۱/۲۲) ‌تبصره ۴- مستخدمان موضوع این ماده می‌توانند با تشخیص وزیر از سنوات ارفاقی به میزان تا پنج سال برخوردار گردند. کسور سهم کارمند و سهم‌دولت مربوط به سنوات ارفاقی، به مأخذ آخرین حقوق و مزایای قبل از بازنشستگی، توسط وزارت به صندوق بازنشستگی وزارت پرداخت خواهد شد. (الحاقی مصوب ۱۳۸۰/۱/۲۲)

- وزارتخانه می‌تواند از مستخدمین بازنشسته مشمول این قانون و سایر بازنشستگان دولت و نیروهای مسلح به صورت خرید خدمت،‌ طبق آیین‌نامه مربوط استفاده نماید.

- وزارتخانه می‌تواند در موارد ضروری و در صورت نیاز، مستخدمین مشاغل اصلی بازنشسته‌ای را که آمادگی اعاده به خدمت داشته باشند‌ و سن آنان بیش از شصت و پنج سال نباشد، با تمایل شخصی آنان و موافقت وزارتخانه و تصویب رئیس جمهور با گروه و سنوات خدمت قبل از‌بازنشستگی برای مدت حداکثر تا سن شصت و پنج سالگی به خدمت اعاده نماید، مشروط بر این که بیش از سه سال از بازنشستگی آنان نگذشته باشد. ‌تبصره ۱- تقاضای بازنشستگی مجدد در مدت یاد شده و قبل از پایان یافتن آن، ممنوع است، وزارتخانه می‌تواند قبل از پایان یافتن مدت، دوباره‌ آنان را بازنشسته نماید. ‌تبصره ۲- مستخدمینی که به خدمت اعاده می‌شوند، از تاریخ اعاده به خدمت حقوق بازنشستگی آنان قطع شده و از حقوق و مزایای گروه خود و‌ مزایای شغل مربوط استفاده می‌نمایند و از نظر کلیه امور استخدامی مانند سایر شاغلان خواهند بود. مدت خدمت جدید این قبیل مستخدمین، بر‌سنوات خدمتی قبلی اضافه می‌شود. ‌تبصره ۳- در صورتی که خدمت مستخدم مازاد بر سی‌سال سابقه خدمت باشد، افزایش سنواتی آنان به صورت مضاعف محاسبه و پرداخت می‌شود.