آرتادادپایگاه قوانین و مقرراتکتابخانه من
مقررهمتن گردآوری‌شده

آیین نامه استخدامی سازمان تأمین اجتماعی

متن موجود؛ کامل‌بودن بررسی‌نشده

دسته‌بندی‌نشدهتاریخ سند: ثبت نشده۸۳ بخش
متن در پایگاه گردآوری شده است؛ کامل‌بودن سند و اعتبار جاری آن مستقلاً تأیید نشده‌اند.

اعتبار جاری بررسی نشده

ماده ۳۱

- نظامنامه آموزشى سازمان: شامل دستورالعملهاى مربوط به اهداف، نیازهاى آموزشى کارکنان، کمیت و کیفیت آموزش از باب اجرایى و محتوایى در داخل و خارج از کشور، چگونگى اعطاى تسهیلات آموزشى با عنایت به آموزشهاى مورد نیاز مشاغل سازمان، نحوه اجراى برنامه‌هاى آموزشى و کارآموزى و سایر موارد مربوطه حسب ضوابطى است که به تصویب هیأت مدیره خواهد رسید، مى‌باشد. فصل پنجم- طبقه‌بندی و ارزشیابى مشاغل و نظام پرداخت

ماده ۳۲

- طرح طبقه‌بندی مشاغل شامل ‌‌رسته‌ها، رشته‌های شغلى، سطوح و مراتب مختلف شغلى مى‌باشد. تبصره ۱- رسته شامل مجموعه رشته‌های شغلى است که از لحاظ وظایف و مسئولیت‌ها، وابستگى و تجانس مشابهت‌های نزدیک داشته و حرفه‌اى خاص را تشکیل می‌دهد. تبصره ۲- رشته شغلى شرح کلى از وظایف و مسئولیت‌ها و خصوصیات کلى پستهایى است که در آن تخصیص مى‌یابد. هر رشته شغلى حاوى عنوان، شماره، تاریخ تصویب، امتیاز شغل، نمونه وظایف و مسئولیت‌ها، عوامل اثرگذار، شرایط احراز و پست‌های قابل تخصیص در آن مى‌باشد. تبصره ۳- رتبه شغلى براساس گسترش افقى وظایف و مسئولیت‌های مشاغل و سنوات خدمت کارکنان تعیین مى‌گردد. تبصره ۴- شرایط احراز مهارت‌ها و تحصیلات لازم براى انجام وظایف و مسئولیت‌های مرتبط با رشته شغلى مى‌باشد. تبصره ۵- عوامل اصلى ارزشیابى مشاغل سازمان عبارتست از مجموع «عوامل فردى» و «عوامل شغلى» برابر طرح طبقه‌بندی و ارزشیابى مشاغل سازمان. تبصره ۶- کارکنان سازمان در طول خدمت و در صورت رضایتبخش بودن خدمات آنان و ارزشیابى عملکرد در صورت واجد شرایط بودن مى‌توانند به رتبه‌های شغلى بالاتر ارتقاء یابند. تبصره ۷- در صورت تغییر شغل هر یک از کارکنان طبق ضوابط مربوط امتیاز شغل جدید تخصیص داده مى‌شود لکن رتبه کارکنان مزبور تغییر نخواهد یافت. تبصره ۸- دستورالعمل اجرایى طرح طبقه‌بندی مشاغل کارکنان به تصویب هیأت مدیره خواهد رسید.

ماده ۳۳

- مبناى پرداخت حقوق و مزایای کارکنان عبارتست از حاصل ضرب مجموع امتیازات حاصل از عوامل ارزشیابى شغل و شاغل، رتبه و سایر ویژگى‌هاى مذکور در مواد آتى در ضریب ریالى در چارچوب ضوابط و مقررات مربوط به ارزشیابى مشاغل که به صورت ماهیانه قابل پرداخت است،خواهد بود. تبصره ۱- ضریب ریالى حقوق کارکنان مطابق سیاست‌های سازمان هر سال متناسب با افزایش هزینه زندگى و ضریب حقوق کارکنان دولت، توسط شورا تعیین مى‌گردد. در سال اول اجراى این آیین‌نامه ضریب مزبور (۵۰۰) مى‌باشد. تبصره ۲- عوامل اصلى خصوصیات شغلى نظیر اهمیت و پیچیدگى وظایف و مسئولیت‌ها، ویژگى‌هاى شغلى، خطرات ناشى  از شغل که مجموعا ۵۷درصد از امتیاز کل عوامل ارزشیابى شغل و شاغل معادل حداکثر ۹۰۰۰ امتیاز به آن اختصاص یافته است، که حداقل امتیاز مکتسبه از عوامل مزبور ۲۰۰۰ مى‌باشد. تبصره ۳- کلیه شاغلین براساس عواملى نظیر تحصیلات، دوره‌های آموزشى، سنوات خدمت ارزشیابى مى‌شوند که مجموعآ ۴۳درصد امتیاز کل عوامل ارزشیابى شغل و شاغل معادل حداکثر ۶۷۵۰ ۶۷۰ / قانون تأمین اجتماعی و قوانین و مقررات مرتبط امتیاز به آن اختصاص یافته است، که حداقل امتیاز مکتسبه از عوامل مزبور ۱۵۰۰ مى‌باشد. تبصره ۴- مبالغ پرداختى ناشى از امتیازات متعلقه حسب تبصره ۲ و تبصره ۳ ماده ۳۳، ماده ۳۴، و تبصره ۱- و ۲ ماده ۳۴ ،ماده ۳۸ ،ماده ۴۱ ،ماده ۴۲ حقوق و مزایاى مستمر (حقوق ثابت) تلقى مى‌گردند. تبصره ۵- حداکثر سقف حقوق و مزایاى مستمر نباید از ۷ برابر حداقل حقوق و مزایاى مستمر تجاوز کند.

ماده ۳۴

- عوامل اثرگذار نظیر تلاش و ایثار در حفظ کیان نظام جمهورى اسلامى (ایثارگرى و حضور در مناطق جنگى به هنگام خدمت در سازمان در زمان جنگ)، دریافت نشان لیاقت، احراز مقام نمونه و دریافت احکام تقدیر، خالقیت و ابتکار در بهبود شرایط و وضعیت سازمان و کشور، حق منزلت شغلى و اندیشمندى براى شاغل که صرفا در صورت دارا بودن شاغل از عوامل مزبور امتیاز مربوطه، مشابه بخش عمومى در حقوق وى لحاظ مى‌گردد. تبصره ۱- معادل ریالى کلیه امتیازات اعطا شده به ایثارگران سازمان مشابه با کارکنان ایثارگر در بخش عمومى براساس مقررات و آیین‌نامه‌اى که به تصویب هیأت مدیره خواهد رسید به صورت فوق‌العاده پرداخت خواهد شد مشروط بر این که براساس مقررات این آیین‌نامه امتیازى مشابه اعطا نشده باشد. تبصره ۲- به کارکنان و بازنشستگانى که در زمان جنگ در مناطق جنگ زده مشغول خدمت ادارى بوده‌اند مطابق بخش عمومى امتیاز مربوطه لحاظ و معادل ریالى منظور خواهد شد.

ماده ۳۵

- معرفى و تعریف کلى عوامل ارزشیابى، تعیین نسبت ارزشى اجزاء کلیه عوامل نسبت به عوامل اصلى فردى و شغلى، تعیین و تخصیص امتیاز به عوامل اصلى و فرعى و تعیین درجات و تخصیص امتیاز به آنها و سایر عوامل اصلى در طرح طبقه‌بندی و ارزشیابى مشاغل که به تصویب هیأت مدیره خواهد رسید، لحاظ مى‌گردد.

ماده ۳۶

- رتبه بندى مشاغل سازمان در ۵ دسته پایه، مقدماتى، ارشد، خبره و عالى طبقه‌بندی مى‌گردد. ارتقاى رتبه براساس ارزشیابى کمى و کیفى عملکرد شاغل در شغل مورد تصدى مى‌باشد.

ماده ۳۷

- به کارکنانى که در شرایط غیرمتعارف محیط کار انجام وظیفه مى‌نمایند فوق‌العاده سختى شرایط محیط کار قابل پرداخت مى‌باشد، حداکثر میزان فوق‌العاده مذکور از پنجاه درصد امتیاز عوامل شغل در ضریب ریالى مربوط تجاوز نخواهد کرد.

ماده ۳۸

- فوق‌العاده ویژه با توجه به عواملى از قبیل ریسک‌پذیرى و تأثیر فعالیت در افزایش منابع درآمدى سازمان و کاهش مصارف به میزان حداکثر ۵۰درصد مجموع امتیازات عوامل حقوق ثابت و فوق‌العاده‌هاى مستمر قابل پرداخت است.

ماده ۳۹

- سازمان مى‌تواند به منظور جذب و نگهدارى نیروهاى متخصص براى مشاغل و یا مناطق خاص فوق‌العاده انگیزش خدمت تا ۱۰۵۰ امتیاز تا سطح کاردانى، تا ۲۲۵۰ امتیاز تا سطح کارشناسى و بالاتر تا ۳۰۰۰ امتیاز پرداخت نماید.

ماده ۴۰

- سازمان مى‌تواند به منظور جبران خدمت متصدیان مشاغل مدیریت و سرپرستى در ارتباط با وظایف و مسئولیت مدیران و سرپرستان که شامل برنامهریزى، سازماندهى، کنترل و نظارت، هدایت، آموزش و جلب مشارکت کارکنان و نیز ارزشیابى عملکرد افراد تحت سرپرستى «فوق‌العاده جذب مدیریت» پرداخت نماید، حداقل فوق‌العاده مذکور۷۵۰  امتیاز و حداکثر آن ۷۵۰۰ امتیاز مى‌باشد.

ماده ۴۱

- کارکنانى که حقوق آنان با این آیین‌نامه تطبیق داده مى‌شود هر سال سابقه خدمت آنان جزء سنوات قابل قبول منظور شده و از امتیاز مربوطه برخوردار خواهند گردید، خدمت کمتر از یک سال به تناسب ماه‌های کارکرد مالک محاسبه خواهد بود.

ماده ۴۲

- در صورتى که کارکنان در ساعات غیرادارى و براى انجام وظایف محوله حسب دستور مقام مافوق انجام وظیفه نمایند فوق‌العاده اضافه کارى براساس سازوکار پیش‌بینى شده براى کارکنان دولت در ازاى هر ساعت کار اضافى دریافت خواهند نمود. تبصره- دستورالعمل پرداخت اضافه کارى به تصویب هیأت مدیره خواهد رسید.

ماده ۴۳

- سازمان مى‌تواند فوق‌العاده‌ها و کمک هزینه‌هایى مشابه با بخش عمومى براساس ضوابط و دستورالعملهایى که به تصویب هیأت مدیره خواهد رسید پرداخت نماید‌‌: الف) فوق‌العاده محل خدمت‌‌: به کارکنانى که محل جغرافیایى خدمت آنان از شهرستان محل استخدام به شهرستان دیگر تغییر مى‌یابد. ب) فوق‌العاده بدى آب و هوا و مناطق توسعه نیافته‌‌: به کارکنانى که در نقاط بد آب و هوا و توسعه نیافته یا کمتر توسعه یافته خدمت مى‌نمایند. پ) فوق‌العاده خارج از کشور‌‌: به کارکنانى که به خارج از کشور به صورت مأمور سازمانى اعزام مى‌گردند. ت) فوق‌العاده نوبت کارى، شیفت و کشیک‌‌: به کارکنانى که به صورت نوبتى و یا شیفتى و یا کشیک اشتغال دارند. ث) فوق‌العاده روزانه‌‌: به کارکنانى که به خارج از محل خدمت به طور موقت اعزام مى‌شوند. ج) هزینه سفر و نقل و مکان‌‌: به کارکنانى که بنا به انتقال محل جغرافیایى آنان از شهرستانى به شهرستان دیگر تغییر مى‌یابد. چ) فوق‌العاده بهره‌ورى‌‌: سازمان مى‌تواند حداکثر تا ۲۵درصد از محل صرفه جویى بودجه ‌سالانه خود به برخى از کارکنان خود براساس ضوابط مصوب هیأت مدیره فوق‌العاده بهره‌ورى پرداخت نماید. ح) فوق‌العاده کارایى‌‌: سازمان مى‌تواند حداکثر، ۲۵درصد از حقوق ثابت را به ۷۰ درصد از کارکنان براساس عواملى نظیر رضایت ارباب رجوع، رشد و ارتقاى اثر بخشى و سرعت در انجام کار و ارزشیابى عملکرد به عنوان فوق‌العاده کارایى که ضوابط آن توسط هیأت مدیره تعیین مى‌شود، پرداخت نماید. خ) هزینه ایاب و ذهاب‌‌: به کارکنانى که در داخل محدوده شهرى بدون استفاده از وسیله نقلیه سازمان به مأموریت اعزام مى‌گردند. د) کمک هزینه عائله‌مندى و اولاد: کارکنان مشمول فوق‌العاده عائله‌مندى و اوالد، مشابه با بخش عمومى پرداخت مى‌گردد. ذ) سازمان مى‌تواند به منظور ایجاد انگیزه و افزایش کارایى و بهرهمندى از فکر و اندیشه و خالقیت کارکنان ذیربط سازوکار مناسب براى جلب مشارکت کارکنان و اثرگذارى آنان در نظام تصمیم‌گیرى حسب ضوابطى که به تصویب هیأت مدیره می‌رسد پاداش پیشبینى و پرداخت نماید.

ماده ۴۴

- سازمان مى‌تواند کارکنانى را که خدمات برجسته انجام دهند و یا لیاقت و شایستگى قابل توجهى در فعالیت‌های خود ابراز نمایند. معادل یک تا حداکثر دو ماه حقوق فوق‌العاده‌هاى مستمر در طول سال به عنوان پاداش پرداخت نماید. تبصره- ضوابط اجرایى این ماده به تصویب هیأت مدیره خواهد رسید.

ماده ۴۵

- سازمان مکلف است با رعایت ضوابط قانون حفاظت در برابر اشعه مصوب ۲۰/۱/۱۳۶۸ مجلس شوراى اسلامی و اصلاحات بعدى در رابطه با کارکنان ذیربط اقدام نماید.

ماده ۴۶

- میزان عیدى پایان سال معادل بخش عمومى خواهد بود. فصل ششم- تکالیف عمومى کارکنان

ماده ۴۷

- کارکنان موظف به اجراى وظایف و تکالیف محوله به نحو احسن در ساعات مقرر ادارى و در محل خدمت تعیین شده از سوى سازمان بوده و مکلفند در حفظ اسناد و مدارک ادارى و امور محرمانه و اسرار سازمان کوشا باشند. تبصره ۱- ساعات کار کارکنان ۴۴ ساعت در هفته مى‌باشد. ترتیب و تنظیم ساعت کار در طول هفته و نحوه حضور و غیاب کارکنان براساس دستورالعملى است که به تصویب هیأت مدیره خواهد رسید. تبصره ۲- کارکنان موظفند در صورت نیاز سازمان در خارج از ساعات کار ادارى در محل خدمت حضور یافته و انجام وظیفه نمایند.

ماده ۴۸

- کارکنان سازمان مکلف هستند در چارچوب قوانین، مقررات و دستورالعمل‌های صادره دستورات مقام مافوق را در امور مربوط به وظایف محوله اطاعت و اجرا نمایند. در صورتى که هر یک از کارکنان دستورات صادره را خلاف قوانین و مقررات یا موازین حرفه‌اى  یا مصالح سازمان تشخیص دهند موظفند مراتب را کتبا با ذکر دلیل به مقام صادر کننده دستور گزارش نمایند، هرگاه مقام مافوق اجراى دستور را مجددا و به صورت کتبى خواستار شد، کارکنان مکلف به انجام دستور مى‌باشند و مسئولیت ناشى از اجراى امر متوجه مقام دستور دهنده خواهد بود.

ماده ۴۹

- اشتغال کارکنان سازمان در دستگاه‌‌های دولتى، مؤسسات و نهادهاى عمومى غیردولتى ممنوع است. تبصره- اشتغال تمام‌وقت و پاره‌وقت کارکنان دستگاه‌های مندرج در این ماده در سازمان مجاز است.

ماده ۵۰

- هر یک از کارکنان سازمان می‌توانند کتبا با دو ماه اعلام قبلى از خدمت استعفاء نمایند لکن تقاضاى استعفاى آنان در هیچ مورد رافع تعهدات آنان در قبال مسئولیت‌های محوله نخواهد بود. استعفاء از تاریخى تحقق مى‌یابد که سازمان به موجب حکم رسمى با آن موافقت کند. کارکنانى که تقاضاى استعفاء ارائه نموده‌اند موظفند در مدت مقرر در این ماده در محل خدمت حاضر شوند و در پایان این مدت استعفاى آنان قبول شده تلقى مى‌گردد. تبصره ۱- در مواردى که استعفاى هر یک از کارکنان موجب وقفه در انجام وظایف مربوط به شغل مورد تصدى مى‌شود، زمان موافقت با استعفاء مى‌تواند حداکثر شش ماه پس از تقاضاى کارکنان  باشد که در این صورت باید در فاصله دو ماه موضوع این ماده کتبا به کارکنان ابلاغ گردد. تبصره ۲- استعفاى کارکنان در هیچ موردى رافع تعهدات آنان در قبال مسئولیت‌های زمان اشتغال نخواهد بود. تبصره ۳- کارکنانى که تعهد خدمت به سازمان دارند قبل از پایان دوره تعهد نمى‌توانند استعفاء دهند مگر آن که هزینه تعهدات مربوط را به سازمان پرداخت نموده و تسویه حساب نمایند.

ماده ۵۱

- رسیدگى به تخلفات کارکنان سازمان طبق قانون رسیدگى به تخلفات ادارى مصوب سال ۱۳۷۲ مجلس شوراى اسلامی و اصلاحات و الحاقات بعدى آن خواهد بود.

ماده ۵۲

- به کارکنان مستعفى به ازاء هر سال خدمت قابل قبول از لحاظ این آیین‌نامه معادل یک ماه آخرین حقوق و فوق‌العاده‌هاى مستمر و همچنین حقوق و فوق‌العاده‌هاى ایام مرخصى‌هاى استحقاقى استفاده نشده پرداخت خواهد شد.

ماده ۵۳

- سازمان مى‌تواند نسبت به بکارگیرى بازنشستگان متخصص با مدرک تحصیلى کارشناسى و بالاتر در موارد خدمات مشاوره‌اى غیرمستمر، تدریس و مشاوره‌هاى حقوقى با مجموع ساعات اشتغال حداکثر تا یک سوم ساعت ادارى کارکنان موظف اقدام نماید. فصل هفتم- حقوق استخدامى کارکنان

ماده ۵۴

- کارکنان سازمان در هر سال حق استفاده از سى روز مرخصى استحقاقى به نسبت مدت خدمت را بدون احتساب ایام تعطیل با دریافت حقوق و فوق‌العاده‌هاى مربوط خواهند داشت. نحوه استفاده یا ذخیره آن تابع مقررات این فصل مى‌باشد. تبصره ۱- استفاده از مرخصى استحقاقى به صورت روزانه یا ساعتى با تقاضاى کتبى هر یک از کارکنان و موافقت مدیر یا سرپرست بلافصل قبل از شروع مرخصى امکانپذیر است. در هر حال استفاده از مرخصى موکول به دارا بودن مرخصى استحقاقى ذخیره شده مى‌باشد. ۱ (از مرخصى استحقاقى خود را در همان سال استفاده نمایند / ۲ تبصره ۲- کارکنان موظفند حداقل ) ۱ (از آن را براى سال‌های آینده ذخیره نمایند. / ۲ و چنانچه بخواهند مى‌توانند) تبصره ۳- سازمان مى‌تواند براساس تقاضاى هر یک از کارکنان هر پنج سال یک بار مرخصى ذخیره شده آنان را براساس آخرین حقوق و فوق‌العاده‌هاى دریافتى مستمر مندرج در حکم کارگزینى پرداخت نماید.

ماده ۵۵

- حداکثر مدتى که کارکنان در یک سال تقویمى مى‌توانند از مرخصى همان سال و مرخصى ذخیره شده سال‌های قبل استفاده نمایند جمعا از سه ماه تجاوز نخواهد کرد.

ماده ۵۶

- وجوه مرخصى‌هاى ذخیره شده کارکنانى که بازنشسته، از کارافتاده کلى یا فوت مى‌شوند یا رابطه استخدامى آنان به هر دلیل با سازمان قطع مى‌گردد بر مبناى آخرین حقوق و فوق‌العاده‌هاى مستمر مندرج در حکم کارگزینى پرداخت خواهد شد.

ماده ۵۷

- کارکنان سازمان در صورت ابتلاء به بیمارى‌هایى که مانع از انجام خدمت آنان باشد به گواهى پزشک معالج و تأیید پزشک معتمد سازمان مى‌توانند از مرخصى استعالجى استفاده نمایند. در مورد مرخصی‌های بیش از ۵ روز، تأیید گواهى‌هاى مزبور توسط کمیسیون پزشکى الزامى است. تبصره ۱- در صورتى که کارکنان در حال استفاده از مرخصى استحقاقى، بیمار شوند طبق مقررات ناظر بر مرخصى استعالجى با آنان رفتار خواهد شد و در این صورت مرخصى استحقاقى استفاده نشده وى لغو مى‌گردد. تبصره ۲- حداکثر مدت استفاده از مرخصى استعالجى ۴ ماه در هر سال خدمتى خواهد بود که در این مدت تمام حقوق و فوق‌العاده‌هاى مستمر مندرج در آخرین حکم کارگزینى به کارکنان مزبور پرداخت مى‌شود. تبصره ۳- در صورت ابتلاء کارکنان به بیمارى صعبالعلاج، بیمارى به سبب انجام وظیفه یا حادثه ناشى از کار که به مرخصى استعالجى بیش از حد مقرر در تبصره (۲) این ماده نیاز باشد برابر دستورالعملى که به تصویب هیأت مدیره خواهد رسید، با وى رفتار خواهد شد.

ماده ۵۸

- قانون ترویج تغذیه با شیرمادر و حمایت از مادران در دوران شیردهى مصوب ۲۲/۶/۱۳۷۴ و اصلاحات بعدى آن و مقررات مربوط به معذوریت زایمان مستخدمین رسمى دولت در مورد مشمولین این آیین‌نامه لازم الاجرا مى‌باشد.

ماده ۵۹

- به ایام مرخصى استعلاجى و معذوریت زایمان مرخصى استحقاقى تعلق مى‌گیرد.

ماده ۶۰

- کارکنان مى‌توانند با موافقت سازمان حداکثر از (۳) سال از مرخصى بدون حقوق در طول خدمت، به شرط نداشتن مرخصى استحقاقى ذخیره شده استفاده نمایند. براى انجام تحصیلات عالى در رشته مورد نیاز سازمان ‌علاوه بر آن تا (۲) سال دیگر قابل اعطاء است. تبصره- اعطاى مرخصى بدون حقوق به کارکنان ثابت زن که همسر آنان به مأموریت خارج از کشور اعزام مى‌شود براساس مقررات عمومى دولت و موافقت سازمان بلامانع مى‌باشد.

مشخصات منبع و حدود پوشش
نوع سند
مقرره
پوشش متن
متن موجود؛ کامل‌بودن بررسی‌نشده
وضعیت اعتبار
اعتبار جاری بررسی نشده
نسخهٔ پایگاه
۱
پایگاه خبری اختبار
https://ekhtebar.ir/آیین-نامه-استخدامی-سازمان-تأمین-اجتما ↗تاریخ دریافت: ۱۴۰۵/۸/۴
شناسه
artadad-dbd3e17212400cf9c3f9