آرتادادپایگاه قوانین و مقرراتکتابخانه من
قانونمتن گردآوری‌شده

قانون استخدام کشوری

متن موجود؛ کامل‌بودن بررسی‌نشده

اداری و استخدامیتاریخ سند: ثبت نشده۱۵۱ بخش
متن در پایگاه گردآوری شده است؛ کامل‌بودن سند و اعتبار جاری آن مستقلاً تأیید نشده‌اند.

اعتبار جاری بررسی نشده

ماده ۱

- تعاریف : الف (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)–استخدام دولت: عبارت از پذیرفتن شخصی به خدمت دولت در یکی از وزارت‌خانه‌ها یا شرکت‌ها یا موسسات دولتی است. ب‌- خدمت دولت: عبارت از اشتغال به کاری است که مستخدم به موجب حکم رسمی مکلف به انجام آن می‌گردد. پ‌ (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– حکم رسمی: عبارت از دستور کتبی مقامات صلاحیت‌دار وزارت‌خانه‌ها و شرکت‌ها یا موسسات دولتی در حدود قوانین و مقررات مربوط است . ت (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– وزارت‌خانه: واحد سازمانی مشخصی است که به‌ موجب قانون به‌این عنوان شناخته شده است. ث (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– مؤسسه دولتی: واحد سازمانی مشخصی است که به‌ موجب قانون ایجاد و به وسیله دولت اداره می‌شود. ج (الحاقی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– شرکت دولتی: واحد سازمانی مشخصی است که با اجازه قانون به‌صورت شرکت ایجاد شود و بیش از پنجاه درصد سرمایه آن متعلق به‌دولت ‌باشد. هر شرکت تجارتی که از طریق سرمایه‌گذاری شرکت‌های دولتی ایجاد شود تا زمانی که بیش از پنجاه درصد سهام آن متعلق به شرکت‌های دولتی است ‌شرکت دولتی تلقی می‌شود.

ماده ۲

(اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– سازمان‌ها و مستخدمین مشروح در زیر از نظر استخدامی تابع مقررات خاص خود می‌باشند ولی این سازمان‌ها مشمول حکم تبصره ماده (۱۱۲‌) این قانون خواهند بود. الف (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– وزارت دربار شاهنشاهی . امور استخدامی وزارت دربار شاهنشاهی طبق آیین‌نامه‌ای خواهد بود که به تصویب وزارت دربار شاهنشاهی خواهد رسید. وزارت دربار شاهنشاهی می‌تواند بدون رعایت محدودیت‌های مندرج در این قانون از وجود مستخدمین رسمی وزارت‌خانه‌ها و موسساتو شرکت‌های دولتی استفاده کند. ب- سازمان اطلاعات و امنیت کشور. پ (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– شرکت‌های دولتی – شرکت‌های مذکور مشمول مقررات استخدامی شرکت‌های دولتی مصوب پنجم خرداد ماه ۱۳۵۲ می‌باشند و هرگونه اصلاحات بعدی‌ در مقررات مذکور توسط سازمان امور اداری و استخدامی کشور تدوین و جهت تصویب کمیسیون‌های استخدام مجلسین تقدیم می‌شود. ‌حقوق و مزایای مستخدمین خارجی شرکت‌های دولتی با رعایت ضوابطی که به پیشنهاد سازمان امور اداری و استخدامی کشور به تصویب هیئت وزیران‌ می‌رسد از طرف مجمع عمومی مربوط تعیین می‌شود. ت- شهرداری‌ها و موسسات تابع آن‌ها و انجمن‌های بهداری و سازمان‌هایی که جنبه محلی داشته و هزینه آن‌ها از درآمدهای خاص محلی تامین شود. ث- مستخدمین تابع مقررات قانون استخدام نیروهای مسلح. ۱- آن عده از مستخدمین مورد نیاز وزارت جنگ که مشمول قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی نیستند مشمول مقررات این قانون خواهند بود ولی وزارت جنگ از نظر تشریفات استخدامی کارمندان مورد نیاز خود تابع قانون مربوط به معافیت وزارت جنگ از محدودیت‌های استخدام سازمان‌های کشوری مصوب دوم آبان ۱۳۴۳ خواهد بود. ۲- اجرای تمام یا قسمتی از وظایفی که به موجب این قانون به عهده سازمان امور اداری و استخدامی کشور محول است در نیروهای مسلح شاهنشاهی با تصویب هیئت وزیران و همچنین تصویب تشکیلات نیروهای مسلح شاهنشاهی به وسیله سازمان‌های تابعه پس از طی تشریفات مقرر معمول خواهد شد. (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸) ج (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– دارندگان رتبه‌های قضایی و اعضای رسمی هیئت علمی دانشگاه‌ها و مؤسسات عالی علمی دولتی. چ- مستخدمین مجلسین. ح (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– مؤسسات دولتی که به‌ موجب قانون در تاریخ تصویب این اصلاحیه از شمول این قانون مستثنی هستند. مقررات استخدامی سازمان مزبور باید حداکثر تا شش‌ماه پس از تصویب این قانون توسط سازمان امور اداری و استخدامی کشور تدوین و جهت تصویب کمیسیون‌های استخدام مجلسین تقدیم شود. خ- وزارت امور خارجه که تابع مقررات استخدامی خاص خود می‌باشد. ‌د‌ (الحاقی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– مؤسسات دولتی که به تشخیص سازمان امور اداری و استخدامی کشور و تصویب هیئت وزیران به اقتضای نوع وظایف و فعالیت‌های مربوط باید ‌مشمول مقررات استخدامی خاص باشد. مقررات استخدامی هر یک از مؤسسات مزبور و هرگونه اصلاحات بعدی آن توسط سازمان امور اداری و استخدامی کشور تدوین و جهت تصویب‌ کمیسیون‌های استخدام مجلسین تقدیم می‌شود و تا تاریخ تصویب آن مقررات قبلی آن‌ها اجرا خواهد شد. تبصره ۱– مستخدمین مشمول بندهای (ج) و (چ) در هر مورد که قانونی برای تعیین تکلیف آنان وجود نداشته باشد یا طبق قوانین مربوط تابع احکام عمومی قوانین استخدام کشوری شده باشند مشمول مقررات این قانون خواهند بود. تبصره ۲ (الحاقی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– امور استخدامی سایر وزارت‌خانه‌ها و مؤسسات دولتی مشمول مقررات این قانون خواهد بود.

ماده ۳

‌- نخست وزیر و وزرا و معاونان و سفرا و استانداران و مدیر عامل سازمان برنامه و دبیر کل سازمان امور اداری و استخدامی کشور و روسای دفاتر نخست وزیر و وزرا مشمول مقررات این قانون نیستند ولی در صورتی که مستخدمین رسمی بدین مقامات منصوب یا به نمایندگی مجلسین انتخاب یا منصوب شوند مدت خدمت آنان در این مقامات از هر لحاظ جز سابقه خدمت رسمی منصوب شده و مقررات این قانون تا آن جا که با قوانین خاص آنان مغایرتی نداشته باشد شامل حال آن‌ها خواهد بود. تبصره –مستخدمین رسمی که به مقامات مذکور در این ماده منصوب یا انتخاب شده‌اند پس از خاتمه اشتغال در مقامات مذکور در صورتی که در وزارت‌خانه یا موسسه مربوط پستی متناسب با وضع استخدامی آنان وجود نداشته باشد می‌توانند در موسسات دولتی غیر مشمول این قانون به خدمت اشتغال ورزند مدت خدمت آنان در این قبیل موسسات جز سابقه خدمت رسمی محسوب و حقوق و مزایای آن‌ها فقط از محل خدمت جدید پرداخت خواهد شد.

ماده ۴

‌- مستخدمین وزارت‌خانه‌ها و موسسات دولتی مشمول این قانون از دو نوع خارج نخواهند بود رسمی و پیمانی . تبصره- افرادی که طبق مقررات قانون کار به خدمت دولت مشغول می‌شوند. کارگر شناخته شده و با آنان طبق مقررات قانون کار رفتار خواهد شد افرادی که طبق قوانین خاص خود کارگر شناخته شده‌اند مشمول مقررات این قانون نیستند. تشخیص مشاغل کارگری در وزارت‌خانه‌ها و موسسات دولتی مشمول این قانون به عهده سازمان امور اداری و استخدامی کشور است .

ماده ۵

)(اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸– مستخدم رسمی کسی است که به موجب حکم رسمی در یکی از گروه‌های جداول حقوق موضوع ماده (۳۰) برای تصدی یکی از پست‌های سازمانی وزارت‌خانه‌ها یا موسسات دولتی مشمول این قانون استخدام شده باشد. تبصره‌ (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)- واگذاری پست‌های سازمانی به اشخاص غیر از مستخدمین رسمی ممنوع است ولی در صورتی که برای تصدی برخی از پست‌های تخصصی نتوان از مستخدمین رسمی استفاده نمود ممکن است با تصویب سازمان امور اداری و استخدامی کشور مستخدمین شرکت‌ها و مؤسسات دولتی مستثنی شده از این قانون را به عنوان مامور به تصدی پست‌های سازمانی مذکور منصوب نمود و با آنان مانند مستخدم پیمانی رفتار کرد و در صورتی که در موسسات مزبور هم شخص مورد نیاز یافت نشود با تصویب سازمان امور اداری و استخدامی کشور می توان استخدام مورد احتیاج را به عنوان مستخدم پیمانی برای تصدی پست مزبور استخدام نمود. حقوق و مزایای مستخدمین شرکت‌های مذکور در فوق با توافق سازمان‌های ذیربط از اعتبارات سازمان متبوع یا محل خدمت پرداخت می‌شود.

ماده ۶

–مستخدم پیمانی کسی است که به موجب قرارداد به طور موقت برای مدت معین و کار مشخص استخدام می‌شود. تبصره- شرایط استخدام این قبیل مستخدمین به موجب آیین‌نامه‌ای خواهد بود که توسط سازمان امور اداری و استخدامی کشور تهیه و به تصویب هیئت وزیران می‌رسد.

ماده ۷

–شغل عبارت از مجموع وظایف و مسئولیت‌های مرتبط و مستمر و مشخصی است که از طرف سازمان امور اداری و استخدامی کشور به عنوان کار واحد شناخته شده باشد. رسته عبارت از مجموع رشته‌های مشاغلی است که از لحاظ نوع کار و حرفه و رشته تحصیلی و تجربی وابستگی نزدیک داشته باشد.

ماده ۸

–پست سازمانی عبارت از محلی است که در سازمان وزارت‌خانه‌ها و موسسات دولتی به طور مستمر برای یک شغل و ارجاع آن به یک مستخدم در نظر گرفته شده اعم از این که دارای متصدی یا بدون متصدی باشد. تبصره ۱- پست‌هایی که جنبه استمرار ندارد به عنوان پست موقت شناخته شده و استخدام افراد به طور رسمی برای تصدی این پست‌ها ممنوع است . تبصره ۲- دولت مکلف است ظرف یک‌سال از تاریخ تصویب این قانون لایحه سازمان اساسی وزارت‌خانه‌ها و موسسات دولتی مشمول این قانون را تهیه و به مجلسین تقدیم کند. سازمان موظف است بعد از دریافت طرح سازمان‌های ‌تفصیلی‌، نظر خود را مشعر بر موافقت یا اصلاح آن‌ها به ‌وزارت‌خانه‌ها یا سازمان‌های دولتی اعلام کند. هر نوع تغییرات‌ در سازمان تفصیلی وزارت‌خانه‌ها و مؤسسات دولتی مشمول‌این قانون منوط به موافقت سازمان امور اداری و استخدامی‌ کشور خواهد بود. در صورت بروز اختلاف نظر در این مورد بین وزارت‌خانه یا مؤسسه مربوطه با سازمان امور اداری واستخدامی کشور هیأت وزیران تصمیم مقتضی اتخاذ خواهدکرد.

ماده ۹

–ترفیع عبارت است از احراز یک پایه بالاتر.

ماده ۱۰

–انتقال عبارت از آن است که مستخدم رسمی از خدمت یک وزارت‌خانه یا موسسه دولتی مشمول این قانون بدون آن که جریان خدمت وی قطع گردد با حفظ گروه و پایه و پیشینه خدمت خود به خدمت وزارت‌خانه یا موسسه دولتی دیگر مشمول این قانون درآید.

ماده ۱۱

- ماموریت عبارت است از: الف- محول شدن وظیفه موقت به مستخدم غیر از وظیفه‌اصلی که در پست ثابت سازمانی خود دارد. ب- اعزام مستخدم به‌طور موقت به وزارت‌خانه‌ها و مؤسساتی‌که فهرست آن‌ها به تصویب هیأت وزیران می‌رسد و همچنین ‌اعزام به سازمان‌های بین‌المللی که دولت ایران عضویت آن‌ها را پذیرفته یا سازمان‌هایی که دولت ایران شرکت در آن‌ها را مقتضی‌ بداند. پ- اعزام مستخدم برای طی دوره‌های آموزشی یا کارآموزی‌ در داخل یا خارج کشور.

ماده ۱۲

- حقوق و مزایای مستخدمین در مدت مأموریت‌، منحصراً از طریق یک صندوق قابل پرداخت است‌. تبصره- آیین‌نامه نحوه اجرای مواد (۱۱) و (۱۲) و همچنین ترتیب‌ اعزام مستخدمین رسمی مشمول قانون استخدام کشوری برای ‌اشتغال در پست‌های ثابت سازمانی خارج از کشور و تعیین مدت ‌آن به‌ وسیله سازمان امور اداری و استخدامی کشور تهیه ‌می‌شود و به تصویب هیأت وزیران می‌رسد. فصل دوم- در ورود به خدمت و انتصابات

ماده ۱۳

‌ (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– استخدام اشخاص به خدمت رسمی دولت از طریق امتحان یا سابقه انجام می‌شود. تبصره ۱ (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– وزارت‌خانه‌ها و مؤسسات دولتی مشمول این قانون می‌توانند با موافقت سازمان امور اداری و استخدامی کشور در قبال داوطلبان یا دانشجویان ‌آموزشگاه‌های اختصاصی یا دوره‌های ترتیبی مربوط و دانشگاه‌ها و مؤسسات عالی آموزشی تعهد استخدامی به عمل آورند. تبصره ۲ (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– آیین‌نامه مربوط به طرز اجرای این ماده از طرف سازمان امور اداری و استخدامی کشور تهیه و به تصویب شورا خواهد رسید مشروط بر آن‌که سن آنان در تاریخ بیست و چهارم اسفند ماه ۱۳۵۱ از حداکثر مقرر در ماده (۱۴) این قانون تجاوز نکرده باشد. تبصره ۳- آیین‌نامه مربوط به طرز اجرای این ماده از طرف ‌سازمان امور اداری و استخدامی کشور تهیه و به تصویب شورا خواهد رسید. تبصره ۴‌ (حذف‌شده به موجب قانون اصلاح و حذف بعضی از مواد قانون استخدام کشوری و الحاق مواد و تبصره‌هایی به آن مصوب ۱۳۵۷/۱۰/۲)– سوابق خدمت پیمانی مشمولین تبصره ۲ این ماده در وزارت‌خانه‌ها و مؤسسات دولتی مشمول این قانون از تاریخ ۱۳۴۵/۰۳/۳۱ به بعد در‌ مورد مستخدمین گروه‌های ۱ و ۲ و ۳ به شرط پرداخت ۸/۵ درصد اجرت و فوق‌العاده مخصوص دریافتی و در مورد مستخدمین گروه‌های ۴ و بالاتر به شرط پرداخت ۸/۵ درصد اجرت و فوق‌العاده مخصوص دریافتی به عنوان سهم خود و معادل آن به عنوان سهم وزارت‌خانه یا مؤسسه دولتی متبوع از‌لحاظ تعیین گروه و بازنشستگی و وظیفه محسوب خواهد شود سوابق خدمت سایر کارکنان فعلی راه‌آهن دولتی ایران از ۱۳۴۵/۰۳/۳۱ به بعد در ‌مؤسسه مزبور در‌صورتی‌که طبق مقررات به‌صورت رسمی استخدام شده یا بشوند با پرداخت ۸/۵ درصد حقوق و دستمزد دریافتی از لحاظ تعیین ‌گروه بازنشستگی و وظیفه محسوب خواهد شد.

ماده ۱۴

‌ (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– برای ورود به خدمت رسمی شرایط ذیل ‌لازم است: الف- حداقل داشتن ۱۸ سال تمام و نداشتن بیش از ۴۰ سال تمام . ب- تابعیت ایران . ت (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– عدم محکومیت به فساد عقیده و معتاد نبودن به استعمال افیون. ت- نداشتن سابقه محکومیت جزایی موثر. ث- عدم محکومیت به فساد عقیده و عدم معروفیت به فساد اخلاق و تجاهر به فسق و معتاد نبودن به استعمال افیون و مبتلا نبودن به امراض مسریه . ج- حداقل داشتن گواهی‌نامه شش ساله ابتدایی . چ (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– داشتن توانایی انجام کاری که برای آن استخدام می‌شود. تبصره ۱– افرادی که مجددا به استخدام رسمی پذیرفته می‌شوند مشمول محدودیت مربوط به حداکثر سن مذکور در بند الف این ماده نخواهند بود. تبصره ۲- حداکثر سن مذکور در بند الف این ماده در مورد افرادی که داوطلب استخدام در مشاغل تخصصی که فهرست‌ آن با پیشنهاد سازمان امور اداری و استخدامی کشور به‌تصویب شورا می‌رسد ۴۵ سال تمام می‌باشد.

ماده ۱۵

–استخدام و تعیین حقوق و مدت خدمت اتباع بیگانه به موجب قوانین مصوب مجلسین خواهد بود.

ماده ۱۶

–امتحان و مسابقه ورودی داوطلبان استخدام رسمی به وسیله سازمان امور اداری و استخدامی کشور صورت می‌گیرد. تبصره –سازمان امور اداری و استخدامی کشور در صورت اقتضا می‌تواند اجرای امتحان و مسابقه را با حفظ حق نظارت به دستگاه استخدام کننده محول دارد.

ماده ۱۷

(اصلاحی مصوب ۱۳۵۷/۱۲/۲۸)– کسانی که در امتحان یا مسابقه ورودی استخدام رسمی قبول شده‌اند قبل از ورود به خدمت رسمی یک دوره آزمایشی را طی خواهند کرد. تبصره ۱- انتصاب موقت افرادی که دوره آزمایشی را طی می‌کنند به پست‌های ثابت سازمانی بلامانع است . تبصره ۲- افراد مذکور در این ماده در طول دوره آزمایشی در حکم مستخدم رسمی محسوب می‌شوند.

ماده ۱۸

–مدت خدمت آزمایش داوطلبان ورود به استخدام رسمی توسط وزارت‌خانه یا موسسه استخدام کننده تعیین می‌شود ولی در هیچ مورد از شش‌ماه کمتر و از دو سال بیشتر نخواهد بود. تبصره ۱ (اصلاحی مصوب ۱۳۵۷/۱۰/۰۲)– حقوق دوره آزمایشی برابر مقررات این قانون تعیین و پرداخت می‌گردد و در‌صورتی‌که مستخدم به استخدام رسمی پذیرفته شود مدت‌ خدمت آزمایشی جزو سابقه خدمت وی محسوب می‌شود. تبصره ۲- فوق‌العاده و هزینه‌های مستخدم آزمایشی مطابق فوق‌العاده‌ها و هزینه‌های مستخدم رسمی تعیین و پرداخت خواهد شد.

ماده ۱۹

–افرادی که در دوره آزمایشی لیاقت و کاردانی و علاقه به کار از خود نشان دهند در پایان دوره آزمایشی به موجب حکم وزارت‌خانه یا موسسه استخدام کننده و اطلاع سازمان امور اداری و استخدامی کشور در عداد مستخدمین رسمی منظور و از حقوق و مزایای قانونی آن برخوردار خواهند شد.

ماده ۲۰

–افرادی که در طی یا در پایان دوره آزمایشی صالح برای ابقا در خدمت مورد نظر تشخیص داده نشوند بدون هیچ گونه تعهد حکم بر کناری آنان از طرف وزارت‌خانه یا موسسه استخدام کننده صادر و جریان به سازمان امور اداری و استخدامی کشور اطلاع داده می‌شود. تبصره –به افرادی که طبق این ماده از خدمت بر کنار می‌شوند حقوق مرخصی استحقاقی پرداخت خواهد شد.

ماده ۲۱

- کسانی که طبق ماده ۲۰ به استخدام رسمی پذیرفته نمی‌شوند تا یک‌سال از تاریخ بر کناری حق شرکت مجدد در مسابقات ورودی استخدام رسمی برای همان شغل را نخواهند داشت .

ماده ۲۲

- پس از اتمام دوره آزمایشی انتصاب قطعی افراد به پست‌های سازمانی با توجه به شرایط احراز شغل و با رعایت تحصیلات و امتیازات حاصله از امتحانات و مسابقات و نحوه کار در دوره آزمایشی و تجارب ایشان در قبل از ورود به استخدام رسمی صورت می‌گیرد.

ماده ۲۳

‌- انتصابات و ترفیعات مستخدمین رسمی باید بر اساس لیاقت و شایستگی و کاردانی و استعداد و رشد فکری و تجارب آنان در مشاغل قبلی صورت گیرد.

ماده ۲۴

‌- سازمان امور اداری و استخدامی کشور مکلف است کلیه مشاغل وزارت‌خانه‌ها و موسسات دولتی مشمول این قانون را مورد بررسی قرار داده و با کسب نظر مشورتی آن‌ها وظایف و مسئولیت‌های هرکدام را مشخص و بر این اساس شرایط احراز هر شغل را معین کند و در هر مورد که این شرایط تعیین شد وزارت‌خانه‌ها و موسسات دولتی مکلفند در انتصابات خود شرایط احراز آن مشاغل را رعایت کنند.

ماده ۲۵

–سازمان امور اداری و استخدامی کشور مکلف است هر یک از مشاغل وزارت‌خانه‌ها و موسسات دولتی مشمول این قانون را در یکی از رسته ها قرار دهد. تبصره ۱- مستخدمین رسمی به اقتضای شغلی که برای تصدی آن استخدام شده یا می‌شوند در یکی از رسته های شغلی قرار خواهند گرفت . تبصره ۲- سازمان امور اداری و استخدامی کشور می‌تواند با کسب نظر وزارت‌خانه‌ها یا موسسات دولتی مربوط در داخل هر یک از رسته ها به اقتضای نوع شغل رشته‌های تخصصی تشخیص دهد.

ماده ۲۶

(اصلاحی مصوب ۱۳۵۰/۳/۳۰)– انتصاب مستخدمین رسمی به پست‌هایی که مشاغل مربوط به آن‌ها در رسته مربوط مستخدم قرار ندارد ممنوع است مگر با داشتن شرایط لازم‌ احراز آن پست و رضایت مستخدم. تبصره- رؤسای ادارات و مقامات بالاتر در صورت اقتضا می‌توانند با تصویب وزیر یا رییس مؤسسه دولتی مربوط مستخدم را با داشتن شرایط لازم در‌ رسته دیگر به خدمت بگمارند.

ماده ۲۷

–سازمان امور اداری و استخدامی کشور در هر مورد که ضروری تشخیص دهد از طریق امتحان و مسابقه فهرستی از افراد صلاحیت‌دار برای تصدی مشاغل تهیه و در اختیار وزارت‌خانه‌ها و موسسات دولتی مشمول این قانون خواهد گذاشت و وزارت‌خانه‌ها و موسسات دولتی مشمول این قانون مکلفند در‌مواردی‌که فهرست مذکور از طرف سازمان امور اداری و استخدامی کشور تهیه گردیده احتیاجات استخدامی مربوط خود از میان افراد مذکور در فهرست تامین کنند.

ماده ۲۸

–وزارت‌خانه‌ها و موسسات دولتی مکلفند در فواصل معین شایستگی و استعداد مستخدمین رسمی را مورد بررسی قرار داده و نتیجه را در پرونده استخدامی مستخدم منعکس سازند این سنجش به نحوی صورت خواهد گرفت که موجب ارشاد و معرف استحقاق مستخدم و برای تصدی مقامات یا ترفیع یا تغییر شغل و یا لزوم گذرانیدن دوره کار‌آموزی جدید باشد. تبصره- اجرای مفاد این ماده طبق آیین‌نامه‌ای خواهد بود که توسط سازمان امور اداری و استخدامی کشور تهیه و به تصویب هیئت وزیران می‌رسد.

ماده ۲۹

– وزارت‌خانه‌ها و موسسات دولتی مشمول این قانون مکلفند رونوشت احکام استخدام مستخدمین رسمی را در بدو ورود به خدمت همچنین رونوشت احکام ترفیع و تغییر گروه و خروج از خدمت آنان را به سازمان امور اداری و استخدامی کشور ارسال دارند. فصل سوم- در حقوق و مزایای مستخدمین رسمی

ماده ۳

(اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– کلیه مشاغل وزارت‌خانه‌ها و مؤسسات دولتی مشمول این قانون به وسیله سازمان امور اداری و استخدامی کشور براساس اهمیت وظایف و‌ مسئولیت‌ها و شرایط تصدی از لحاظ معلومات و تجربه طبقه‌بندی و به یکی از گروه‌های جدول یا جداول حقوق تخصیص می‌یابد. ‌جدول یا جداول حقوق موضوع این ماده از طرف سازمان امور اداری و استخدامی کشور تهیه و به تأئید شورای حقوق و دستمزد می‌رسد. تبصره ۱ (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– تطبیق حقوق فعلی مستخدمین رسمی مشمول این قانون با جداول موضوع این ماده براساس آیین‌نامه‌ای که از طرف سازمان امور اداری و‌استخدامی کشور تنظیم و به تأئید شورا می‌رسد به عمل خواهد آمد ولی در هیچ مورد با اجرای این تبصره از حقوق گروه و پایه استحقاقی مستخدم‌ فوق در حین تطبیق وجهی کسر نخواهد شد. تبصره ۲ (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– از تاریخ تصویب این اصلاحیه معاونان استاندار در صورت داشتن حداقل مدرک لیسانس و دارا بودن سایر شرایطی که از طرف سازمان امور‌ اداری و استخدامی کشور تعیین می‌شود از حقوق و مزایای معاون وزارت‌خانه استفاده خواهند نمود. ‌تعداد معاونان هر استانداری که مشمول حکم این تبصره می‌شوند به پیشنهاد استاندار و تأئید سازمان امور اداری و استخدامی کشور و موافقت وزیر‌ کشور تعیین می‌شود و در هیچ‌یک از استان‌ها از دو نفر تجاوز نخواهد کرد. تبصره ۳‌ (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– مستخدمین رسمی که از تاریخ تصویب این اصلاحیه به بعد در سمت معاونت شهرداری پایتخت خدمت نمایند مشمول مقررات مربوط به‌ معاون وزارت‌خانه خواهند بود. تبصره ۴‌ (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– جمع حقوق و فوق‌العاده شغل مستشاران دیوان محاسبات به پیشنهاد وزیر امور اقتصادی و دارایی توسط شورای حقوق و دستمزد تعیین‌ می‌شود.

مشخصات منبع و حدود پوشش
نوع سند
قانون
پوشش متن
متن موجود؛ کامل‌بودن بررسی‌نشده
وضعیت اعتبار
اعتبار جاری بررسی نشده
نسخهٔ پایگاه
۱
انتشار صفحهٔ منبع
۱۳۹۶/۲/۶
شناسه
artadad-9757d53c8d0a76a4eee4