قانون استخدام کشوری

- دولت می‌تواند مستخدمین آماده به خدمت را که به سن شصت‌سالگی می رسند با هر قدر سابقه خدمت بازنشسته کند.

(اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– در صورت اشتغال مستخدمین آماده به خدمت در یکی از وزارت‌خانه‌ها و یا موسسات دولتی حقوق دوران آماده به خدمت قطع خواهد شد و در صورتی که مستخدمین مزبور در یکی از شرکت‌ها یا موسسات دولتی مستثنی شده از شمول این قانون مشغول خدمت شوند طبق مفاد ماده (۱۴۴) با آنان رفتار خواهد شد. ولی در کلیه مواردی که در این قانون پرداخت تمام حقوق دردوران آمادگی به خدمت بیش از شش‌ماه تجویز شده است درصورتی که مستخدم با اشتغال در مؤسسه دیگری غیر از مؤسسات موضوع این ماده در مدت زاید بر شش‌ماه از تاریخ‌آمادگی به خدمت وجهی دریافت نماید دریافت حقوق آمادگی‌به خدمت ممنوع است‌.

‌- آیین‌نامه مربوط به طرز اجرای مواد (۱۱۶) و (۱۱۸) و (۱۱۹) و تبصره (۳) ماده (۱۲۰) توسط سازمان امور اداری و استخدامی کشور تهیه و به تصویب شورا خواهد رسید.

‌- وضع استخدامی مستخدمین رسمی منحصرا یکی از حالات زیر را خواهد داشت و نمی‌توان مستخدم را در حال استخدامی دیگری قرار داد: الف‌- حال اشتغال و آن وضع مستخدمی است که در پست معینی انجام وظیفه می‌کند. ب‌- حال مرخصی و آن وضع مستخدمی است که از مرخصی استحقاقی موضوع ماده (۴۷) یا مرخصی بدون حقوق موضوع ماده (۴۹) این قانون استفاده می‌کند. ت‌- حال معذوریت و آن وضع مستخدمی است که از مرخصی استعلاجی موضوع ماده (۴۸) این قانون استفاده می‌کند. ت‌- حال آمادگی به خدمت و آن وضع مستخدمی است که طبق این قانون تصدی شغلی را به عهده نداشته و در انتظار ارجاع خدمت است . ث‌- حال ماموریت و آن وضع مستخدمی است که به طور موقت مامور انجام وظیفه خاصی گردیده یا از طرف وزارت‌خانه و موسسه متبوع به وزارت‌خانه یا موسسه دولتی دیگری به طور موقت اعزام شده باشد. ج‌- حال خدمت زیر پرچم و آن وضع مستخدمی است که طبق قوانین مربوط به خدمت زیر پرچم مشغول است . چ- حال خدمت آزمایشی و آن وضع مستخدمی است که امتحانات ورودی به استخدام کشوری را گذرانیده و در حال طی دوره آزمایشی موضوع ماده (۱۷) این قانون است . ح- حال بازنشستگی و آن وضع مستخدمی است که طبق قانون به موجب حکم رسمی مراجع صلاحیت‌دار از حقوق بازنشستگی استفاده می‌کند. خ‌- حال ازکارافتادگی و آن وضع مستخدمی است که طبق مفاد مواد (۷۹) یا (۸۰) قادر به کار کردن نبوده و از حقوق وظیفه مصرح در این قانون استفاده می‌کند. د‌- حال تعلیق و آن وضع مستخدمی است که طبق حکم مقامات صلاحیت‌دار به علت صدور کیفر خواست از طرف مقامات قضایی از ادامه خدمت ممنوع می‌شود. ذ- حال انفصال موقت و آن وضع مستخدمی است که به موجب حکم قطعی دادگاه اداری یا کیفری اصالتا یا تبعا برای مدت معینی از اشتغال به خدمت ممنوع است . ر- حال انفصال دائم و آن وضع مستخدمی است که به موجب حکم قطعی دادگاه اداری یا کیفری اصالتا یا تبعا برای همیشه از خدمت دولت محروم است . ز (اصلاحی مصوب ۱۳۴۹/۸/۱۲)– حال استعفا و آن وضع مستخدمی است که طبق ماده (۶۴) این قانون از خدمت مستعفی شده است. ژ- حال غیبت موجه و آن وضع مستخدمی است که به عللی خارج از حدود قدرت و اختیار خود نتوانسته است در محل خدمت حاضر شود و به موجه بودن عذر او طبق تبصره ماده (۶۵) این قانون محرز شده باشد. س- حال اخراج و آن وضع مستخدمی است که به موجب حکم قطعی دادگاه اداری به مجازات مقرر در بند ت ماده (۵۹) محکوم یا طبق ماده (۶۵) ‌اخراج شده باشد. ش (الحاقی مصوب ۱۳۴۹/۰۸/۱۲)– حال برکناری و آن وضع مستخدمی است که مجازات‌مقرر در بند ت ماده (۵۹) درباره او اجرا شده باشد.

–در صورتی که مستخدم رسمی به خدمت زیر پرچم احضار شود مدت خدمت زیر پرچم جز سابقه خدمت او محسوب می‌شود. تبصره –مستخدمی که به خدمت زیر پرچم احضار شود مکلف است حداکثر ظرف دو‌ماه پس از اتمام خدمت زیر پرچم خود را به وزارت‌خانه یا موسسه دولتی مربوط معرفی و آمادگی خود را برای خدمت اعلام دارد و وزارت‌خانه‌ها و موسسات دولتی مکلفند مستخدمین مذکور را به خدمت بگمارند و در صورتی که پست سازمانی مناسب برای ارجاع به مستخدمین مذکور موجود نباشد این گونه مستخدمین به حال آماده به خدمت در خواهند آمد.

–مستخدم رسمی که طبق قانون به حال تعلیق در آمده است پس از احراز برائت قطعی از اتهام یا اتهامات منتسبه به خدمت گمارده خواهد شد و مدت تعلیق جز سابقه خدمت او محسوب و حقوق مدت تعلیق وی پرداخت خواهد گردید ولی چنان چه برای مستخدم رسمی که از حال تعلیق خارج می‌شود پست سازمانی موجود نباشد به صورت آماده به خدمت در خواهد آمد.

–مستخدم رسمی که به موجب حکم قطعی دادگاه اداری یا کیفری اصالتا یا تبعا به انفصال موقت محکوم شود بعد از اتمام مدت انفصال به خدمت گمارده می‌شود ولی چنان چه پستی برای وی موجود نباشد به حال آماده به خدمت در می‌آید. مدت انفصال موقت در هیچ حال جز سابقه خدمت محسوب نخواهد شد.

–هیچ مستخدمی به شغل تحویل‌داری یا تحصیل‌داری نقدی یا جنسی دولت گمارده نخواهد شد مگر این که قبلا وجه‌الضمان و یا ضامن معتبری به وزارت‌خانه یا موسسه مربوط بدهد میزان وجه‌الضمان و شرایط ضامن طبق آیین‌نامه‌ای خواهد بود که به پیشنهاد وزارت دارایی به تصویب هیئت وزیران خواهد رسید.

–انتصاب مستخدمی که در پست صاحب جمعی انجام وظیفه می‌نماید به پست سازمانی دیگر تا موقعی که حساب دوره عملیات او تسویه نشده است ممنوع است .

- در صورتی که مستخدم رسمی فوت شود و استحقاق مرخصی داشته باشد حداکثر چهار‌ماه حقوق او بابت مرخصی استحقاقی به وراث قانونی وی پرداخت خواهد شد. فصل یازدهم- در تطبیق وضع مستخدمین با مواد این قانون

- مستخدمین دولت که در تاریخ تصویب این قانون مشمول پرداخت کسور بازنشستگی کشوری هستند مستخدم رسمی محسوب می‌شوند.

- دولت مکلف است وضع استخدامی مستخدمین رسمی را به استثنای مستخدمین مذکور در بند ج ماده (۲) با مقررات این قانون تطبیق کند.

‌ (اصلاحی مصوب ۱۳۵۷/۱۰/۰۲)– گروه و پایه مستخدمین رسمی که در تاریخ تصویب این قانون در خدمت دولت هستند پس از اجرای ماده (۳۰) با توجه به شغل مورد تصدی تعیین می‌شود ولی تا هنگامی که گروه و پایه قطعی آنان معین نشده است برای تعیین محل حقوق مستخدمین مزبور و انطباق آن با جدول حقوق مندرج در این قانون سازمان امور اداری و استخدامی کشور مستخدمین رسمی را به طور موقت در یکی از گروه‌های هفت گانه زیر قرار خواهد داد و حکم موقت برای آنان صادر خواهد شد و پایه آنان در گروه مربوط با احتساب کلیه سنوات خدمت دولتی آن‌ها به ازا هر دو سال یک پایه تعیین می‌شود پس از اجرای مفاد ماده (۳۰) نیز مستخدمین در گروهی پایین‌تر از گروه موقت قرار نخواهند گرفت . گروه یک (اصلاحی مصوب ۱۳۴۹/۰۸/۱۲)– مستخدمین جز که عملا متصدی مشاغل خدمت‌گزاری جز هستند و متصدیان مشاغل نظیر خدمت‌گزاری جز به تشخیص سازمان امور ‌اداری و استخدامی کشور با هر قدر تحصیل. گروه دو- مستخدمینی که دارای تحصیلات مقدماتی قدیمه یا تحصیل رسمی تا پایان دوره اول متوسطه هستند. گروه سه- مستخدمینی که احراز رتبه آنان طبق قوانین خاص مربوط مستلزم داشتن گواهی‌نامه سوم متوسطه و گذراندن یک دوره آموزشی بوده که معادل دیپلم کامل شناخته نشده است . گروه چهار- مستخدمینی که دارای دیپلم دوره کامل متوسطه یا گواهی‌نامه از هنرستان‌ها یا آموزشگاه‌های حرفه‌ای یا فنی باشند که معادل تحصیلات دوره کامل متوسطه شناخته شده باشد. گروه پنج‌- دبیران غیر لیسانسیه و مستخدمینی که علاوه بر داشتن گواهی‌نامه دوره کامل متوسطه یک دوره تخصصی گذرانده باشند و ارزش دوره مذکور از طرف مراجع صالحه فرهنگی عالی یا فوق دیپلم شناخته شده باشد. گروه شش‌- مستخدمینی که دارای دانش‌نامه لیسانس هستند یا ارزش تحصیلی آن‌ها لیسانس شناخته شده باشد. گروه هفت‌- مستخدمینی که دوره تحصیلات دانشگاهی را تمام کرده و دانش‌نامه دکتری یا فوق لیسانس که دوره تحصیلی آن کمتر از پنج‌سال نباشد داشته باشند. تبصره ۱ (اصلاحی مصوب ۱۳۵۷/۱۰/۰۲)– مستخدمین رسمی مشمول این قانون در موقع تغییر گروه موقت به گروه قطعی در پایه‌ای از گروه قطعی قرار می‌گیرند که در گروه موقت دارا‌ بوده‌اند و چنانچه پایه مزبور در گروه قطعی وجود نداشته باشد آخرین پایه گروه جدید به آنان اعطا می‌شود. تبصره ۲- مستخدمین رسمی که به منظور اشتغال به مشاغل‌مدیریت عامل یا بازرس (حسابرس‌) یا عضویت در هیأت‌های‌مدیره و یا هیأت‌ها و شوراهای قانونی دیگر به‌طور موظف وتمام وقت به شرکت‌های دولتی و مؤسسات دولتی غیرمشمول‌مأمور می‌شوند مشاغل مورد تصدی آنان با مشاغل گروه‌های‌جداول حقوق ماده (۳۰) این قانون تطبیق و گروه شغل آنان بر این ‌اساس تعیین می‌شود. تشخیص هم‌طراز بودن مشاغل موضوع این تبصره با مشاغل‌ گروه‌های جداول حقوق این قانون با شورا است‌.

‌- دولت مکلف است اجرای مرحله یک موضوع ماده (۱۳۳) را پس از اجرای مفاد تبصره ۳ ماده (۸) در مورد هر یک از وزارت‌خانه‌ها و موسسات دولتی مشمول این قانون به انجام رساند.

–در صورتی که مبلغ حقوق مستخدم رسمی پس از تطبیق وضع استخدامی او با مقررات این قانون از مجموع مبلغ حقوق – حق تاهل و مدد معاش اولاد وی که طبق قانون مستحق دریافت آن است کمتر شود تفاوت این دو مبلغ را به عنوان تفاوت تطبیق حقوق دریافت خواهد کرد و تا زمانی که مبلغ حقوق این گونه مستخدمین با جمع مبلغ حقوق حق تاهل و مدد معاش اولاد که قبل از تطبیق وضع دریافت می کرده‌اند برابر یا از آن بیشتر نشده باشد تا مدت چهار سال هر نوع ترفیع بابت تفاوت مذکور محسوب خواهد شد ولی پس از انقضا این مدت ترفیعات خود را به اضافه تفاوت مذکور دریافت خواهند کرد مشروط بر آن که مجموع حقوق و تفاوت تطبیق حقوق آنان در مرحله موقت تطبیق موضوع ماده (۱۳۳) از حداکثر حقوق نوع رتبه مستخدم قبل از تطبیق و در مرحله قطعی موضوع همان ماده از حقوق حداکثر پایه گروه شغل تجاوز نکند. تبصره- در صورتی که مستخدم مبلغی تفاوت تطبیق حقوق داشته باشد ولی فوق‌العاده شغل وی از مجموع مزایا و فوق‌العاده‌های مذکور در ماده (۱۳۶) زیادتر شود اگر تفاوت این دو مبلغ بیشتر از تفاوت تطبیق حقوق باشد در این صورت به مستخدم فوق‌العاده شغل پس از کسر تفاوت تطبیق حقوق پرداخت می‌شود در صورتی که تفاوت دو مبلغ مذکور از تفاوت دو مبلغ مذکور از تفاوت تطبیق حقوق کمتر و یا برابر باشد به مستخدم از بابت فوق‌العاده شغل مبلغی معادل مجموع مزایای مذکور در ماده (۱۳۶) پرداخت خواهد شد.

(اصلاحی مصوب ۱۳۵۷/۱۰/۰۲)– مستخدم رسمی که در تاریخ تطبیق وضع استخدامی او با مقررات این قانون به اقتضای پست مورد تصدی مزایای مستمری دریافت می دارد که جز فوق‌العاده‌ها و هزینه‌های مذکور در این قانون منظور نشده است کماکان مبلغی را که تحت آن عناوین دریافت می داشته است دریافت خواهد کرد و در صورتی که مبلغ دریافتی از مبلغ فوق‌العاده شغلی که به استناد این قانون به او تعلق می‌گیرد بیشتر باشد تفاوت این دو مبلغ را به عنوان تفاوت تطبیق مزایا دریافت خواهد کرد. تبصره ۱- در صورتی که مستخدم رسمی مبلغی تفاوت تطبیق مزایا داشته باشد ولی حقوق وی پس از تطبیق وضع استخدامی با مقررات این قانون از مجموع حقوق و حق تاهل و مدد معاش اولاد وی بیشتر شود اگر تفاوت این دو مبلغ از تفاوت تطبیق مزایا بیشتر و یا برابر با آن باشد در این صورت مستخدم رسمی از مقررات این ماده استفاده نخواهد کرد ولی در صورتی که تفاوت دو مبلغ مذکور از تفاوت تطبیق مزایا کمتر شود به مستخدم تفاوت تطبیق مزایا پس از کسر تفاوت مبلغ دو حقوق پرداخت می‌شود. تبصره ۲- مستخدمین رسمی که طبق مقررات قانونی مربوط حقوق بیشتری از حقوق رتبه قانونی خود دریافت می‌کنند مابه‌التفاوت به عنوان مزایای مذکور در این ماده محسوب می‌شود و نسبت به آن طبق مفاد این ماده رفتار خواهد شد. تبصره ۳‌- از تاریخ تصویب این قانون به هیچ یک از مستخدمین رسمی بابت حقوق و مزایای مستمر و تفاوت تطبیق نمی توان بیش از حداکثر حقوق و فوق‌العاده شغل مذکور در فصل سوم این قانون پرداخت کرد. تبصره ۴‌- انواع مزایای مستمر مذکور در این ماده به پیشنهاد سازمان امور اداری و استخدامی کشور و تصویب هیئت وزیران تعیین خواهد شد. تبصره ۵ – حذف شده به موجب (۱۳۴۹/۰۸/۱۲)

(اصلاحی مصوب ۱۳۴۹/۸/۱۲)– وزارت‌خانه‌ها و مؤسسات دولتی مشمول این قانون مکلفند طبق سازمان و پست‌های ثابت سازمانی مصوب خود به مستخدمین غیررسمی از‌قبیل دون پایه، حکمی، پیمانی و روزمزد را که در تاریخ ۱۳۴۵/۰۳/۳۱ در استخدام دارند و همچنین افرادی را که طبق قوانین خاص خود کارگر شناخته شده و در تاریخ مذکور به مشاغل غیر کارگری اشتغال داشته اند با رعایت تبصره‌های زیر به مستخدم رسمی تبدیل کنند. تبصره ۱- وزارت‌خانه‌ها و موسسات دولتی مشمول این قانون نمی‌توانند تا زمانی که مستخدم رسمی واجد شرایطی در اختیار دارند که شاغل پست سازمانی نیست پست‌های ثابت سازمانی را به مستخدمین غیر رسمی ارجاع و وضع استخدامی آنان را تبدیل کنند. تبصره ۲- تعیین گروه و پایه مستخدمین غیر رسمی در دو مرحله صورت می‌گیرد: الف‌ (اصلاحی مصوب ۱۳۵۷/۱۰/۰۲)– در مرحله اول گروه مستخدمین غیر رسمی به طور موقت با رعایت حداقل مدرک تحصیلی لازم برای احراز شغل مورد تصدی به شرح زیر تعیین و پایه آنان در گروه مربوط با احتساب کلیه سنوات خدمت دولتی آنان به ازا هر دو سال یک پایه تشخیص می‌گردد. گروه یک (اصلاحی مصوب ۱۳۴۹/۸/۱۲)– مستخدمین جز که عملا متصدی مشاغل خدمت‌گزاری جز هستند و متصدیان مشاغل نظیر خدمت‌گزاری جز به تشخیص سازمان امور‌اداری و استخدامی کشور با هر قدر تحصیل. گروه دو- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آن‌ها داشتن گواهی‌نامه دوره اول متوسطه است . گروه سه- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آن‌ها داشتن گواهی‌نامه سوم متوسطه و گذراندن یک دوره آموزشی که معادل دیپلم کامل شناخته نشده است باشد. گروه چهار- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آن‌ها داشتن دیپلم دوره کامل متوسطه یا گواهی‌نامه از هنرستان‌ها یا آموزشگاه‌های حرفه‌ای یا فنی باشد که معادل تحصیلات دوره کامل متوسطه شناخته شده باشد. گروه پنج‌- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آن‌ها داشتن گواهی‌نامه دوره کامل متوسطه و گذراندن یک دوره تخصصی است که ارزش آن از طرف مراجع صالحه فرهنگی عالی یا فوق دیپلم شناخته شده باشد. گروه شش- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آن‌ها داشتن دانش‌نامه لیسانس باشد. گروه هفت‌- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آن‌ها داشتن دانش‌نامه دکتری یا فوق لیسانس باشد که دوره تحصیلی آن کمتر از پنج‌سال باشد. ب‌- در مرحله دوم گروه و پایه مستخدمین مزبور به اقتضای شرایط احراز شغل مورد تصدی تعیین می‌شود. تبصره ۳‌ (اصلاحی مصوب ۱۳۴۹/۰۸/۱۲)– شرط تحصیلی مذکور در گروه‌های فوق مانع از آن نخواهد بود که در اجرای ماده (۳۰) و تعیین شرایط احراز مشاغل و تخصیص آن‌ها به گروه‌های دوازده‌گانه در موارد لزوم تجربه جانشین تحصیلات گردد. همچنین در رشته‌های مشاغل دبیری و آموزگاری و پزشکی و مشاغل نظیر که سلسله مراتب اداری در آن‌ها ملحوظ نیست تجربه و تخصص بر اساس آیین‌نامه‌ای که از طرف سازمان امور اداری و استخدامی کشور تهیه و به تصویب شورا خواهد رسید ملاک طبقه بندی قرار می‌گیرد و متصدیان این‌گونه‌ مشاغل در صورت احراز شرایط بدون تغییر شغل با رعایت ماده (۳۰) به گروه‌های بالاتر ارتقا خواهند یافت. تبصره ۴‌ (اصلاحی مصوب ۱۳۴۹/۰۸/۱۲)– حقوق گروه و پایه ای که به ترتیب فوق به مستخدم غیر رسمی تعلق می‌گیرد اگر از مجموع حقوق ثابت و مزایای مستمری که مستخدم در زمان تبدیل دریافت می دارد که جز فوق‌العاده‌ها و هزینه‌های مذکور در این قانون منظور نشده کمتر باشد مابه‌التفاوت به عنوان مزایای شغل به طور موقت تا زمان اجرای ماده (۳۸) به وی پرداخت می‌شود. تبصره ۵ –حقوق اولین ماه خدمت رسمی مستخدمین غیر رسمی که به ترتیب مذکور در این ماده به مستخدم رسمی تبدیل می‌شوند به صندوق بازنشستگی کشوری پرداخت می‌گردد. تبصره ۶ –از تاریخ تصویب این قانون به هیچ یک از مستخدمین غیر رسمی از بابت حقوق و مزایای مستمر و تفاوت تطبیق نمی توان بیش از حداکثر حقوق و فوق‌العاده شغل مذکور در فصل سوم این قانون پرداخت کرد. تبصره ۷ – تا زمانی که فوق‌العاده شغل مذکور در ماده (۳۸) معین نشده است اضافه‌ای که در بدو مرحله اول از بابت تطبیق وضع مستخدمین رسمی با جدول حقوق این قانون به آنان تعلق گیرد از مزایای مستمر مذکور در این ماده که دریافت می‌دارند کسر خواهد شد. تبصره ۸ –حقوق و مزایای پرداختی به مستخدمین غیر رسمی نمی‌تواند پس از تبدیل از حداکثر حقوق و مزایای مستخدمین رسمی که در مشاغل مشابه قرار دارند تجاوز نماید. تبصره ۹ –مستخدمین غیر رسمی که به موجب این قانون وضع استخدامی آن‌ها به رسمی تبدیل می‌شود مکلفند تکالیف خاص استخدامی را که در مورد مستخدمین رسمی مجرا است انجام دهند. تبصره ۱۰ (اصلاحی مصوب ۱۳۴۹/۰۸/۱۲)– ملاک تعیین گروه موقت مستخدمین رسمی و غیررسمی موضوع دو ماده (۱۳۳) و (۱۳۷) بالاترین مدرک تحصیلی است که در تاریخ تطبیق یا‌تبدیل دارا می‌باشند و هرگاه قبل از اجرای ماده (۳۰) این قانون مدرک تحصیلی بالاتری اخذ و ارائه کنند گروه موقت آنان بر اساس مدرک تحصیلی جدید ‌تغییر خواهد کرد. تبصره ۱۱ (الحاقی مصوب ۱۳۴۹/۰۸/۱۲)– آثار مالی مترتب بر اجرای این اصلاحیه به استثنای تبصره الحاقی به ماده (۱۰۰) از تاریخ تصویب این اصلاحیه معتبر و قابل اجرا خواهد بود.

–در صورتی که پس از تصویب سازمان تفصیلی وزارت‌خانه‌ها و موسسات دولتی مشمول این قانون و ارجاع پست‌های ثابت سازمانی به مستخدمین تعدادی از مستخدمین رسمی متصدی پستی نشوند آماده به خدمت محسوب و با آنان به طریق زیر رفتار خواهد شد: الف‌- به مستخدمینی که در زمان تطبیق موضوع ماده (۱۳۳) منتظر خدمت باشند نصف حقوق پایه و گروهی که به موجب این قانون برای آنان معین می‌شود پرداخت خواهد شد ولی در هر حال حقوق آمادگی به خدمت این گونه مستخدمین از حقوق انتظار خدمت آنان کمتر نخواهد شد. ب‌- با سایر مستخدمین طبق ماده (۱۱۷) رفتار خواهد شد.

–وزارت‌خانه‌ها و موسسات دولتی مشمول این قانون با آن عده از مستخدمین غیر رسمی که در تاریخ تصویب این قانون در خدمت دارند و به علت نبودن پست ثابت سازمانی تبدیل وضع نمی‌یابند مانند مستخدم آماده به خدمت رفتار خواهند کرد و هر موقع به پست ثابت سازمانی گمارده شدند طبق مقررات این قانون به مستخدم رسمی تبدیل وضع می یابند. تبصره ۱ (الحاقی مصوب ۱۳۴۹/۰۸/۱۲)– مستخدمین غیررسمی موضوع این ماده را که در اختیار وزارت‌خانه‌ها و مؤسسات دولتی هستند می‌توان به پست‌های موقت منصوب نمود‌ مشروط بر اینکه حقوق پست موقت آنان کمتر از حقوق آماده به خدمت نباشد که در این‌صورت در مدت تصدی تابع مقررات مربوط به مستخدمین ‌پیمانی خواهند بود و حقوق آماده به خدمت دریافت نخواهند داشت. تبصره ۲- مشمولین تبصره ماده (۴) از شمول مقررات این ماده مستثنی خواهند بود.

–مستخدمین رسمی و غیر رسمی که در تاریخ تصویب این قانون در مقامات مذکور در ماده (۳) اشتغال دارند طبق مفاد مواد (۱۳۳) و (۱۳۷) تطبیق یا تبدیل وضع می‌یابند. تبصره ۱ (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– مستخدمین غیر رسمی که در یکی از مقامات مذکور در ماده (۳) خدمت کنند در مرحله اول بر اساس آخرین شغلی که قبل از تصدی این مقامات داشته اند طبق بند الف تبصره ۲ ماده (۱۳۷) و در صورتی که در شرکت‌های دولتی یا موسسات دولتی غیر مشمول این قانون متصدی شغلی بوده‌اند با توجه به مدرک تحصیلی که در دست دارند با رعایت ماده (۱۳۳) تبدیل وضع می یابند. تبصره ۲- خدمت مستخدمین غیر رسمی وزارت‌خانه‌ها و موسسات دولتی مشمول این قانون که در تاریخ تصویب این قانون تصدی مقامات مذکور در ماده (۳) را به عهده دارند جز سوابق خدمت دولتی آنان محسوب خواهد شد. تبصره ۳‌ (اصلاحی مصوب ۱۳۴۹/۰۸/۱۲)– گروه قطعی مستخدمین رسمی که پس از اجرای ماده (۳۰) تصدی یکی از مقامات غیر دولتی ماده (۳) را به عهده دارند بر اساس بالاترین شغلی که قبل از تصدی آن مقامات داشته اند تعیین خواهد شد.

- تا زمانی که ماده (۳۰) اجرا نشده است استخدام‌ رسمی برای تصدی پست‌های ثابت سازمانی طبق مقررات این‌قانون به عمل خواهد آمد و گروه موقت مستخدمین جدید با رعایت حداقل مدرک تحصیلی لازم برای احراز شغل موردنظر به شرح زیر تعیین و حقوق آنان براساس جدول مندرج دراین قانون پرداخت خواهد شد و پس از اجرای مفاد ماده (۳۰) با آنان مانند سایر مستخدمین رسمی رفتار می‌شود. گروه یک- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم‌برای احراز آن‌ها داشتن گواهینامه ششم ابتدایی است‌. گروه دو- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم‌برای احراز آن‌ها داشتن گواهینامه سوم متوسطه است‌. گروه سه- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم‌برای احراز آن‌ها طبق قوانین خاص مربوط داشتن گواهینامه‌دوره اول متوسطه و گذراندن یک دوره آموزشی بوده که ارزش‌تحصیلی آن معادل دیپلم کامل شناخته نشده باشد. گروه چهار- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم‌برای احراز آن‌ها داشتن دیپلم دوره کامل متوسطه یا گواهینامه‌ از هنرستان‌ها یا آموزشگاه‌های حرفه‌ای یا فنی باشد که معادل‌ تحصیلات دوره کامل متوسطه شناخته شده باشد. گروه پنج- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم‌برای احراز آن‌ها داشتن گواهینامه دوره کامل متوسطه وگذراندن یک دوره تخصصی است که ارزش آن از طرف‌ شورای‌عالی آموزش و پرورش یا شورای مرکزی دانشگاه‌ها، عالی یا فوق دیپلم شناخته شده باشد. گروه شش- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم‌ برای احراز آن‌ها داشتن دانش‌نامه لیسانس باشد. گروه هفت- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم‌برای احراز آن‌ها داشتن دانش‌نامه دکترا یا فوق لیسانس باشد.

(اصلاحی مصوب ۱۳۵۰/۰۳/۳۰)– انتقال مستخدمین مذکور در بند ج ماده (۲) و مستخدمین مشمول قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی به وزارت‌خانه‌ها و مؤسسات‌ دولتی مشمول این قانون به شرط دارا بودن شرایط احراز شغل مورد نظر با تقاضای وزارت‌خانه یا مؤسسه دولتی و رضایت مستخدم و موافقت وزارت‌خانه‌یا مؤسسه مربوط به عمل خواهد آمد و گروه و پایه آنان با توجه به شغل ارجاعی و سنوات خدمت طبق مقررات این قانون تعیین خواهد شد. نسبت به مستخدمین بند ج ماده (۲) نیز بر اساس مفاد همین ماده عمل خواهد شد. تبصره –کسور بازنشستگی این گونه مستخدمین اعم از سهم مستخدم و سهم دولت باید به صندوق بازنشستگی کشوری منتقل شود.

‌- مستخدمین رسمی مشمول این قانون که به یکی از مؤسسات موضوع بند ب ماده (۱۱) مأمور شده یا بشوند تا وقتی‌که از طرف وزارت‌خانه و مؤسسه دولتی مربوط خود احضار ودعوت به کار نشده و یا از طرف مؤسسه‌ای که در آن مشغول‌خدمت هستند عدم احتیاج به وجود آنان اعلام نشده است به‌خدمت خود در آن مؤسسات مذکور ادامه خواهند داد و تازمانی که خدمت ایشان در آن مؤسسات ادامه دارد اشتغال ‌آنان در مؤسسات مذکور در حکم خدمت رسمی تلقی شده و جزو سابقه خدمت رسمی آنان محسوب خواهد شد. در صورت اعلام عدم احتیاج به وجود این قبیل مأمورین ونبودن پست ثابت سازمانی در وزارت‌خانه یا مؤسسه دولتی‌متبوع‌، مستخدم به حال آماده به خدمت درخواهد آمد. تبصره (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– تعیین گروه قطعی مستخدمین موضوع این ماده موکول‌به اشتغال آنان در یکی از وزارت‌خانه‌ها و مؤسسات دولتی‌مشمول این قانون است‌. هرگاه این‌گونه مستخدمین قبل از اشتغال در یکی از سازمان‌های‌مشمول این قانون بازنشسته یا از کارافتاده یا فوت شوند آخرین‌شغل قبل از بازنشستگی یا از کارافتادگی یا فوت آن‌ها با مشاغل‌گروه‌های جداول حقوق این قانون مقایسه و حقوق گروه و پایه‌تعیین شده بدون رعایت تبصره ۱ ماده (۷۸) مبنای تعیین حق و بازنشستگی یا وظیفه‌ای که به آنان یا وراث قانونی آن‌ها تعلق‌می‌گیرد خواهد بود. تشخیص هم‌طراز بودن شغل مورد تصدی چنین مستخدمی بامشاغل گروه‌های جداول حقوق قانون استخدام کشوری با شوراست‌.

‌ (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– مستخدمین رسمی مشمول این قانون که در تاریخ تصویب این قانون در خدمت یکی از موسسات دولتی مستثنی شده از این قانون یا موسسات مذکور در بند ت ماده (۲) هستند کماکان به خدمت خود ادامه خواهند داد و می‌توانند ظرف شش‌ماه از تاریخ تصویب این قانون با اطلاع سازمانی که در آن خدمت می‌کنند از سازمان امور اداری و استخدامی کشور تقاضا کنند که در یکی از وزارت‌خانه‌ها یا موسسات دولتی مشمول این قانون پست سازمانی به آنان ارجاع شود در صورتی که ظرف یک‌سال از تاریخ تصویب این قانون پست ثابت سازمانی در وزارت‌خانه‌ها یا موسسات مزبور به آنان ارجاع نشود و مستخدم کماکان در تقاضای خود باقی باشد در اختیار سازمان امور اداری و استخدامی کشور قرار می‌گیرد و به حال آماده به خدمت در می‌آید و طبق مقررات مربوط با او رفتار خواهد شد. در صورتی که این نوع مستخدمین چنین تقاضایی نکرده و یا از تقاضای خود منصرف شوند ادامه خدمت رسمی آنان متوقف می‌شود و مشمول مقررات خاص موسسه محل خدمت خود خواهند بود. مستخدمین مزبور پس از رسیدن به حد بازنشستگی به تناسب مدت خدمت رسمی که تا انقضا مهلت مذکور در فوق داشته و به ماخذ حقوق آخرین رتبه رسمی خود از حقوق بازنشستگی استفاده خواهند کرد در صورت انتقال مستخدمین مزبور به وزارت‌خانه‌ها یا شرکت‌ها و موسسات دولتی مشمول این قانون خدمت رسمی آنان مجددا ادامه خواهد یافت . تبصره ۱ (الحاقی مصوب ۱۳۴۹/۰۸/۱۲)– مستخدمین موضوع این ماده بجز از نظر تعیین گروه و پایه مرحله اول و بازنشستگی تابع مقررات مؤسسه محل خدمت خود خواهند بود. تبصره ۲ (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– گروه و پایه قطعی مستخدمین موضوع این ماده طبق‌مقررات استخدامی مؤسسات مربوط آنان که از جدول حق و ماده (۳۲) و تغییرات بعدی آن تبعیت خواهند کرد براساس‌طبقه‌بندی مشاغل مقررات استخدامی مربوط که به تأئیدسازمان امور اداری و استخدامی کشور رسیده باشد تعیین‌خواهد شد و در موردی که مستخدم قبل از اجرای طبقه‌بندی مشاغل مؤسسه بازنشسته یا ازکارافتاده یا فوت شود همچنین نسبت به مستخدمین موضوع این ماده‌ در سایر مؤسسات آخرین شغل قبل از بازنشستگی یا از کارافتادگی یا فوت آن‌ها در مؤسسه محل خدمت با مشاغل گروه‌های جدول حقوق مربوط مذکور در ماده (۳۰) مقایسه و حقوق گروه و پایه تعیین شده بدون رعایت تبصره یک ماده (۷۸) مبنای ‌تعیین حقوق بازنشستگی یا وظیفه‌ای که به آنان یا وراث قانونی آن‌ها تعلق می‌گیرد خواهد بود. تشخیص هم‌طراز بودن شغل مورد تصدی چنین مستخدمی با مشاغل گروه‌های جدول مربوط با شورا می‌باشد. تبصره ۳- مستخدم موضوع این ماده در صورت تمایل می‌تواند درخواست کند مشمول مقررات بازنشستگی مؤسسه محل‌خدمت خود شود که در این صورت صندوق بازنشستگی‌ کشوری مکلف است کلیه کسور بازنشستگی پرداختی‌ مستخدم را به صندوق بازنشستگی مربوط واریز کند. سوابق خدمت قابل احتساب چنین مستخدمی از لحاظ‌ بازنشستگی و وظیفه در حکم سوابق خدمت در مؤسسه‌ مربوط منظور می‌شود و به شرط آن که حقوق بازنشستگی از حداکثر حقوق بازنشستگی مقرر در قانون استخدام کشوری‌ تجاوز نکند مشمول مقررات بازنشستگی و وظیفه مؤسسه‌ محل خدمت خواهد بود. هرگاه صندوق بازنشستگی مؤسسه محل خدمت بابت‌ پرداخت حقوق بازنشستگی و وظیفه مربوط به این‌گونه ‌مستخدمین با کسری مواجه شود دولت کمبود آن را تأمین وپرداخت خواهد نمود.

–تا زمانی که برای پرداخت حقوق طبق جدول حقوق این قانون و برای فوق‌العاده‌ها یا هزینه‌ها یا تفاوت تطبیق طبق مقررات این قانون در بودجه کل کشور برای کلیه وزارت‌خانه‌ها و موسسات دولتی مشمول این قانون اعتبار لازم تامین نشده است حقوق و مزایای مستمر مستخدمینی که در تاریخ تصویب این قانون در خدمت دولت هستند و مزایای مستخدمینی که جدیدا استخدام می‌شوند طبق قوانین و آیین‌نامه‌های خاص استخدامی و مقررات سابق کماکان قابل پرداخت است . تبصره ۱- دولت مکلف است نسبت به تامین اعتبار حقوق مستخدمین گروه‌های مختلف از پایین‌ترین گروه شروع و به ترتیب نسبت به حقوق مستخدمین گروه‌های بالاتر اقدام کند. تبصره ۲- موسسات دولتی مشمول این قانون که از حقوق واحد استفاده می‌کنند تا زمانی که فوق‌العاده شغل موضوع ماده (۳۸) معین نشده است حقوق مستخدم جدید خود را طبق مفاد ماده (۱۴۱) معین می‌کنند و مابه‌التفاوت حقوق مزبور را با حقوق واحدی که به موجب آیین‌نامه و مقررات خاص به وی تعلق می گرفته است به عنوان مزایا به مستخدم خواهند پرداخت .

(اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)– تامین اعتبار لازم برای پرداخت کلیه تعهدات ناشی از اجرای این قانون در موسسات مذکور در بند ت ماده (۲) و شرکت‌ها و موسسات دولتی خارج از شمول این قانون به عهده موسسات مربوط خواهد بود.

–آیین‌نامه‌های اجرایی این فصل به وسیله سازمان امور اداری و استخدامی کشور تهیه و به تصویب هیئت وزیران خواهد رسید.

–پس از تصویب این قانون آن قسمت از قوانین و مقررات استخدامی که در مقام اجرا با مقررات این قانون مغایر باشد ملغی خواهد بود. تبصره –تا زمانی که آیین‌نامه‌های اجرایی مذکور در این قانون به تصویب مقامات مذکور در این قانون نرسیده است آیین‌نامه‌های فعلی معتبر و لازم الاجرا خواهد بود.

–دولت می‌تواند از تاریخ تصویب این قانون ظرف سه سال اصلاحاتی را که ضمن اجرای آن ضروری تشخیص دهد جهت تصویب به کمیسیون‌های استخدام مجلسین تقدیم کند مقررات این قانون و اصلاحاتی که به تصویب کمیسیون‌های استخدام مجلسین می‌رسد تا تقدیم لایحه نهایی به مجلسین و تعیین تکلیف آن از طرف مجلسین لازم الاجرا است . تبصره –دولت مکلف است در اجرای این ماده نسبت به ترمیم حقوق مستخدمین بازنشسته و وظیفه‌بگیرها و در متناسب ساختن آن با حقوق مستخدمین شاغل اقدام لازم به عمل آورد.

(الحاقی مصوب ۱۳۵۷/۱۰/۰۲)– وزارت‌خانه‌ها و سازمان‌ها و مؤسسات دولتی مشمول این قانون مکلفند بر اساس پست‌های سازمانی مصوب مستخدمین پیمانی و همچنین‌ کارکنانی را که برای انجام خدمت تمام وقت در مقابل دریافت دستمزد به‌کار گمارده شده‌اند و در تاریخ تصویب این اصلاحیه در خدمت دارند بنا به درخواست آنان با حفظ سابقه خدمت دولتی به رسمی تبدیل کنند. گروه شغلی آنان بر اساس طرح طبقه‌بندی مشاغل تعیین و پایه آن‌ها به ازا هر دو سال سابقه خدمت دولتی یک پایه تعیین خواهد شد. تبصره (الحاقی مصوب ۱۳۵۷/۱۰/۰۲)– آیین‌نامه لازم برای اجرای این ماده و همچنین ترتیب انتقال کسور بازنشستگی مربوط به‌این گونه کارکنان از سایر صندوق‌های مربوط به‌صندوق بازنشستگی کشوری به پیشنهاد سازمان امور اداری و استخدامی کشور به تصویب هیئت وزیران خواهد رسید.