ـ وزارت نیرو موظف است به منظور حمایت از گسترش استفاده از منابع تجدیدپذیر انرژی، شامل انرژیهای بادی، خورشیدی، زمینگرمایی، آبیکوچک (تا ده مگاوات)، دریایی و زیستتوده (مشتمل بر ضایعات و زائدات کشاورزی، جنگلی، زبالهها و فاضلاب شهری، صنعتی، دامی، بیوگاز و بیومس) و با هدف تسهیل و تجمیع این امور، از طریق سازمان ذیربط نسبت به عقد قرارداد بلند مدت خرید تضمینی از تولیدکنندگان غیردولتی برق از منابع تجدیدپذیر اقدام نماید.
تبصره ۱ ـ قیمت و شرایط خرید برق تولیدی از منابع تجدیدپذیر به پیشنهاد وزارت نیرو و تصویب هیأت وزیران تعیین میشود.
تبصره ۲ ـ شرکتهای تابعه وزارت نیرو اعم از شرکتهای برق منطقهای و نیز شرکتهای توزیع موظفند با هماهنگی شرکت مدیریت شبکه برق ایران نسبت به تحویل و خرید برق از سازمان مربوطه اقدام نمایند.
تبصره ۳ ـ منابع مالی موردنیاز برای خرید تضمینی برق تولیدی از منابع تجدیدپذیر از محل ارزش سوخت صرفهجویی شده براساس سوختهای وارداتی مایع و قیمتهای صادراتی گاز و منافع حاصل از عدم تولید آلایندهها و حفاظت از محیط زیست به ازاء برق تولیدی این قبیل نیروگاهها تأمین و به وزارت نیرو پرداخت میشود.
آیین نامه اجرائی این ماده شش ماه پس از تصویب این قانون به پیشنهاد مشترک وزارتخانههای نیرو و نفت به تصویب هیأت وزیران میرسد.
ـ وزارتخانههای نیرو و نفت موظفند به منظور ترویج کاربرد اقتصادی منابع تجدیدشونده انرژی در سامانههای مجزای از شبکه از قبیل آبگرمکن خورشیدی، حمام خورشیدی، تلمبه بادی، توربین بادی، سامانههای فتوولتاییک، استحصال گاز از منابع زیست توده و صرفهجویی در هزینههای تأمین و توزیع سوختهای فسیلی، حمایت لازم را به صورت عمومی اعلام و از محل بودجههای مصوب سالانه خود یا منابع مذکور در ماده (۷۳) این قانون تأمین و پرداخت نمایند.
ـ سازمان انرژی اتمی مکلف است به منظور بازیافت انرژی از تلفات حرارتی نیروگاههای هستهای به صورت گرمایش، سرمایش یا تولید آب شیرین، قبل از احداث نیروگاههای اتمی نسبت به مطالعات امکانسنجی به کارگیری تولید همزمان برق و حرارت در نیروگاههای مذکور اقدام و در صورت مثبت بودن نتیجه مطالعات، این نیروگاهها را صرفاً به روش فوقالذکر احداث و بهره برداری نماید. این سازمان موظف به اجرای طرحهای تحقیقاتی و مطالعاتی به منظور کاهش مصرف انرژی تأسیسات چرخه سوخت، بومی نمودن ساخت نیروگاه هستهای و طرحهای تحقیقاتی مرتبط با گداخت هستهای است.
فصل یازدهم : آموزش و آگاه سازی
ـ وزارتخانههای آموزش و پرورش و علوم، تحقیقات و فناوری موظفند با همکاری وزارتخانههای نیرو و نفت نسبت به گنجاندن واحدهای درسی مدیریت انرژی در کلیه مقاطع تحصیلی و رشتههای مرتبط، و بهروزرسانی مطالب اقدام نمایند.
ـ وزارتخانههای کار و امور اجتماعی و آموزش و پرورش موظفند در تدوین و اجرای برنامههای آموزشی دورههای فنی و حرفهای ذی ربط، آموزش مؤثر روشهای بهینه سازی کاربرد انرژی را طبق نظر وزارتخانههای نفت و نیرو ملحوظ نمایند.
ـ وزارت علوم، تحقیقات و فناوری موظف است نسبت به ایجاد و گسترش گرایشهای مرتبط با مدیریت انرژی در سطوح کارشناسی ارشد و دکترا در دانشگاههای کشور و همچنین گنجانیدن واحد درسی با عنوان مدیریت انرژی در دورههای کاردانی و کارشناسی رشتههای مهندسی و سایر رشتههای مرتبط ظرف یکسال پس از تصویب این قانون برنامهریزی و اقدام نماید.
ـ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، سازمان تبلیغات اسلامی و شهرداریها موظفند با همکاری وزارتخانههای نیرو و نفت در برنامهریزی و اجرای فعالیتهای فرهنگی و تبلیغاتی، اشاعه فرهنگ مصرف منطقی انرژی و اصلاح رفتار و الگوی مصرف را ملحوظ نمایند.
تبصره ـ پخش آگهیهای تبلیغاتی در مورد تجهیزات انرژیبر از شبکههای مختلف سازمان صدا و سیما منوط به رعایت معیارها و مشخصات فنی انرژی بری موضوع ماده (۱۱) این قانون است.
ـ وزارت مسکن و شهرسازی موظف است برای تهیه مواد آموزشی مورد نیاز جهت آموزش کاربردی روشهای بهینهسازی انرژی در ساختمان و تأسیسات مکانیکی و برقی و برگزاری دورههای آموزشی برای مهندسان، کاردانان و معماران تجربی شاغل در بخش ساختمان اقدام نموده و در آزمونهای تعیین صلاحیت آنان، موارد فوق را ملحوظ نماید.
ـ وزارت نیـرو موظف اسـت با همکاری وزارت صنایع و معادن نسبت به تدوین و برگزاری دورههای آگاهسازی و آموزش کاربردی مدیریت انرژی عمومی و تخصصی برق و حرارت برای مدیران انرژی واحدهای صنعتی و همچنین فارغالتحصیلان موضوع مواد (۶۴) و (۶۶) این قانون، در مرکز ملی آموزش مدیریت انرژی در صنعت اقدام و به آموزش گیرندگان گواهینامه اعطاء نماید.
تبصره ـ کلیه واحدهای صنعتی موضوع ماده (۲۴) این قانون موظفند مدیران انرژی خود را با اولویت فارغ التحصیلان موضوع مواد (۶۴) و (۶۶) این قانون از دارندگان گواهینامه موضوع این ماده منصوب نمایند.
ـ معاونت برنامهریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور موظف است هر شش ماه یکبار اطلاعات بخش انرژی (نفت، گاز، فرآوردهها و برق) را از وزارتخانههای نفت و نیرو أخذ و از طریق رسانهها به اطلاع عموم مردم برساند.
فصل دوازدهم : سایر مقررات
ـ وزارتخانههای نفت و نیرو حسب مورد با پیشنهاد آییننامه و صدور دستورالعملهای موردنیاز، بر اجرای دقیق این قانون نظارت و نتایج آن را به هیأت وزیران و دستگاههای ذیربط گزارش مینمایند.
ـ وزارتخانهها و دستگاههای متولی زیربخشهای تأمین و مصرف انرژی موظفند با هماهنگی معاونت برنامهریزی و نظارت راهبردی رئیسجمهور، راهکارهای بهبود بهرهوری موضوع این قانون را ارائه و اجراء نمایند.
ـ به منظور حمایت از اجرای راهکارهای بهینهسازی مصرف و ارتقاء کارآیی انرژی در چهارچوب اهداف و مواد این قانون به وزارتخانههای نفت و نیرو اجازه داده میشود از محل صرفهجوییهای ناشی از اجرای این قانون، بودجههای سنواتی و منابع داخلی شرکتهای دولتی تابعه، تسهیلات مالی لازم را تأمین نمایند. مقدار تسهیلات مالی این ماده توسط شورای عالی انرژی تعیین میشود.
ـ وزارتخانههای نفت و نیرو و سایر وزارتخانهها و دستگاههای مسؤول در این قانون موظـفند سالانه گزارشی از میزان اثربخشی سیاستها و اقدامات مربوط به صرفهجویی انرژی به تفکیک حاملها و بخشهای اقتصادی مصرفکننده انرژی را به معاونت برنامهریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور جهت جمعبندی و انعکاس آن به هیأت وزیران و مجلس شورای اسلامی، ارسال دارند.
ـ دولت موظف است:
الف ـ اعتبارات مورد نیاز برای اجرای تکالیف مندرج در این قانون را حسب مورد در قالب بودجه سنواتی دستگاهها، وجوه اداره شده، منابع داخلی شرکتهای دولتی یا ایجاد تعهد از محل تسهیلات داخلی و خارجی و بازپرداخت آن از محل صرفهجوییهای حاصله در لوایح بودجه سنواتی پیشبینی نماید.
ب ـ آیین نامههای مورد نیاز که متضمن ضمانت اجرای احکام و تکالیف این قانون است به استثناء مواردی که در مواد این قانون تصریح شده است را حداکثر ظرف شش ماه تهیه و به تصویب هیأت وزیران برساند.
قانون فوق مشتمل بر هفتاد و پنج ماده و بیست تبصره درجلسه علنی روز چهارشنبه مورخ چهارم اسفند ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و نه مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۱۱ / ۱۲ / ۱۳۸۹ به تأیید شورای نگهبان رسید.