آرتادادپایگاه قوانین و مقرراتکتابخانه من
قانونمتن گردآوری‌شده

قانون اصلاح قانون ثبت احوال (منسوخ)

متن موجود؛ کامل‌بودن بررسی‌نشده

ثبت و اسنادتاریخ سند: ثبت نشده۵۵ بخش
متن در پایگاه گردآوری شده است؛ کامل‌بودن سند و اعتبار جاری آن مستقلاً تأیید نشده‌اند.

نسخ در منبع اعلام شده؛ مستقلاً بررسی نشده

ماده ۱

- در هر محل وقایع چهارگانه تولد، ازدواج، طلاق، وفات باید در دفاتر ثبت احوال طبق این قانون ثبت شود. ‌فصل اول- ‌در ثبت تولد و تنظیم شناسنامه

ماده ۲

- تولد هر طفل باید در ظرف ۱۵ روز از تاریخ ولادت در شهرها به حوزه ثبت احوال محل و در دهات در صورت نبودن مأمور ثبت احوال به کدخدایان برای ثبت در دفاتر سجلی اعلام شود.

ماده ۳

- اعلام تولد طفل به عهده پدر یا سرپرست یا ولی یا مادر به ترتیب زیر خواهد بود: ۱- پدر طفل در صورتی که در محل حاضر باشد. ۲- ولی یا سرپرست طفل یا خانواده که طفل در آن متولد شده است. ۳- مادر طفل در اولین موقعی که قادر به انجام این وظیفه باشد. ‌ماما یا پزشکی هم که حین ولادت طفل حاضر بوده است مکلف می‌باشد در ظرف یک هفته ولادت طفل را به حوزه ثبت احوال اطلاع دهد. ‌در مورد اطفالی که در بنگاه‌های عمومی (‌از قبیل بیمارستان، زایشگاه، مسکین‌خانه) و زایشگاه زندان و بازداشتگاه و غیره متولد می‌شوند دادن اطلاع ‌به عهده رئیس بنگاه خواهد بود.

ماده ۴

- در دفتر موالید باید نکات زیر قید شود: ۱- محل، ساعت، روز، ماه، سال ولادت با تمام حروف. ۲- نام و نام خانوادگی طفل با تعیین اینکه پسر است یا دختر. ۳- نام و نام خانوادگی و کار ابوین و محل اقامتشان. ۴- شماره شناسنامه ابوین طفل با تعیین محل صدور آن. ۵- نام و نام خانوادگی و کار و محل اقامت و سمت اعلام‌ کننده.

ماده ۵

- در مواردی که ابوین طفل یا یکی از آن‌ها غیرمعلوم باشد در ستون‌های مربوطه عبارت (‌نامعلوم) نوشته خواهد شد و اگر بعدها نسبت طفل بواسطه اقرار مرد یا زنی بر حسب سند رسمی یا بواسطه دادنامه محرز گردد اداره ثبت احوال اقرار مربوطه یا مفاد دادنامه را در حاشیه دفاتر مربوط قید‌ خواهد کرد. ‌عین یا رونوشت دادنامه یا اقرارنامه مربوط به ولادت طفل در پرونده بایگانی خواهد شد.

ماده ۶

- مولود با نام خانوادگی پدر نامیده شده اسناد سجلی و شناسنامه با نام مزبور تنظیم و صادر می‌شود و در صورتی که پدر معلوم نباشد با نام‌ خانوادگی مادر نامیده ‌شود.

ماده ۷

- هر کس طفلی را پیدا کند که نسبت او معلوم نباشد باید فوراً مراتب را به شهربانی و در نقاطی که شهربانی نباشد به بخشدار یا کدخدا اطلاع ‌دهد مامورین نامبرده مکلف هستند اطلاعاتی که راجع به آن طفل تحصیل شده است ضمن صورت‌ مجلس تدوین و صورت ‌مجلس نامبرده را به دفتر ‌ثبت احوال محل ارسال دارند. ‌در صورت ‌مجلس نامبرده باید نکات زیر ذکر شود: ۱- محلی که طفل در آنجا یافت شده ۲- تاریخ پیدا شدن طفل و سایر کیفیات مربوطه به آن ۳- تعیین اینکه طفل پسر است یا دختر و تشخیص سن تقریبی او. ۴- آثار و علائم مخصوصی که ممکن است در بدن طفل موجود بوده و باعث شناخته شدن او گردد ۵- توصیف مختصر البسه و سایر اشیائی که ممکن است با طفل یافته شده باشد. ۶- شخص یا بنگاهی که طفل به او سپرده می‌شود. ۷- نامی که طفل به آن نامیده می‌شود.

ماده ۸

- در مورد ماده ۷ مطابق ماده ۵ عمل خواهد شد و اگر ثبت ولادت در حوزه ثبت احوال غیر از حوزه محل تولد بعمل آمده باشد باید مراتب‌ به حوزه محل نامبرده نیز اطلاع داده شود تا در کلیه مستندات سجلی او درج گردد.

ماده ۹

- هرگاه تولد در کشتی واقع شود ناخدای کشتی مکلف است با حضور دو نفر گواه مراتب را در دفتر مخصوصی ثبت و گواهی تولد را به ‌اولیاء مولود تسلیم و به مجرد رسیدن به یکی از بنادر در ایران فورا مستخرجه از دفتر را بوسیله اداره کل دریاداری به اداره کل آمار و ثبت احوال ارسال ‌دارد کسی که متصدی نگاهداری طفل است باید بعد از پیاده شدن از کشتی به اولین شعبه ثبت احوال در ایران یا نمایندگان کنسولی ایران در خارجه ‌گواهی نامبرده را تسلیم و شناسنامه مولود را دریافت کند.

ماده ۱۰

- در مورد ماده ۵ و ۷ همچنین در مواردی که مأمور ثبت احوال به مناسبت انجام وظائف خود مطلع به وجود طفلی گردد که محتاج به قیم ‌باشد مکلف است مراتب را به دادستان شهرستان محل یا کسانی که وظائف او را انجام می‌دهند اطلاع دهد تا از طرف دادستان به تعیین قیم اقدام شود ‌فصل دوم- در ثبت وفات

ماده ۱۱

- فوت هر کس باید در ظرف (۴۸) ساعت در شهرها به حوزه ثبت احوال و در دهات در صورت نبودن مامور ثبت احوال به کدخدا اعلام ‌شود و در صورتی که روز دوم وفات مصادف با تعطیل باشد روز بعد از تعطیل اعلام خواهد شد.

ماده ۱۲

- اعلام فوت به ترتیب به عهده یکی از اشخاص زیر خواهد بود: ۱- نزدیکترین اقرباء حاضر متوفی. ۲- سرپرست ساکنین خانه که فوت در آنجا واقع شده. ۳- مستخدمین خانه نامبرده. ۴- هر شخص دیگری که در حین فوت حاضر باشد. ۵- مأمورین شهربانی یا بخشدار یا کدخدا.

ماده ۱۳

- هرگاه فوت در یکی از بنگاه‌های عمومی از قبیل بیمارستان و مسکین‌خانه و پرورشگاه و زندان و بازداشتگاه واقع شود اعلام نامبرده به عهده رئیس بنگاه است و اگر فوت در یکی از اماکن عمومی از قبیل گاراژ و گرمابه و مسجد و مهمانخانه و غیره واقع شود به عهده مدیر یا متصدی آن‌ مکان است.

ماده ۱۴

- متصدیان غسل و کفن و دفن مکلف هستند که حوزه ثبت احوال را از وقوع فوت مطلع سازند.

ماده ۱۵

- در مواردی که گواهی پزشک یا ماما موجود باشد مامور ثبت احوال پس از بایگانی گواهی نامبرده بنا به اظهار اظهارکننده مراتب را ثبت ‌کرده و زیر آن را به امضاء اظهارکننده می‌رساند و در مواردی که گواهی‌های مذکور موجود نباشد اعلام نامبرده باید با حضور یک یا دو گواه بعمل آید و ‌مامور ثبت احوال واقعه را به ثبت رسانده به امضاء اعلام‌کننده و گواه می‌رساند.

ماده ۱۶

- در دفتر متوفیات باید نکات زیر قید شود: ۱- محل، روز، ماه، سال و در صورت امکان ساعت وفات با تمام حروف. ۲- نام و نام خانوادگی و کار و محل اقامت متوفی ۳- شماره و تاریخ شناسنامه او با محل صدور آن ۴- علت فوت در صورتی که مشخص باشد. ۵- نام و نام خانوادگی و کار و محل اقامت و سمت اعلام‌ کننده.

ماده ۱۷

- در مورد فوت اشخاصی که دارای منزل ثابت و اقربای حاضر نیستند و یا به تنهائی در یک منزل زندگانی می‌کنند مامورین شهربانی در‌ شهرها و بخشدار و کدخدا در دهات مکلف هستند مراتب را بازجوئی و در اسرع اوقات فوت را به مامورین ثبت احوال اطلاع دهند این قبیل وقایع بر ‌طبق اظهار کسانی که مکلف به بازجوئی در اطراف واقعه و اعلام آن هستند در دفاتر ثبت احوال ثبت می‌شوند.

ماده ۱۸

- پزشک معالج مکلف است به مجرد مراجعه اقرباء متوفی و سایر اشخاصی که قانونا موظف به اطلاع دادن وفات هستند علت فوت و ‌تاریخ آن را در برگی نوشته به مراجعه‌ کننده تسلیم نماید.

ماده ۱۹

- در موقعی که طفل مرده به دنیا بیاید یا مادر در حین وضع حمل فوت نماید علاوه بر پزشک معالج (‌در صورت بودن) ماما هم که حاضر ‌بوده مکلف به دادن گواهی می‌باشد.

ماده ۲۰

- هر کس جسدی را کشف نماید فوراً مراتب را به مأمورین شهربانی و در محلی که شهربانی نباشد به بخشدار یا کدخدا والا به مامورین ‌امنیه اطلاع دهد هرگاه هویت جسد شناخته شود مراتب به دفتر ثبت احوال محل کشف اعلام می‌گردد. ‌چنانچه هویت شخص متوفی معلوم نشود مامورین نامبرده مکلف هستند با اطلاع دادستان شهرستان یا نماینده او صورت ‌مجلسی تنظیم کرده و به دفتر ‌ثبت احوال محل ارسال دارند. ‌صورت ‌مجلس نامبرده باید حاوی نکات زیر باشد: ۱- محلی که جسد در آنجا پیدا شده. ۲- تاریخ پیدا شدن جسد و سایر کیفیات مربوطه به آن. ۳- تعیین اینکه متوفی مرد است یا زن و تشخیص سن تقریبی او. ۴- آثار و علائم مخصوصی که ممکن است در جسد موجود بوده و باعث کشف هویت او شود و در صورت امکان عکسی از جسد نامبرده برداشته و ‌بصورت ‌مجلس پیوست شود. ۵- توصیف مختصری از البسه و سایر اشیائی که ممکن است با جسد پیدا شده باشد. ۶- علت و تاریخ احتمالی مرگ. ‌مراتب بالا باید در دفتر متوفیات نیز ثبت شود.

ماده ۲۱

- نسبت به اشخاصی که حین مسافرت در راه‌ها یا منزلگاه‌ها فوت می‌نمایند مامورین بخشداری و کدخدا والا مامورین امنیه مکلف هستند ‌وقوع فوت را با اطلاعاتی که راجع به هویت شخص متوفی بدست می‌آورند کتبا به نزدیکترین حوزه ثبت احوال اطلاع دهند.

ماده ۲۲

- هرگاه در موارد مواد ۲۰ و ۲۱ هویت متوفی معلوم نبود و بعدها کشف شود باید مراتب در حاشیه دفتر متوفیات قید گردد.

ماده ۲۳

- مفاد ماده ۹ در موقعی که فوت در کشتی واقع می‌شود باید رعایت گردد. ‌اداره کل آمار و ثبت احوال باید مستخرجه دفتر موالید و متوفیات کشتی را که بر طبق مواد مزبور دریافت می‌دارد به دفتر ثبت احوال محل اقامت ابوین ‌مولود یا شخص متوفی ارسال دارد تا در دفاتر ثبت گردد و اگر محل اقامت اشخاص نامبرده معلوم نباشد این واقعه در دفتر مخصوصی که در مرکز اداره ‌کل آمار و ثبت احوال تنظیم می‌شود ثبت خواهد شد.

ماده ۲۴

- نسبت به کسانی که در جنگ یا لشگرکشی فوت می‌نمایند به طریق زیر رفتار خواهد شد: ‌هرگاه هویت متوفی معلوم باشد رئیس قسمت مراتب را بوسیله وزارت جنگ به اداره کل آمار و ثبت احوال اطلاع خواهد داد تا فوت بر طبق ‌اطلاع‌نامه مزبور در دفتر محل صدور شناسنامه متوفی ثبت شود و اگر هویت شخص متوفی تشخیص نشود صورت ‌مجلس به امضاء افسران مربوط ‌ارتش تنظیم و رونوشت گواهی شده آن بوسیله وزارت جنگ به اداره کل آمار و ثبت احوال ارسال می‌شود و چنانچه بعد اطلاعاتی راجع به هویت‌ شخص متوفی از طرف مقامات ارتش تحصیل شود مراتب باید به طریق مذکور به اداره آمار و ثبت احوال اطلاع داده شود.

ماده ۲۵

- حکم فوت غائب مفقودالاثر باید در دفتر سجل ولایتی محل تولد او ثبت شود و اگر حکم نامبرده ابطال گردد مراتب باید در ستون ‌ملاحظات دفتر سجل ولایتی مربوطه قید شود.

ماده ۲۶

- هرگاه شخصی در خارج از محل ثبت ولادت فوت نموده باشد حوزه ثبت احوال که وفات در آنجا ثبت شده است باید مستخرجه ثبت را‌ هر چه زودتر به حوزه محل ثبت ولادت برای ثبت بفرستد.

ماده ۲۷

- در دهستان‌هائی که حوزه‌های سجلی سیار دائر است اشخاصی که مطابق مقررات این قانون مکلف به تسلیم اطلاع‌نامه ولادت یا فوت‌ می‌باشند اطلاع‌نامه مربوطه را در ظرف مدت مقرر تنظیم و به بخشدار یا ده‌دار یا به کدخدا تسلیم خواهند نمود تا پس از ورود مامور ثبت احوال محل ‌واقعه را طبق مقررات دفاتر مربوطه به ثبت برساند. ‌فصل سوم- در ثبت ازدواج و طلاق

ماده ۲۸

- سردفترهای رسمی ازدواج و طلاق مکلف هستند هر نوع عقد ازدواج و طلاق و رجوع و بذل مدت که در دفاتر ثبت می‌کنند در صفحه ‌مخصوص شناسنامه طرفین قید کرده و مراتب را در ظرف پانزده روز به نماینده ثبت احوال اعلام نمایند. نمایندگان ثبت احوال مکلفند پس از وصول اعلامیه‌های فوق‌الذکر مراتب را در مستندات مربوط به زوجین ثبت نمایند.

ماده ۲۹

- نمایندگان ثبت احوال ازدواج و طلاق‌هائی را که در هر محل قبل از تاسیس دفاتر ازدواج و طلاق واقع شده در صورت درخواست زوجین ‌و تسلیم مدرکی که حاکی از وقوع واقعه باشد در مستندات زوجین ثبت می‌نمایند. ‌فصل چهارم- ‌مقررات راجع به اتباع ایران مقیمین خارجه

ماده ۳۰

- وظایف مامورین آمار و ثبت احوال را نسبت به اتباع ایران مقیمین خارج مامورین وزارت امور خارجه مطابق آئین‌نامه مخصوصی به تصویب هیئت وزیران می‌رسد انجام خواهند داد. ‌فصل پنجم- ‌مقررات راجع به اتباع خارجه مقیمین ایران

مشخصات منبع و حدود پوشش
نوع سند
قانون
پوشش متن
متن موجود؛ کامل‌بودن بررسی‌نشده
وضعیت اعتبار
نسخ در منبع اعلام شده؛ مستقلاً بررسی نشده
نسخهٔ پایگاه
۱
انتشار صفحهٔ منبع
۱۴۰۰/۵/۷
شناسه
artadad-19eb2a5cf5142cd2b499