ماده ۱۰۸
– کارفرمایانی که حقبیمه قطعی شده بیمهشدگان را ظرف یک ماه پس از ابلاغ آن از طرف سازمان نپردازند یا ترتیبی برای پرداخت آن با موافقت سازمان ندهند بدو برابر خسارت مذکور در ماده ۹۷ این قانون خواهند شد.
متن موجود؛ کاملبودن بررسینشده
اعتبار جاری بررسی نشده
– کارفرمایانی که حقبیمه قطعی شده بیمهشدگان را ظرف یک ماه پس از ابلاغ آن از طرف سازمان نپردازند یا ترتیبی برای پرداخت آن با موافقت سازمان ندهند بدو برابر خسارت مذکور در ماده ۹۷ این قانون خواهند شد.
– درصورتی که کارفرما شخص حقوقی باشد، مسئولیتهای جزائی مقرر در این قانون متوجه مدیرعامل شرکت یا هر شخص دیگری خواهد بود که در اثر فعل یا ترک فعل او موجبات ضرر و زیان سازمان یا بیمهشدگان فراهم شده است. فصل دوازدهم- مقررات مختلف
(اصلاحی به موجب ماده ۵ لایحه قانونی اصلاح قانون تشکیل سازمان تأمین اجتماعی مصوب ۱۳۵۸/۲/۲۸)- سازمان از پرداخت هرگونه مالیات و عوارض اعم از حقوق و عوارض گمرکی و سود بازرگانی و غیره و پرداخت هزینه دادرسی دعاوی معاف است. تبصره ۱– معافیتهای موضوع این ماده شامل سازمان بیمههای اجتماعی سابق، سازمان تأمین اجتماعی سابق و صندوق تأمین اجتماعی سابق نیز خواهد بود. تبصره ۲– کلیه کارکنان سازمان از لحاظ پرداخت مالیات و عوارض بر حقوق و مزایا، مانند مستخدمین رسمی دولت خواهند بود.
– مستمری ازکارافتادگی کلی و مستمری بازنشستگی و مجموع مستمری بازماندگان در هر حال نباید از حداقل مزد کارگر عادی کمتر باشد.
– بیمهشدگانی که بهموجب این قانون مستمری یا کمک نقدی دیگری از سازمان دریافت میکنند نسبت به وجوه دریافتی از پرداخت هرگونه مالیات معاف میباشند.
– کلیه کارکنان سازمان از لحاظ پرداخت مالیات و عوارض بر حقوق و مزایا مانند مستخدمین رسمی دولت خواهند بود.
– ضوابط سنی و مدت خدمت برای احتساب مستمری بازنشستگی کارکنان سازمان قبل از موعد مقرر تابع ضوابط و مقررات قانون استخدام کشوری و تغییرات و اصلاحات بعدی آن خواهد بود. حقوق بازنشستگی این افراد برابر با متوسط حقوق و مزایای دریافتی دو سال آخر خدمت که مآخذ پرداخت حقبیمه بوده است میباشد.
– افرادی که تا تاریخ تصویب این قانون طبق قوانین سابق بیمههای اجتماعی مستمری در حق آنان برقرار شده است مستمری خود را از سازمان دریافت خواهند داشت. مفاد ماده ۹۶ در مورد مشمولین این ماده نیز رعایت خواهد شد.
– سوابق پرداخت حقبیمه افراد بیمهشده از نظر تعهدات مذکور در ماده یک این قانون نزد شرکت سهامی بیمه ایران بنگاه رفاه اجتماعی صندوق تعاون و بیمه کارگران و سازمان بیمههای اجتماعی کارگران و سازمان بیمههای اجتماعی و همچنین افرادی که بیمه اختیاری بودهاند برای استفاده از مزایای مذکور در این قانون جزء سابقه آنان محسوب خواهد شد مشروط بر اینکه: ۱- کارگاه یا مؤسسهای که بیمهشده در آن به کار اشتغال داشته است کارگران و کارمندان خود را نزد یکی از مؤسسات مذکور بیمه نموده باشد و اشتغال بیمهشده نیز در آن کارگاه یا مؤسسه مسلم باشد. ۲- کمک مورد تقاضا در قانونی که حقبیمه بهموجب آن پرداخت گردیده پیشبینی شده باشد.
– میزان حقبیمه روستائیان مشمول قانون بیمههای اجتماعی روستائیان و ترتیب وصول آن و انواع کمکهای قانونی و منابع مالی تأمین هزینههای مربوط به بیمهشدگان روستائی بهموجب آییننامهای خواهد بود که به پیشنهاد وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی به تصویب کمیسیونهای مربوط مجلسین میرسد. تا زمان تصویب آییننامه مذکور مقررات و آییننامههای موجود قانون بیمههای اجتماعی روستائیان به قوت خود باقی است.
– از تاریخ اجرای این قانون، قانون بیمههای اجتماعی مصوب سال ۱۳۳۹ و اصلاحیههای آن و قانون افزایش مستمریهای بعضی از مستمریبگیران مشمول قانون بیمههای اجتماعی، قانون تأمین آموزش فرزندان کارگر و سایر قوانینی که با این قانون مغایرت دارد ملغی است. تبصره ۱– کلیه تعهدات مالی و اموال و دارائی صندوق تأمین آموزش فرزندان کارگر به سازمان منتقل میشود. تبصره ۲– کارکنان صندوق تأمین آموزش فرزندان کارگر به سازمان منتقل و تابع مقررات و نظامات استخدامی سازمان خواهند بود. تبصره ۳– آییننامههای اجرائی قانون سابق بیمههای اجتماعی که با این قانون مغایرت نداشته باشد تا زمان تنظیم و تصویب آییننامههای اجرائی این قانون قابل اجراء است. قانون فوق مشتمل بر یکصد و هیجده ماده و چهل تبصره پس از تصویب مجلس سنا در جلسه روز دوشنبه ۱۳۵۴/۳/۱۹، در جلسه روز سهشنبه سوم تیرماه یک هزار و سیصد و پنجاه و چهار شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.