قانون تصویب کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت

- مشارکت در زندگی فرهنگی، تفریح، فراغت و ورزش ۱- دولت­‌های عضو، حق افراد دارای معلولیت در جهت مشارکت در زندگی فرهنگی بر مبنای برابر با سایرین را به رسمیت می­‌شناسند و تمامی تدابیر مناسب را اتخاذ خواهند نمود تا تضمین نمایند که افراد دارای معلولیت: الف- از دسترسی به اقلام فرهنگی به‌­صورت قابل دسترس برخوردار می‌گردند. ب- از دسترسی به برنامه‌­های تلویزیونی، فیلم، تئاتر و سایر فعالیت‌های فرهنگی به صورت قابل دسترس برخوردار می‌گردند. پ- از دسترسی به اماکن اجرا برنامه‌­ها یا خدمات فرهنگی نظیر تئاتر، موزه، سینما، کتابخانه و خدمات گردشگری برخوردار می‌گردند و تا سرحد امکان از دسترسی به یادمان‌ها و اماکنی که از نظر ملی – فرهنگی حائز اهمیت می­‌باشند، برخوردار می‌گردند. ۲- دولت­‌های عضو، تدابیر مناسبی را برای توانمند ساختن افراد دارای معلولیت جهت برخورداری از فرصت توسعه و بهره­‌گیری از توانایی‌­های بالقوه خلاقه، فکری و هنری آن‌ها نه تنها به‌­واسطه انتفاع شخصی آن‌ها بلکه جهت اغنای جامعه، اتخاذ خواهند نمود. ۳- دولت‌های عضو، تدابیر مناسبی را طبق حقوق بین­‌الملل اتخاذ خواهند نمود تا تضمین نمایند که حقوق مالکیت معنوی، مانعی تبعیض‌آمیز یا غیرمنطقی را در دستیابی افراد دارای معلولیت به اقلام فرهنگی ایجاد نمی‌­نماید. ۴- افراد دارای معلولیت، بر مبنای برابر با سایرین از حق شناسایی و حمایت از هویت زبانی و فرهنگی مختص به خود از جمله زبان ایما و اشاره و فرهنگ ناشنوایان برخوردار خواهند بود. ۵- دولت­‌های عضو، با نیت توانمند ساختن افراد دارای معلولیت در جهت مشارکت بر مبنای برابر با سایرین در فعالیت‌های تفریحی، فراغتی و ورزشی، تدابیر مناسبی را در موارد زیر اتخاذ خواهند کرد: الف- ترغیب و تشویق مشارکت افراد دارای معلولیت تا سرحد امکان در تمامی سطوح فعالیت‌های عمده­‌سازی ورزشی. ب- تضمین این که افراد دارای معلولیت، از فرصت سامان‌دهی، توسعه و مشارکت در ورزش‌ها و فعالیت‌های تفریحی ویژه معلولین برخوردارند، و بدین منظور، بر مبنای برابر با سایرین، ترغیب تدارک تعلیم، آموزش و منابع مناسب. پ- تضمین این که افراد دارای معلولیت از دسترسی به اماکن ورزشی، تفریحی و گردشگری برخوردار می­‌باشند. ت- تضمین این که کودکان دارای معلولیت از دسترسی برابر با سایر کودکان به مشارکت در بازی، تفریح و فعالیت‌های ورزشی و فراغتی از جمله فعالیت‌های درون نظام مدارس برخوردار می‌باشند. ث- تضمین این که، افراد دارای معلولیت از دسترسی به خدمات آن‌هایی که به سازمان‌دهی فعالیت‌های ورزشی، فراغتی، گردشگری و تفریحی اشتغال دارند، برخوردار می­‌باشند.

- جمع آوری آمار و داده­‌ها ۱- دولت­‌های عضو متعهد می­‌گردند تا اطلاعات مناسب از جمله داده‌های پژوهشی و آماری را در جهت قادر ساختن آن‌ها برای تنظیم و اجرا سیاست‌ها برای اثر بخشی به این کنوانسیون، جمع­‌آوری نمایند. فرآیند جمع‌آوری و حفظ این اطلاعات باید: الف- پادمان‌های پذیرفته شده حقوقی از جمله قوانین مربوط به حفظ داده‌ها را در جهت تضمین محرمانه بودن آن‌ها و احترام به حریم شخصی افراد دارای معلولیت رعایت نماید. ب- در جهت حمایت از حقوق بشر و آزادی‌های بنیادین و اصول اخلاقی، در جمع‌آوری و استفاده از آمار، هنجارهای پذیرفته شده بین­‌المللی را رعایت نماید. ۲- اطلاعات جمع‌آوری شده طبق این ماده، در صورت اقتضا به تفکیک ارائه خواهد شد و در جهت کمک به ارزیابی اجرای تعهدات دولت‌های عضو به موجب این کنوانسیون استفاده می‌گردد و موانعی که افراد دارای معلولیت در اعمال حقوقشان با آن‌ها مواجه می­‌گردند را شناسایی و بررسی می نماید. ۳- دولت­‌های عضو، مسئولیت نشر این‌گونه آمار را به­عهده خواهند گرفت و دسترسی افراد دارای معلولیت و دیگران به آن‌ها را تضمین خواهند نمود.

- همکاری‌های بین­‌المللی ۱- دولت­‌های عضو، اهمیت همکاری‌های بین­‌المللی و ارتقا آن در حمایت از تلاش‌های ملی برای تحقق اهداف و مقاصد این کنوانسیون را به رسمیت می‌­شناسند و تدابیر مناسب و مؤثری را میان دولت‌ها و در صورت اقتضا در مشارکت با جامعه مدنی، سازمان‌های مرتبط منطقه‌­ای و بین­‌المللی به ویژه سازمان‌های مربوط به افراد دارای معلولیت، اتخاذ خواهندکرد. تدابیر مذکور می­‌تواند، ازجمله در برگیرنده موارد زیر باشد: الف- تضمین این که همکاری‌های بین­‌المللی ازجمله برنامه‌­های توسعه بین­‌المللی در برگیرنده و قابل دسترس افراد دارای معلولیت، می­‌باشد. ب- تسهیل و تقویت ظرفیت سازی از جمله از طریق تبادل و تقسیم اطلاعات، تجربیات، برنامه‌­های آموزشی و رویه­های مناسب؛ پ- تسهیل همکاری پژوهشی و دسترسی به دانش فنی و علمی. ت- در صورت اقتضا تأمین کمک‌های اقتصادی و فنی از جمله از طریق تسهیل دسترسی و تسهیم فناوری‌های مددی و قابل دسترس و نیز از طریق انتقال فناوری. ۲- مفاد این ماده خدشه‌ای به تعهدات هر دولت عضو در ایفا تعهدات خود به موجب این کنوانسیون وارد نمی نماید.

- نظارت و اجرا ملی ۱- دولت­‌های عضو، بر مبنای نظام سازمانی خود، یک یا چند مرجع ملی درون دولتی را برای موضوعات مرتبط با اجرا این کنوانسیون تعیین خواهند نمود و توجه کافی را به ایجاد یا تعیین سازوکارهای هماهنگی در درون دولت به منظور تسهیل در اقدامات مرتبط در بخش‌های گوناگون و سطوح مختلف مبذول خواهند کرد. ۲- دولت­‌های عضو، طبق نظام اداری و حقوقی خود، در درون دولت عضو، چهارچوبی از جمله یک یا چند ساز و کار مستقل را در صورت اقتضا به­‌منظور ارتقا، حمایت و نظارت بر اجرای این کنوانسیون ایجاد، تعیین، تحکیم یا حفظ می­‌نمایند. دولت‌های عضو در صورت تعیین یا ایجاد چنین سازوکاری، اصول مرتبط با وضعیت و کارکرد نهادهای ملی در مورد حمایت و ارتقا حقوق بشر را مد نظر قرار خواهند داد. ۳- جامعه مدنی و به ویژه افراد دارای معلولیت و سازمان‌هایی که نماینده آن‌ها می‌باشند در فرآیند نظارتی، به‌­طور کامل مشارکت و مداخله خواهند نمود.

- کارگروه حقوق افراد دارای معلولیت ۱- کارگروهی در مورد حقوق افراد دارای معلولیت (که از این پس «کارگروه» نامیده می­شود) ایجاد خواهد گردید که وظایف زیر را انجام خواهد داد. ۲- کارگروه در زمان لازم­‌الاجرا شدن این کنوانسیون، مرکب از دوازده کارشناس خواهد بود. پس از تصویب یا الحاق شصت دولت دیگر به این کنوانسیون، عضویت در کارگروه تا شش عضو افزایش می­‌یابد و حداکثر به هجده عضو بالغ می­‌گردد. ۳- اعضا کارگروه با صلاحیت شخصی خود به انجام وظیفه خواهند پرداخت و از جایگاه والای اخلاقی، حسن تجربه و توانمندی در زمینه تحت پوشش این کنوانسیون برخوردار خواهند بود. از دولت‌های عضو به هنگام معرفی نامزدهای خود، دعوت خواهد گردید تا توجه کافی را به مفاد مندرج در بند (۳) ماده (۴) این کنوانسیون مبذول نمایند. ۴- دولت­‌های عضو، با در نظر گرفتن پراکندگی جغرافیایی یکسان، دربرگیرندگی اشکال گوناگون تمدن‌ها، نظام‌های حقوقی اساسی، حضور جنسیتی متوازن و مشارکت کارشناسان دارای معلولیت، اعضای کارگروه را بر می‌­گزینند. ۵- اعضا کارگروه با رأی مخفی، طی جلسات گردهمایی دولت­‌های عضو، از میان فهرست نامزدهای دولت­‌های عضو که از میان اتباع خود برگزیده‌­اند، انتخاب خواهند شد. در جلسات مذکور، که با حضور دو سوم دولت‌های عضو رسمیت خواهد یافت، افرادی که بیشترین تعداد آرا و اکثریت مطلق آرای نمایندگان حاضر و رأی دهنده دولت­‌های عضو را به دست آورند، به عضویت کارگروه انتخاب خواهند شد. ۶- اولین انتخابات کارگروه حداکثر ظرف شش ماه پس از لازم‌الاجرا شدن این کنوانسیون برگزار خواهد شد. حداقل چهار ماه پیش از برگزاری هریک از انتخابات، دبیر کل سازمان ملل متحد طی نامه­‌ای خطاب به دولت­‌های عضو، از آنان دعوت خواهد کرد ظرف دو ماه نامزدهای خود را معرفی نمایند. دبیر کل متعاقباً فهرستی از اسامی همه نامزدها، به ترتیب حروف الفبا، و با ذکر نام دولت عضوی که آن‌ها را نامزد نموده است، تهیه و به دولت­‌های عضو این کنوانسیون تسلیم خواهد کرد. ۷- اعضا کارگروه برای یک دوره چهار ساله انتخاب خواهند شد و تنها برای یک بار دیگر واجد انتخاب می­‌باشند. در هر حال دوره عضویت شش نفر از اعضا منتخب در اولین انتخابات، در پایان دو سال خاتمه خواهد یافت. بلافاصله پس از اولین انتخابات، اسامی این شش نفر از طریق قرعه‌کشی توسط رئیس جلسه موضوع بند (۵) این ماده تعیین خواهد شد. ۸- انتخاب شش عضو دیگر، طی برپایی انتخابات منظم و طبق مفاد مرتبط این ماده صورت می­گیرد. ۹- در صورتی که یکی از اعضا کارگروه فوت کند یا استعفا دهد، یا به هر دلیلی اعلام نماید که دیگر قادر به انجام وظیفه نمی­‌باشد، دولت عضوی که این عضو را نامزد کرده است، کارشناس دیگری که دارای شایستگی و واجد شرایط مندرج در مفاد مرتبط با این ماده باشد را منصوب خواهد کرد تا در باقیمانده دوره، انجام وظیفه نماید. ۱۰- کارگروه، آئین کار خود را تنظیم خواهد کرد. ۱۱- دبیر کل سازمان ملل متحد، کارکنان و تجهیزات لازم را برای ایفای مؤثر وظایف کارگروه، به موجب این کنوانسیون فراهم خواهد نمود و جلسه مقدماتی آن را برگزار خواهد کرد. 12- با تأیید مجمع عمومی، اعضا کارگروهی که به موجب این کنوانسیون تشکیل می­شود از محل منابع سازمان ملل متحد، بر اساس شرایط و مقتضیاتی که مجمع عمومی ممکن است تعیین نماید و با در نظر گرفتن اهمیت مسئولیت‌های کارگروه، مقرری دریافت خواهند نمود. 13- اعضا کارگروه از تسهیلات، مزایا و مصونیت‌های کارشناسان در مأموریت سازمان ملل متحد، مندرج در بخش‌های ذی‌ربط کنوانسیون مزایا و مصونیت‌های سازمان ملل متحد، برخوردار خواهند گردید.

- گزارش دولت‌های عضو ۱- دولت‌های عضو، از طریق دبیر کل سازمان ملل متحد، گزارش جامعی از تدابیر اتخاذ گردیده درخصوص به مورد اجرا گذاشتن تعهدات به موجب این کنوانسیون و همچنین پیشرفت‌های حاصله در این زمینه را ظرف دوسال پس از لازم‌الاجرا شدن این کنوانسیون برای دولت عضو مربوط به کارگروه تسلیم خواهند نمود. ۲- پس از آن، دولت­‌های عضو، گزارش‌های آتی را حداقل هر (۴) سال یک بار و پس از آن هر گاه که کارگروه درخواست کند، تسلیم خواهند نمود. ۳- کارگروه، درخصوص هرگونه دستورالعمل حاکم بر محتوای گزارش‌ها تصمیم گیری خواهد نمود. ۴- دولت عضوی که گزارش اولیه جامع را به کارگروه تسلیم کرده است، نیاز نیست در گزارش‌های بعدی خود، اطلاعاتی را که قبلاً ارائه نموده است تکرار نماید. به هنگام تهیه گزارش برای کارگروه، از دولت‌های عضو درخواست می­‌گردد که این عمل را در روندی شفاف و باز انجام داده و توجه کافی را به مفاد مندرج در بند (۳) .ماده (۴) این کنوانسیون مبذول نمایند. ۵- می­توان در گزارش‌ها عوامل و مشکلاتی که بر میزان اجرا تعهدات ناشی از این کنوانسیون تأثیر می­‌گذارند را مشخص ساخت.

- بررسی گزارش‌ها ۱- هر یک از گزارش‌ها توسط کارگروه مورد بررسی قرار خواهد گرفت و در صورتی که مقتضی بداند پیشنهادات و توصیه­‌های کلی را در مورد گزارش ارائه و به دولت ذی‌ربط ابلاغ خواهد نمود. دولت عضو می­‌تواند با هر گونه اطلاعاتی که خود بر می­‌گزیند، به کارگروه پاسخ دهد. کارگروه می­‌تواند اطلاعات بیشتری را از دولت‌های عضو ذی‌ربط در مورد اجرا این کنوانسیون درخواست نماید. ۲- در صورتی که دولت عضو تأخیر عمده­ای در ارائه گزارش خود نماید، کارگروه می­‌تواند به دولت ذی‌ربط ضرورت بررسی نحوه اجرا این کنوانسیون در آن دولت برمبنای اطلاعات موجود و موثق در اختیار کارگروه را ابلاغ نماید. اگر گزارش مربوط ظرف مدت سه ماه پس از ابلاغ، تسلیم کارگروه نگردد، کارگروه از دولت عضو ذی‌ربط دعوت خواهد نمود که در بررسی مزبور مشارکت ورزد. در صورتی که دولت عضو ذی‌ربط با ارائه گزارش مربوط به پاسخگویی بپردازد، مفاد بند (۱) این ماده اعمال خواهد شد. ۳– دبیر کل سازمان ملل متحد، گزارش‌ها را در اختیار تمامی دولت­‌های عضو قرارخواهد داد. ۴– دولت­‌های عضو، گزارش‌های خود را به طور گسترده، در کشورهای خویش در اختیار عموم قرار داده و دسترسی به پیشنهادات و توصیه‌­های کلی مربوط به این گزارشات را تسهیل می­‌نمایند. ۵– کارگروه در صورتی که مقتضی بداند گزارش‌های دولت‌های عضو که حاوی درخواست برای مشاوره یا مساعدت فنی یا نمایانگر نیاز باشد را همراه با ملاحظات و توصیه­‌هایی که ممکن است کارگروه در این زمینه داشته باشد، برای آژانس‌­های تخصصی، صندوق‌ها و برنامه‌­های سازمان ملل متحد و سایر نهادهای صلاحیت‌دار ارسال خواهد نمود.

- همکاری بین دولت‌های عضو و کارگروه ۱- هر یک از دولت­‌های عضو با کارگروه همکاری و به اعضا آن در ایفای وظایفشان یاری خواهد نمود. ۲- کارگروه در رابطه خود با دولت‌های عضو، توجه کافی را به راه‌ها و روش‌های گسترش ظرفیت ملی برای اجرا این کنوانسیون از جمله از طریق همکاری‌های بین­‌المللی مبذول خواهد نمود.

- ارتباط کارگروه با سایر نهادها به منظور پیشبرد اجرای مؤثر این کنوانسیون و ترغیب همکاری‌های بین‌المللی در زمینه‌های تحت پوشش این کنوانسیون: الف- آژانس‌های تخصصی و سایر نهادهای سازمان ملل متحد از حق حضور در بررسی اجرا مفاد این کنوانسیون تا آنجایی که در حوزه وظایف آن‌ها قرار می­گیرد، برخوردار خواهند گردید. کارگروه می­‌تواند در صورتی که مقتضی بداند از آژانس‌های تخصصی و سایر نهادهای صلاحیت‌دار جهت ارائه توصیه‌­های کارشناسانه در مورد اجرا کنوانسیون در زمینه‌هایی که در حوزه وظایف آن‌ها قرار می­گیرد، دعوت نماید. کارگروه می­‌تواند از آژانس‌های تخصصی و سایر نهادهای سازمان ملل متحد برای ارائه گزارش در مورد اجرای کنوانسیون در زمینه‌هایی که در حوزه فعالیت‌های آن‌ها قرار می گیرد، دعوت نماید. ب- کارگروه در صورت اقتضا در اجرای وظایف خود با سایر نهادهای ذی‌ربط که به موجب معاهدات حقوق بشری بین‌المللی تأسیس گردیده‌اند، از نظر تضمین پیوستگی در دستورالعمل‌های گزارش­‌دهی، پیشنهادات و توصیه‌­های کلی مربوط و پرهیز از دوباره کاری و هم پوشانی در اجرای وظایف آنان، مشورت خواهد نمود.

- گزارش کارگروه کارگروه هر دو سال یک بار به مجمع عمومی و شورای اقتصادی و اجتماعی در مورد فعالیت­‌های خود گزارش خواهد داد و می­‌تواند بر مبنای بررسی گزارش‌ها و اطلاعات واصله از دولت‌های عضو، پیشنهادات و توصیه‌­های کلی را ارائه نماید. در گزارش کارگروه، چنین پیشنهادات و توصیه‌­های کلی توأم با نظرات دولت‌های عضو (در صورت وجود)، درج خواهد گردید.

- فراهمایی دولت‌های عضو ۱- دولت­‌های عضو، به منظور بررسی هر موضوع مرتبط با اجرا این کنوانسیون، به طور منظم در فراهمایی دولت‌های عضو گردهم می­‌آیند. ۲- فراهمایی دولت‌های عضو حداکثر شش ماه پس از لازم‌الاجرا شدن این کنوانسیون، توسط دبیر کل سازمان ملل متحد برگزار خواهد شد. نشست های آتی توسط دبیر کل سازمان ملل متحد به صورت هر دو سال یک بار یا بنا به تصمیم فراهمایی دولت‌های عضو، برگزار خواهد شد.

- امین (اسناد) دبیر کل سازمان ملل متحد، امین (اسناد) این کنوانسیون خواهد بود.

- امضا این کنوانسیون برای امضا تمامی دولت‌ها و سازمان‌های همگرایی منطقه‌­ای در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک از تاریخ ۳۰ مارس ۲۰۰۷ (۱۳۸۶/۰۱/۱۰) مفتوح می­‌باشد.

- رضایت به ملتزم شدن این کنوانسیون منوط به تصویب دولت‌های امضا کننده و تأیید رسمی سازمان‌های همگرایی منطقه‌­ای امضا کننده خواهد بود. کنوانسیون برای الحاق هر دولت یا سازمان همگرایی منطقه‌­ای که کنوانسیون را امضا ننموده است، مفتوح خواهد بود.

- سازمان‌های همگرایی منطقه‌­ای ۱- «سازمان همگرایی منطقه‌­ای» به سازمانی اطلاق می‌شود که توسط دولت‌های حاکم در یک منطقه مشخص تأسیس گردیده است و دولت‌های عضو آن، صلاحیت خود را در ارتباط با موضوعات مورد حکم در این کنوانسیون به آن تفویض نموده‌­اند. چنین سازمان‌هایی در اسناد الحاق یا تأیید رسمی خود، محدوده صلاحیت خویش را در ارتباط با موضوعات مورد حکم در این کنوانسیون اعلام خواهند نمود. متعاقباً آن‌ها امین اسناد را از هر گونه تغییرات اساسی در محدوده صلاحیت خود مطلع خواهند ساخت. ۲- در این کنوانسیون، ارجاع به«دولت‌های عضو» در مورد چنین سازمان‌هایی در محدوده صلاحیت آنان اعمال خواهد شد. ۳- از نظر بند (۱) ماده (۴۵) و بندهای (۲) و (۳) ماده (۴۷) هر گونه سند تودیع شده توسـط سازمان‌های همگرایی منطقه‌­ای در شمارش، در نظر گرفته نخواهد شد. ۴- سازمان‌های همگرایی منطقه‌­ای می­‌توانند در زمینه موضوعات در حیطه صلاحیت خویش، حق رأی خود در فراهمایی دولت­‌های عضو را با تعداد آرا برابر با تعداد دولت­‌های عضو آن‌ها که عضو این کنوانسیون نیز می­‌باشند، اعمال نمایند. در صورتی که هر یک از دولت­‌های عضو سازمان مذکور، حق رأی خود را اعمال نماید، چنین سازمانی حق رأی خود را اعمال نخواهد کرد و بالعکس.

- لازم­‌الاجرا شدن ۱- این کنوانسیون، سی روز پس از سپرده شدن بیستمین سند تصویب یا الحاق لازم‌الاجرا خواهد شد. ۲- این کنوانسیون در مورد هر دولت یا سازمان همگرایی منطقه‌­ای که پس از سپرده شدن بیستمین سند تصویب، تأیید رسمی یا الحاق، کنوانسیون را تصویب یا رسماً تأیید می‌کند یا به آن ملحق می‌شود، سی روز پس از تاریخ سپردن سند مزبور آن، لازم‌الاجرا خواهد شد.

- قیود تحدید تعهد ۱- قیود تحدید تعهدی که با هدف و مقصود این کنوانسیون مغایرت داشته باشد، مجاز نخواهد بود. ۲- قیود تحدید تعهد در هر زمان قابل باز پس­گیری است.

- اصلاحیه‌ها ۱- هر یک از دولت­‌های عضو می­‌تواند اصلاحیه‌­ای را در مورد این کنوانسیون پیشنهاد نموده و آن را به دبیر کل سازمان ملل متحد تسلیم نماید. دبیر کل، اصلاحیه پیشنهادی را برای دولت­‌های عضو ارسال خواهد نمود و از آن‌ها درخواست خواهد کرد نظر خود را در باره برگزاری فراهمایی دولت­‌های عضو به منظور بررسی و تصمیم در مورد پیشنهادات، اعلام نمایند. چنانچه ظرف چهار ماه از تاریخ مکاتبه مذکور، حداقل یک سوم دولت‌های عضو موافق چنین فراهمایی باشند، دبیر کل فراهمایی را با پشتیبانی سازمان ملل متحد برگزار خواهد کرد. هر اصلاحیه­‌ای که به تصویب اکثریت دو سوم دولت‌های عضو حاضر و رأی دهنده برسد، توسط دبیر کل به مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای تصویب و متعاقباً جهت تمامی دولت‌های عضو برای پذیرش، تسلیم خواهد شد. ۲- اصلاحیه‌­ای که مطابق بند (۱) این ماده مورد پذیرش و تصویب قرار گرفته باشد، سی روز پس از این که تعداد اسناد سپرده شده پذیرش به دو سوم تعداد دولت‌های عضو در تاریخ تصویب اصلاحیه بالغ گردد، لازم­‌الاجرا خواهد شد. پس از آن، اصلاحیه برای هر دولت عضو سی روز پس از سپردن سند پذیرش آن، لازم­‌الاجرا خواهد شد. هر اصلاحیه‌­ای تنها برای آن دسته از دولت‌های عضو که آن را پذیرفته اند الزام‌­آور است. ۳- در صورتی که فراهمایی دولت­‌های عضو به اتفاق آرا تصمیم بگیرد، اصلاحیه ای که مطابق بند (۱) این ماده تصویب شده است و انحصاراً مرتبط با مواد (۳۴)، (۳۸)، (۳۹) و (۴۰) می­‌باشد، برای تمامی دولت­‌های عضو، سی روز پس از اینکه تعداد اسناد سپرده شده پذیرش به دو سوم تعداد دولت­‌های عضو در تاریخ تصویب اصلاحیه بالغ گردد، لازم‌الاجرا خواهد شد.

- خروج از عضویت در کنوانسیون هر یک از دولت­‌های عضو می­‌تواند با ارسال اطلاعیه کتبی به دبیر کل سازمان ملل متحد از عضویت در کنوانسیون خارج گردد. خروج از عضویت، یک سال پس از تاریخ دریافت اطلاعیه توسط دبیر کل صورت می‌­پذیرد.

- قالب های قابل دسترس – متن این کنوانسیون در قالب های قابل دسترس ارائه خواهد شد.

- متون اصلی متون عربی، چینی، انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی این کنوانسیون از اعتبار یکسان برخوردارند. برای گواهی مراتب بالا امضاکنندگان تام‌الاختیار امضاکننده زیر که از طرف دولت‌های متبوع خود برای این امر به طور مقتضی مجاز می­‌باشند، این کنوانسیون را امضا نموده اند. قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن کنوانسیون شامل مقدمه و پنجاه ماده در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ سیزدهم آذرماه یک‌هزار و سیصد و هشتاد و هفت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ (۱۳۸۷/۱۰/۰۴) به تأیید شورای نگهبان رسید.