آرتادادپایگاه قوانین و مقرراتکتابخانه من
قانونمتن گردآوری‌شده

‌قانون استخدامی وزارت اطلاعات

متن موجود؛ کامل‌بودن بررسی‌نشده

اداری و استخدامیتاریخ سند: ثبت نشده۱۰۵ بخش
متن در پایگاه گردآوری شده است؛ کامل‌بودن سند و اعتبار جاری آن مستقلاً تأیید نشده‌اند.

اعتبار جاری بررسی نشده

ماده ۱

- ‌الف- در این قانون منظور از ‌وزارتخانه و ‌وزیر به ترتیب، ‌وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران و ‌وزیر اطلاعات است. ب- استخدام: عبارت است از پذیرفتن شخص به خدمت در وزارتخانه. ج- خدمت وزارتخانه: عبارت از اشتغال به کاری است که مستخدم به موجب حکم رسمی مکلف به انجام آن می‌شود. ‌د- حکم رسمی: عبارت است از دستور کتبی مقامات صلاحیت‌دار وزارتخانه در حدود قوانین مربوطه. ه- شغل : عبارت است از مجموع وظایف و مسئولیت‌های مرتبط، مستمر و مشخصی که از طرف وزارتخانه به عنوان کار واحد شناخته می‌شود. ‌و- رسته شغلی: عبارت از مجموع رشته‌های مشاغلی است که از لحاظ نوع کار، اهمیت، وظایف، مسئولیت‌ها، رشته تحصیلی و تجربی و‌آموزش وابستگی و ارتباط نزدیکی با هم داشته باشند. ‌ز- پست سازمانی: عبارت از جایگاهی است که در سازمان وزارتخانه به طور مستمر برای یک شغل و ارجاع به یک مستخدم در نظر گرفته شده‌است. اعم از این که دارای متصدی با فاقد آن باشد. ح- گزینش: عبارت از احراز صلاحیت داوطلبان از نظر عقیدتی، سیاسی، اخلاقی و توانایی انجام کار می‌باشد. ط- مأموریت عبارت است از: ۱- محول شدن وظیفه موقت به مستخدم غیر از وظیفه اصلی که در پست سازمانی خود دارد. ۲- اعزام مستخدم به طور موقت به دیگر وزارتخانه‌ها، مؤسسه‌ها و شرکت‌های دولتی و غیر دولتی، نیروهای نظامی و انتظامی، نهادهای انقلاب‌اسلامی، شهرداری‌ها و شرکت‌هایی که شمول قانون بر آن‌ها مستلزم ذکر نام است و یا دارای قانون خاص می‌باشند. ۳- اعزام مستخدم برای طی دوره‌های آموزشی یا کارآموزی در داخل یا خارج از کشور. ی- انتقال: عبارت است از به خدمت درآمدن مستخدم رسمی وزارتخانه با موافقت و صلاحدید مسئولان ذی‌ربط و حفظ پیشینه خدمت بدون‌قطع جریان خدمت وی در سایر وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها، مؤسسات و شرکت‌های دولتی یا وابسته به دولت، نهادهای انقلاب اسلامی، نیروهای نظامی‌و انتظامی و شهرداری‌ها. ‌تبصره- اصطلاحات دیگری که در این قانون تعریف نشده است، تابع تعاریف مندرج در قانون استخدام کشوری می‌باشند.

ماده ۲

- مستخدمین وزارتخانه از حیث نوع استخدام، سه دسته می‌باشند: ‌الف- رسمی، که به موجب حکم رسمی برای تصدی یک از مشاغل وزارتخانه استخدام شده است. ب- پیمانی، که برای مدت معین و کار مشخص به خدمت وزارتخانه درآمده است. ج- خرید خدمت و قراردادی. ‌تبصره- آیین‌نامه استخدام پیمانی و خرید خدمت توسط وزارتخانه حداکثر ظرف مدت سه ماه پس از تصویب قانون تهیه و به تصویب هیأت‌وزیران خواهد رسید.

ماده ۳

- وزارتخانه می‌تواند از کارکنان رسمی دیگر وزارتخانه‌ها، مؤسسات، شرکت‌های دولتی، نهادهای انقلاب اسلامی، نیروهای نظامی و‌ انتظامی و شهرداری‌ها با موافقت بالاترین مقام مسئول در دستگاه‌های یاد شده در صورت احراز صلاحیت لازم، در وظایف مورد نیاز تحت عنوان‌ مأموریت یا انتقال، استفاده نماید.

ماده ۴

- وزارتخانه از شمول ماده ۱۰۴ و تبصره ماده ۱۱۲ قانون استخدام کشوری مستثنی است.

ماده ۵

- هر نوع وضع، اصلاح و تغییر تشکیلات وزارتخانه با پیشنهاد وزیر و تصویب رئیس جمهوری قابل اجراست. ‌فصل دوم – شرایط عمومی استخدام ‌بخش اول – گزینش :

ماده ۶

- استخدام رسمی از طریق شناسایی، معرفی و گزینش بر اساس لیاقت، کارآیی و صلاحیت و انتخاب اصلح انجام می‌گیرد. ‌تبصره- استخدام پیمانی و خرید خدمت نیز به طریق یاد شده با توجه به صلاحدید وزارتخانه صورت می‌پذیرد.

ماده ۷

- به منظور گزینش از داوطلبان ورود به خدمت و تأمین نیروی انسانی مورد نیاز، هیأتی تحت عنوان ‌هیأت مرکزی گزینش مرکب از سه نفر‌از افراد متعهد شاغل در وزارتخانه با معرفی وزیر و تأیید رئیس جمهور تشکیل می‌شود. این هیأت می‌تواند به تعداد مورد نیاز هسته‌های گزینش را ایجاد‌ نموده و به کار گیرد. ‌تبصره ۱- هیأت فوق در چهارچوب ضوابط و مقررات گزینش و این قانون و آیین‌نامه‌های مربوطه با تصویب وزیر، وظیفه تعیین سیاست‌های‌ گزینش و تدوین دستورالعمل‌های لازم و تشکیل هسته‌های گزینش و نظارت بر کار آن‌ها را برعهده دارد. مصوبات این هیأت پس از تأیید وزیر قابل‌ اجراست. ‌تبصره ۲- تصمیمات این هیأت نافی اختیارات ریاست جمهوری در امر گزینش نمی‌باشد. ‌بخش دوم – شرایط ورود به خدمت

ماده ۸

- شرایط ورود به خدمت وزارتخانه عبارت است از: ‌الف- اعتقاد به مبانی اسلام ناب محمدی (ص)، انقلاب اسلامی، نظام جمهوری اسلامی ایران و آمادگی فداکاری در راه تحقق اهداف آن. ب- اعتقاد التزام عملی به ولایت مطلقه فقیه و مقام رهبری. ج- التزام عملی به مبانی و احکام اسلام، قوانین جمهوری اسلامی ایران و رعایت موازین اخلاق اسلامی. ‌د- تابعیت جمهوری اسلامی ایران، مشروط بر این که اکتسابی نباشد. ه– عدم عضویت یا وابستگی به احزاب و گروه‌ها و سازمان‌های سیاسی. ‌و- نداشتن سابقه عضویت یا وابستگی یا هواداری از احزاب، گروه‌ها و سازمان‌های غیر اسلامی، التقاطی، الحادی و غیر قانونی. ‌ز- عدم همکاری مؤثر و فعالیت مستقیم و غیر مستقیم در تحکیم پایه‌های رژیم گذشته. ح- عدم اعتیاد به مواد مخدر. ط- نداشتن سوء‌سابقه، محکومیت جزایی مؤثر و محرومیت از خدمات دولتی و حقوق اجتماعی. ی- داشتن هوش و استعداد لازم و سلامت و توانایی جسمی و روانی متناسب با خدمت مورد نیاز. ک- داشتن حداقل ۱۸ سال تمام و حداکثر ۴۰ سال تمام. ل- داشتن حسن شهرت و سابقه از نظرت اعتقادات، تعهد و صداقت، امانت‌داری، رازداری، دلسوزی و حسن خلق. م- داشتن شرایط تحصیلی و تخصصی مورد نیاز. ن- نداشتن همسر خارجی یا همسری که تابعیت ایرانی او اکتسابی باشد. س- پذیرفتن شرایط و ضوابط اختصاصی ورود به خدمت و انجام کار در وزارتخانه و رعایت آن‌ها در طول دوران خدمت. ع- حداقل مدت تعهد مستخدمین در آغاز خدمت ۱۰ سال تمام خواهد بود. ‌تبصره ۱- اولویت استخدام با ایثارگران انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی و بستگان درجه یک آنان می‌باشد. ‌تبصره ۲- در موارد استثنایی که به خدمت فردی به صورت قراردادی یا خرید خدمت، نیاز مبرم باشد و وی فاقد بعضی از شرایط یاد شده باشد،‌مراتب باید به تأیید وزیر برسد. ‌تبصره ۳- آیین‌نامه اجرائی این ماده توسط وزارتخانه تهیه و با تأیید وزیر اجرا می‌شود.

ماده ۹

- وزارتخانه مجاز است جهت تأمین کادر سازمانی خود، از میان افراد مشمول خدمت نظام وظیفه عمومی، طبق ضوابط مندرج در ماده (۱۴)‌ قانون ‌خدمت وظیفه عمومی مصوب ۱۳۶۳- گزینش و استخدام نماید. ‌تبصره ۱- وزارتخانه، مشمول مفاد تبصره‌های (۱) و (۲) و (۳) ماده (۱۴) قانون ‌خدمت وظیفه عمومی بوده و می‌تواند از مزایای آن‌ها استفاده‌نماید. ‌تبصره ۲- مشمولان پس از پایان مدت تعهد با رعایت سایر ضوابط مربوط، از خدمت نظام وظیفه معاف خواهند شد.

ماده ۱۰

- داوطلبانی که پس از گزینش، پذیرفته می‌شوند، به خدمت آزمایشی وزارتخانه درخواهند آمد. ‌تبصره ۱- مدت خدمت آزمایشی داوطلبان در وزارتخانه، حداقل ۶ ماه و حداکثر ۲ سال است. ‌تبصره ۲- مستخدمین در طول دوره آزمایشی در حکم مستخدم رسمی بوده و از حقوق و مزایای مستخدمین رسمی برخوردار خواهند بود.

ماده ۱۱

- مستخدمینی که خدمت آزمایشی خود را به پایان برسانند، در صورتی که صلاحیت خدمت آنان از طرف وزارتخانه و صلاحیت عقیدتی،‌اخلاقی و سیاسی آن‌ها از طرف هیأت مرکزی گزینش تأیید شود، به استخدام رسمی درخواهند آمد. ‌تبصره- پس از تغییر وضعیت استخدامی مستخدم از آزمایشی به رسمی، مدت دوره آزمایشی جزو سابقه خدمت رسمی وی محسوب خواهد شد.

ماده ۱۲

- در صورتی که ضمن دوره خدمت آزمایشی یا در پایان آن، مستخدم واجد شرایط برای خدمت مورد نظر تشخیص داده نشود، به خدمت‌آزمایشی وی خاتمه داده می‌شود و مراتب به وی ابلاغ می‌گردد. ‌تبصره- افرادی که به خدمت آزمایشی آنان خاتمه داده می‌شود، حقوق و مزایای ایام مرخصی استحقاقی استفاده نشده همچنین کسور پرداختی‌ توسط آنان بابت بازنشستگی و پس‌انداز را دریافت خواهند نمود.

ماده ۱۳

- حقوق و مزایای اعضای هیأت علمی مؤسسه‌های آموزش عالی وابسته به وزارتخانه که به تصویب مراجع ذی‌صلاح قانونی رسیده باشد‌ و همچنین پرداخت حق‌التدریس به استادان و مربیان در کلیه سطوح بر اساس مقررات استخدامی اعضای هیأت علمی دانشگاه‌ها تعیین خواهد شد. ‌تبصره- بکارگیری مربی و پرداخت حق‌التدریس برای آموزش‌های کاملا تخصصی تابع آیین‌نامه‌ای است که توسط وزارتخانه تهیه و پس از تأیید‌وزیر اجرا خواهد شد.

ماده ۱۴

- استخدام رسمی افراد در وزارتخانه بدون وجود پست سازمانی بلامتصدی ممنوع است. ‌فصل سوم – سازمان و طبقه‌بندی مشاغل

ماده ۱۵

- وزارتخانه مکلف است مجموعه وظایف و تشکیلات تفصیلی خود را ضمن احتراز از گستردگی بی‌رویه با تعیین پست‌های سازمانی تهیه‌ و به تصویب رئیس جمهور برساند.

ماده ۱۶

- وزارتخانه مکلف است بر اساس اهمیت وظایف و مسئولیت‌ها، تجارب و معلومات و ارزش‌های اسلامی و با رعایت شرایط احراز کلیه‌مشاغل خود را ارزشیابی و طبقه‌بندی نموده و شرایط تصدی هر یک از آن‌ها را تعیین و در گروه‌های مربوطه تخصیص دهد و ضوابط مربوط را پس از‌تأیید وزیر، به تصویب رئیس جمهور برساند. ‌تبصره- هر گونه تغییر و اصلاح طرح طبقه‌بندی مشاغل به طریق فوق صورت می‌گیرد.

ماده ۱۷

- وزارتخانه در آغاز استخدام تخصص و مهارت مستخدمین را ارزیابی نموده (‌تطبیق شغل با شاغل) و با توجه به ضوابط مقرر، جایگاه شغلی، گروه و رسته آنان را تعیین می‌نماید.

ماده ۱۸

- وزارتخانه می‌تواند بنا به درخواست وزیر و تصویب رئیس‌جمهور، برای انجام وظایف پیش‌بینی نشده، پست‌های موقت ایجاد نموده و حداکثر ظرف یک سال، تکلیف آن‌ها را از لحاظ حذف شغل یا درج آن در جدول‌های سازمان تفصیلی وزارتخانه، معین نماید. ‌تبصره- در صورت حذف شغل، وزارتخانه موظف است حتی‌الامکان با توجه به ضوابط مقرر، مستخدم را در محل مناسب دیگری به کار گمارد. ‌فصل چهارم – حقوق و مزایا و امور رفاهی ‌بخش اول – حقوق و مزایای مستمر:

ماده ۱۹

- حقوق و مزایای مستخدمین وزارتخانه در ازای انجام وظایف سازمانی و خدمت تمام وقت بر اساس قانون نظام هماهنگ پرداخت‌ کارکنان دولت و اصلاحات بعدی آن و آیین‌نامه مصوب هیأت وزیران محاسبه و پرداخت می‌شود. ‌تبصره- ضریب افزایش سنواتی کارکنان وزارتخانه تابع قانون یاد شده و اصلاحات بعدی آن است.

ماده ۲۰

- به مستخدمین وزارتخانه که از خانه‌های سازمانی استفاده نمی‌نمایند مبلغی بابت کمک هزینه مسکن مطابق آیین‌نامه‌ای که به تصویب‌هیأت وزیران خواهد رسید پرداخت می‌گردد. ‌تبصره- مبلغ مذکور از حداقل حقوق مبنای جدول موضوع ماده (۱) قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت کمتر نخواهد بود.

ماده ۲۱

- به مستخدمین وزارتخانه مبلغی به عنوان فوق‌العاده خطرپذیری بر اساس آیین‌نامه‌ای که توسط وزارتخانه تهیه و به تصویب رئیس‌جمهوری می‌رسد پرداخت می‌گردد. ‌بخش دوم – فوق‌العاده یا مزایای غیر مستمر:

ماده ۲۲

- مزایا یا فوق‌العاده غیر مستمر در این قانون عبارت است از وجهی که به اقتضای مسئولیت‌ها، زمان، مکان و کیفیت اجرای وظایف شغلی یا به منظور جبران هزینه‌های تحمیل شده بر مستخدم در موارد زیر به مستخدم پرداخت می‌شود: ‌الف- فوق‌العاده اضافه کار که فقط در قبال ساعات کار اضافی و برای انجام وظایف مشخص به طور غیر مستمر قابل پرداخت است. ب- فوق‌العاده سختی شرایط محیط کار و خارج از مرکز که با توجه به عواملی از قبیل بدی آب و هوا، دوری از مرکز، محرومیت از تسهیلات زندگی، مناطق ناامن و جنگی تعیین و قابل پرداخت است. ج- فوق‌العاده نوبت کاری و کشیک و آماده‌باش که فقط به مستخدمینی که در ساعات غیر متعارف مجبور به انجام وظیفه هستند، قابل پرداخت است. ‌د- فوق‌العاده روزانه (‌مأموریت) که فقط در قبال روزهایی که مستخدم در خارج از محل جغرافیایی خدمت خود انجام وظیفه می‌کنند، پرداخت می‌شود. ه- فوق‌العاده سفر و نقل مکان که فقط به مستخدمی که به خارج از محل خدمت خود- حسب مورد- مأمور یا منتقل می‌شود قابل پرداخت است. ‌و- فوق‌العاده کسر صندوق که فقط به تحویلداران و تحصیلداران و مأموران پرداخت، قابل پرداخت است. ‌ز- حق نگهداری خودرو که در ازای خسارات احتمالی رانندگی به رانندگان تیم‌های عملیاتی ناشی از کار در مشاغل عملیاتی پرداخت می‌شود. ح- هزینه لباس که فقط برای مشاغل خاصی که مستلزم استفاده از لباس معینی است قابل پرداخت است. ط- به مستخدمین وزارتخانه که از سرویس‌های حمل و نقل یا وسایل نقلیه واگذاری استفاده نمی‌نمایند، هزینه ایاب و ذهاب مطابق آیین‌نامه مربوط پرداخت می‌شود. ی- در صورتی که ضرورت و مقتضیات خدمتی، ادامه خدمت روزانه مستخدمین را ایجاب نماید، هزینه خوراک و سایر هزینه‌های ضروری آنان توسط وزارتخانه تأمین می‌شود. ‌تبصره ۱- پرداخت هر گونه فوق‌العاده دیگر طبق قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت بر اساس آیین‌نامه‌ای خواهد بود که به تصویب هیأت‌وزیران می‌رسد. ‌تبصره ۲- آیین‌نامه این ماده توسط وزارتخانه تهیه و به تصویب رئیس جمهوری می‌رسد.

ماده ۲۳

- به کلیه مستخدمین وزارتخانه که به مأموریت موقت یا ثابت خارج از کشور اعزام می‌شوند مبلغی به عنوان فوق‌العاده مأموریت و اشتغال خارج از کشور پرداخت می‌شود. ‌تبصره- آیین‌نامه ‌چگونگی محاسبه و چگونگی پرداخت توسط وزارتخانه تهیه می‌شود و پس از تصویب رئیس جمهور قابل اجراست. ‌بخش سوم – سایر دریافت‌های مستخدمین و امور رفاهی- خدماتی

ماده ۲۴

- وزارتخانه می‌تواند تا معادل یک ماه حقوق و مزایای شغل در آخر هر سال به عنوان عیدی به مستخدمین خود پرداخت نماید.

ماده ۲۵

- وزارت مجاز است به مستخدمینی که خدمات برجسته‌ای انجام دهند، پاداش پرداخت نماید. جمع این نوع پاداش‌ها در سال نباید از دو‌برابر مجموع حقوق و مزایای ماهانه مستخدم تجاوز نماید.

ماده ۲۶

- به مستخدمین مجردی که متأهل می‌شوند، مبلغی برابر دو ماه حقوق و مزایای ماهانه، منوط به آنکه از دویست هزار (۲۰۰۰۰۰) ریال‌کمتر نباشد، به عنوان هدیه ازدواج برای یک بار در طول خدمت پرداخت می‌شود.

ماده ۲۷

- وزارتخانه مکلف است علاوه بر حقوق و مزایای این فصل، به مستخدمین خود مانند سایر مستخدمین دولت، کمک‌های غیر نقدی بر‌اساس مقررات مربوط، پرداخت نماید.

ماده ۲۸

- به کلیه خانواده تحت تکفل مستخدمان شهید به ازای هر شهید مبلغ دو میلیون (۲۰۰۰۰۰۰) ریال به عنوان هدیه ایثار برای یک بار تعلق‌می‌گیرد. ‌تبصره- بودجه مربوط همه ساله در بودجه وزارتخانه منظور و به خانواده مستخدمین مربوط اهداء می‌گردد.

ماده ۲۹

- دریافتی ماهانه کارکنان اسیر و گروگان و مفقودالاثر بر مبنای حقوق و مزایای شغل مستخدمین در حال خدمت هم طراز آنان محاسبه می‌شود.

ماده ۳۰

- وزارتخانه مکلف است ضمن حفظ بهداشت و ایمنی محیط کار، اقدامات لازم را برای تأمین بهداشت و درمان مستخدمین خود و عائله تحت تکفل آنان معمول نماید. ‌تبصره- بازنشستگان، جانبازان و معلولان، مستمری‌بگیران و عائله تحت تکفل آنان و همچنین خانواده تحت تکفل شهداء وزارتخانه نیز از‌خدمات درمانی و بهداشتی مزبور استفاده خواهند کرد.

مشخصات منبع و حدود پوشش
نوع سند
قانون
پوشش متن
متن موجود؛ کامل‌بودن بررسی‌نشده
وضعیت اعتبار
اعتبار جاری بررسی نشده
نسخهٔ پایگاه
۱
انتشار صفحهٔ منبع
۱۳۹۶/۱۱/۴
شناسه
artadad-ecbb6a7ce5011d3be0f3
‌قانون استخدامی وزارت اطلاعات | پایگاه قوانین آرتاداد