آرتادادپایگاه قوانین و مقرراتکتابخانه من
قانونمتن گردآوری‌شده

قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو

متن موجود؛ کامل‌بودن بررسی‌نشده

مدنی و قراردادهاتاریخ سند: ثبت نشده۴۸۷ بخش
متن در پایگاه گردآوری شده است؛ کامل‌بودن سند و اعتبار جاری آن مستقلاً تأیید نشده‌اند.

اعتبار جاری بررسی نشده

ماده ۷۰

- هر اسیر جنگی به‌محض اینکه باسارت درآمد یا منتهی یک هفته بعد از ورود ببازداشتگاه ولو بازداشتگاه عبوری و همچنین در صورت‌بیماری یا انتقال به بیمارستان یا بازداشتگاه مرکزی دیگری باید بتواند کارتی که در صورت امکان مطابق نمونه پیوست این قرارداد باشد مستقیماً بخانواده خود و همچنین به آژانس مرکزی اسیران جنگی مذکور در ماده ۱۲۳ ارسال و آن‌ها را از اسارت و نشانی و وضع سلامت خود مستحضر سازد. ‌ این کارتها با کمال سرعت ممکنه ارسال خواهد شد و نباید دچار هیچ‌گونه تأخیری شوند. ‌

ماده ۷۱

- اسیران جنگی مجازند که کارت و نامه دریافت و ارسال کنند. ‌چنانچه دولت بازداشت‌کننده معتقد باشد که لازمست مکاتبات مزبور محدود شود لااقل باید هر ماه اجازه ارسال دو نامه و چهار کارت که‌حتی‌المقدور طبق نمونه‌های پیوست این قرارداد باشد بدهد (کارتهای مذکور در ماده ۷۰ جزو این تعداد نیست). ‌محدودیتهای دیگری نمی‌توان برقرار ساخت مگر آن‌که دولت حامی بملاحظه مشکلاتی که برای دولت دستگیرکننده در استخدام عده کافی مترجم‌ خوب جهت اجرای سانسور موجود باشد محدودیت ای مزبور را بخیر و صلاح اسیران تشخیص دهد. ‌ در صورتی‌که بنا باشد نامه‌های وارده به‌عنوان اسیران جنگی محدود شود تصمیم آن‌را فقط دولت متبوع آنان احیاناً بنا بر تقاضای دولت بازداشت‌کننده‌باید اتخاذ نماید کارتها و نامه‌ها باید توسط سریع‌ترین وسائلی که دولت بازداشت‌کننده دارد حمل شود و نباید آن‌ها را برای مقاصد انضباطی نگاه‌داشت‌یا بتأخیر انداخت. ‌اسیران جنگی که مدتی از خانواده خود بی خبر مانده باشند یا وصول و ارسال خبر برای آن‌ها از طریق عادی غیر مقدور باشد و آن‌هاهی که با خانواده خود ‌بعد مسافت فوق‌العاده دارند اجازه خواهند یافت تلگرافاتی بکسان خود بفرستند. وجه این قبیل تلگرافات به بدهکار حساب آنان نزد دولت‌بازداشت‌کننده منظور یا از محل پولی که موجود دارند پرداخت خواهد شد همچنین اسیران در مقام فوریت یتوانند از این قاعده استفاده کنند. به‌طور کلی مکاتبات اسیران جنگی به زبان مادری خودشان تحریر خواهد یافت و دولت‌های متخاصم می‌توانند السنه دیگری را هم مجاز نمایند. ‌ کیسه‌های حاوی پست اسیران جنگی بدقت مهر و موم خواهد شد و برچسبی خواهد خورد که محتویات آن‌ها را به‌طور وضوح معلوم کند آنوقت بدفاتر پست مقصد ارسال خواهد گردید. ‌

ماده ۷۲

- اسیران جنگی اجازه خواهند داشت که به‌وسیله پست یا هر وسیله دیگری امانات انفرادی یا دسته‌جمعی دریافت دارند که من‌جمله حاوی‌مواد غذایی لباس دارو و اشیا مخصوص رفع احتیاجات مذهبی و مطالعاتی و اوقات به‌یکاری آنان از قبیل کتاب و لوازم مذهبی ادوات علمی و فرمول‌امتحانات و آلات موسیقی و لوازم ورزش و اشیایی باشد که اسیران به‌وسیله آن بتوانند مطالعات خود را ادامه دهند یا فعالیت هنری نمایند. ‌این قبیل مرسولات به‌هیچوجه دولت بازداشت‌کننده را از تعهداتیکه به‌موجب این قرارداد بر عهده دارد معاف نخواهد ساخت. ‌ تنها محدودیتی که ممکن است در مورد این قبیل مرسولات قائل شد محدودیتهایئ است که دولت حامی برای خیر و صلاح خود اسیران جنگی‌پیشنهاد کند و یا کمیته بین‌المللی صلیب سرخ و هر دستگاهی دیگری که باسیران جنگی کمک میکند به‌علت تراکم وسائط نقلیه و ارتباطات فقط از‌لحاظ حمل امانات محدودیتهایی پیشنهاد نماید. ‌طرز ارسال امانات شخصی یا دسته‌جمعی در صورت لزوم به‌موجب موافقت‌نامه‌های مخصوص بین دول ذیربط معلوم خواهد شد و این موافقتذ نامه‌ها ‌نباید در هیچ حال موجب تأخیر توزیع امانات امدادی اسیران جنگی گردد. امانات خواربار و ملبوس نباید محتوی کتاب باشد. اعانات بهداری باید‌عموماً در بسته‌های دسته‌جمعی ارسال شود.

ماده ۷۳

- چنانچه موافقت‌نامه‌های مخصوصی بین دول ذیربط راجع به‌طرز دریافت و توزیع امانات حاوی اعانات دسته‌جمعی موجود نباشد آین‌نامهه مربوط به اعانات دسته‌جمعی پیوست این قرارداد به‌موقع اجرا گذاشته خواهد شد. ‌ موافقت نامه‌های مخصوص مذکور در فوق به‌هیچوجه نباید حق معتمد را از حیث تحویل گرفتن اعانات دسته‌جمعی اسیران جنگی و تقسیم و صرف‌آن‌ها بخیر و صلاح اسیران محدود سازد. ‌همچنین موافقت‌نامه‌های مزبور نباید حقی را که نمایندگان دول حامی و کمیته بین‌المللی صلیب سرخ یا هر دستگاه دیگر کمک باسیران جنگی از حیث‌عهده‌داری ایصال امانات دسته‌جمعی و بررسی در تقسیم آن بین گیرندگان دارند محدود سازد.

ماده ۷۴

- کلیه امانات حاوی اعانات جهت اسیران جنگی از هر‌گونه حقوق ورودی و گمرک و غیره معاف خواهند بود. ‌ مکاتبات و امانات حاوی اعانات و امانات نقدی مجاز که به‌عنوان اسیران جنگی فرستاده شود یا توسط آن‌ها به‌وسیله پست خواه مستقیماً و خواه به توسط دفاتر اطلاعات مذکور در ماده ۱۲۳ ارسال گردد از هر‌گونه عوارض پستی چه در کشورهای مبدأ و مقصد و چه در کشورهای عرض راه معاف‌خواهد بود. ‌کرایه حمل امانات حاوی اعانات بمقصد اسیران جنگی که حمل آن به‌علت وزن یا هر علت دیگری به‌وسیله پست مقدور نباشد در تمام اراضی که تحت نظارت دولت بازداشت‌ کننده است به‌عهده آن دولت خواهد بود. دولت‌های عضو این قرارداد هزینه‌های مزبور را در قلمرو خود تحمل خواهند کرد ‌در صورت فقدان موافقت نامه‌های مخصوص بین دولت‌های ذیربط هزینه‌های ناشیه از حمل این قبیل امانت که مشمول معافیتهای مذکور در فوق نباشد به‌عهده فرستنده خواهد بود ‌دولت‌های معظمه متعاهد سعی خواهند کرد مخارج تلگرافاتی که اسیران جنگی مخابره می‌کنند یا دریافت می‌نمایند حتی‌الامکان تخفیف یابد. ‌

ماده ۷۵

- در صورتی‌که عملیات جنگی مانع از آن باشد که دول ذیربط تعهداتی را که از حیث تأمین حمل و نقل امانات مذکور در مواد ۷۰ و ۷۱ و ۷۲ و77 بر عهده دارند ایفا نمایند دول حامی مربوطه و کمیته بین‌المللی صلیب سرخ یا هر دستگاه دیگری که مورد قبول متخاصمین باشد می‌توانند حمل‌امانات را با وسائل مناسب(واگن- کامیون- کشتی- هواپیما و غیره) عهده‌دار گردند. ‌

ماده ۷۶

- سانسور نامه‌های واصله جهت اسیران جنگی یا نامه‌های صادره آنان باید در کوتاهترین مدت ممکنه به‌عمل آید و فقط باید توسط دولت‌فرستنده و دولت گیرنده صورت گیرد هر یک از این دو دولت نمی‌توانند یک نامه را بیش از یکبار سانسور کنند. ‌ بازرسی امانات اسیران جنگی نباید طوری صورت گیرد که حفظ و نگاه‌داری مواد غذایی محتوی آن‌ها را مشکل سازد. این بازرسی در غیر مورد کتاب یا‌نوشته در حضور گیرنده امانت یا یکی از رفقای او که رسماً نمایندگی او را داشته باشند صورت خواهد گرفت. تسلیم امانات انفرادی یا دسته‌جمعی به‌اسیران نباید ببهانه مشکلات سانسور بتأخیر افتد. ‌ هر‌گونه قدغن ارسال مراسلات که توسط دولت‌های متخاصم بعلل نظامی یا سیاسی مقرر شود فقط جنبه موقتی خواهد داشت و مدت آن حتی‌الامکان‌کوتاه خواهد بود. ‌

ماده ۷۷

دولت‌های بازداشت‌کننده همه گونه تسهیلات فراهم خواهند آورد که اوراق و اسناد وارده به‌عنوان اسیران جنگی یا صادره توسط آنان خصوصاً‌وکالتنامه و وصیت نامه به توسط دولت حامی یا آژانس مرکزی اسیران جنگی مذکور در ماده ۱۲۳ بمقصد برسد. ‌ در همه احوال دول بازداشت‌کننده در تنظیم این قبیل اسناد برای اسیران جنگی تسهیلات لازم فراهم خواهند کرد و بالاخص به آنان اجازه خواهند داد که‌با یک‌نفر حقوقدان مشورت نمایند و اقدامات لازم به‌عمل خواهند آورد که صحت امضای اسیران بگواهی برسد. ‌ بخش ششم) ‌روابط اسیران جنگی با مقامات رسمی ‌ فصل اول) شکایات اسیران جنگی به‌علت کیفیات اسارت ‌

ماده ۷۸

- اسیران جنگی حق دارند نسبت بکیفیات اسارت که در حق آنان معمول است بمقامات نظامی که آن‌ها را اسیر کرده‌اند عرضحال بدهند. ‌ همچنین بدون هیچ‌گونه محدودیتی حق دارند خواه به‌وسیله معتمد خود و خواه چنانچه لازم بدانند مستقیماً بنمایندگان دول حامی مربوطه مراجعه‌و موارد شکایت خود را نسبت به کیفیات اسارت خویش ابراز نمایند. ‌ عرضحال‌ها و شکایات مزبور را نباید محدود کرد و یا جزو سهمیه مکاتبات موضوع ماده ۷۱ شمرد. ‌ عرضحال‌ها و شکایات باید فوراً بمقصد برسد و نباید موجب هیچ‌گونه تنبیه شاکی شود ولو آن‌که بی‌اساسی آن معلوم گردد. معتمدین می‌توانند در فواصل گزارشهایی راجع به وضع بازداشتگاه ها و احتیاجات اسیران جنگی به نمایندگان دول حامی ارسال دارند. فصل دوم) نمایندگان اسیران جنگی

ماده ۷۹

- در کلیه اماکنی که اسیران جنگی اقامت دارند باستثنای اماکن افسران هر شش‌ماه یک مرتبه اسیران جنگی آزادانه وبا رأی مخفی معتمدینی‌انتخاب خواهند کرد که نمایندگی آنان را نزد مقامات نظامی و دولت‌های حامی و کمیته بین‌المللی صلیب سرخ و هر دستگاه تعاونی دیگری داشته باشد.‌معتمدین پس از شش‌ماه قابل تجدید انتخابند. ‌ در بازداشتگاه های افسران و همردیفان و یا در بازداشتگاه های مختلط ارشد افسران اسیر با رعایت قدمت توقف در درجه معتمد بازداشتگاه خواهد بود.‌در بازداشتگاه های افسران یک یا چند نفر مشاور که از بین افسران انتخاب می‌شوند او را معاونت خواهند کرد در بازداشتگاههای مختلط معاونین توسط‌اسیران جنگی غیر از افسر و از بین خودشان انتخاب خواهد شد. ‌ در اردوگاههای کار اسیران جنگی افسران اسیر جنگی که از همان ملیت اسیران مزبور باشند برای انجام آن قسمت از وظایف اردوگاه که به‌عهده اسیران‌جنگی است منصوب خواهند شد. ‌این افسران ممکن است علاوه بر آن بسمت معتمد اسیران جنگی نیز طبق مفاد بند اول این ماده تعیین شوند. در اینصورت معاونین معتمد از بین‌اسیران جنگی غیر افسر انتخاب خواهند شد. ‌هر معتمدی که انتخاب می‌شود باید قبل از شروع بکار مورد تصویب دولت بازداشت‌کننده قرار گیرد. چنانچه دولت بازداشت‌کننده از قبول یک‌نفر‌اسیر جنگی که به توسط رفیقان اسارت خویش بسمت معتمد انتخاب شده امتناع ورزد باید علل امتناع خود را به‌دولت حامی اطلاع دهد. ‌در همه احوال معتمد باید با اسیران جنگی که نمایندگی آنان را به‌عهده دارد دارای یک ملیت و یک زبان و رسوم و عادات واحد باشند. بنابراین اسیران‌جنگی که در قسمت های مختلفه یک بازداشتگاه بر حسب ملیت و زبان و عادات خود تقسیم شده‌اند به نسبت هر قسمت معتمد جداگانه طبق مفاد بند‌سابق خواهند داشت. ‌

ماده ۸۰

- معتمدین باید بآسایش جسمانی و روحانی و فکری اسیران جنگی کمک کنند. ‌مخصوصاً در صورتی‌که اسیران جنگی بخواهند بین خود تعاون متقابل تشکیل دهند تشکیلات مزبور قطع نظر از وظایف خاصی که به‌موجب سایر‌مقررات بمعتمدین سپرده شده در صلاحیت معتمدین خواهد بود. ‌ معتمدین را نمی‌توان صرفاً به‌علت وظیفه سرپرستی که به‌عهده دارند مسئول تخلفات اسیران جنگی قرار داد.

ماده ۸۱

- در صورتی‌که عهده‌داری کار دیگری مزاحم انجام وظیفه معتمدین باشد نباید آن‌ها را به‌هیچ کاری دیگر مجبور ساخت. ‌ معتمدین نمی‌توانند معاونینی را که لازم دارند از بین اسیران انتخاب کنند. ‌همه گونه تسهیلات مادی خصوصاً تا حدی آزادی آمد و شد که برای انجام وظیفه آنان ضروری است (‌معاینه دسته‌های کار- دریافت امانات حاوی‌اعانات و غیره) برای آنان فراهم خواهد گردید. معتمدین مجاز خواهند بود اماکنی را که محل بازداشت اسیران جنگی است معاینه کنند و اسیران جنگی حق خواهند داشت آزادانه با معتمد خود‌مشورت نمایند. ‌برای مکاتبات تلگرافی و پستی با مقامات بازداشت‌کننده و دول حامی و کمیته بین‌المللی صلیب سرخ و نمایندگان آن‌ها و همچنین با کمیسیون‌های‌مختلط پزشکی و دستگاه‌های تعاونی دیگری که بکمک اسیران جنگی آمده باشند همه گونه تسهیلات برای معتمدین فراهم خواهد گردید. ‌ معتمدین دسته‌های کار نیز در مورد مکاتبه با معتمد اصلی بازداشتگاهها از همین تسهیلات برخوردار خواهند بود. مکاتبات مزبور محدود نبوده و جزو‌سهمیه مذکور در ماده ۷۱ شمرده نخواهد شد. ‌ هیچ معتمدی را نباید به‌جای دیگر منتقل ساخت مگر آن‌که فرصت کافی باو داده شود که جانشین خود را بامور جاری واقف سازد. ‌در صورت عزل یک‌نفر معتمد باید علل این تصمیم به‌دولت حامی اطلاع داده شود. ‌ فصل سوم) ‌تنبیهات جزایی و انتظامی ۱- مقررات عمومی

ماده ۸۲

- اسیران جنگی مشمول قوانین و آیین‌نامه‌ها و احکام عمومی خواهند بود که در نیروهای مسلح دولت بازداشت‌کننده مجری است. دولت‌بازداشت‌کننده تجاوز خواهد بود نسبت بهر اسیر جنگی که از قوانین و آیین‌نامه‌ها و احکام عمومی مزبور تخلف نموده باشد تصمیمات قضایی یا‌انتظامی اتخاذ نماید ولی هیچ‌گونه تعقیب یا تنبیهی که مخالف این ماده باشد مجاز نخواهد بود. ‌ چنانچه قوانین و آیین‌نامه‌ها و احکام عمومی دولت بازداشت‌کننده ارتکاب اعمالی را توسط اسیر جنگی قابل مجازات بداند که آن اعمال در صورت‌ارتکاب اعضای نیروهای مسلح همان دولت قابل مجازات نباشد این قبیل اعمال فقط ممکن است موجب تنبیهات انتظامی گردد.

ماده ۸۳

- در صورتی‌که تردید حاصل شود که عمل ارتکابی اسیر جنگی مشمول مجازات انتظامی یا مجازات قضایی است دولت بازداشت‌کننده‌مراقبت خواهد کرد که مقامات مربوطه کمال اغماض را در قضاوت امر مرعی دارند و تا جایی که ممکن است تصمیمات انتظامی را بر تعقیب قضایی‌ مرجح دارند.

ماده ۸۴

- تنها دادگاههای نظامی می‌توانند اسیر جنگی را دادرسی کنند مگر آن‌که قوانین دولت بازداشت‌کننده مصرّحاً بدادگاههای کشوری اجازه داده‌ باشد افراد نیروهای مسلح خود آن دولت را که مرتکب همان عمل خلاف اسیر جنگی شده باشند دادرسی کند. ‌ در هیچ موردی اسیر جنگی نباید در دادگاهی که متضمن تضمینات معموله استقلال و بی‌طرفی نباشد و بالاخص در دادگاهی که جریان دادرسی آن‌حقوق و وسائل دفاع را طبق ماده ۱۰۵ تأمین نکند دادرسی شود.

ماده ۸۵

- اسیران جنگی که به‌موجب قوانین دولت بازداشت‌کننده به‌علت اعمالی که قبل از دستگیری خود مرتکب شده‌اند تحت تعقیب قرار بگیرند‌مشمول مزایای این قرارداد خواهند بود ولو آن‌که محکوم شوند.

ماده ۸۶

- هیچ اسیر جنگی را نمی‌توان به‌علت یک عمل یا یک اتهام بیش از یکبار مجازات کرد. ‌

ماده ۸۷

- اسیران جنگی را نمی‌توان توسط مقامات نظامی یا دادگاههای دولت بازداشت‌کننده جز بمجازاتهاییکه برای همان اعمال مورد اتهام درباره‌اعضای نیروهای مسلح همان دولت پیش‌بینی شده بمجازات‌های دیگری محکوم ساخت. ‌ دادگاهها و مقامات دولت بازداشت‌کننده در موقع تعیین مجازات باید این نکته را بوسیعترین وجهی در نظر بگیرند که چون متهم تبعه دولت‌بازداشت‌کننده نیست هیچ‌گونه وظیفه وفاداری در قبال آندولت ندارد و اینکه در اختیار آن دولت است فقط بر اثر اوضاع و احوالی است که خارج از‌اختیار شخص او بوده است. ‌ دادگاهها و مقامات نامبرده مختار خواهند بود که آزادانه مجازاتی را که جهت تخلف اسیر معین است تخفیف دهند و مکلف نخواهند بود حداقل مجازات ‌معینه جهت تخلف مزبور را اجرا نمایند. ‌ هر‌گونه مجازات دسته‌جمعی برای اعمال انفرادی و هر‌گونه تنبیه بدنی و هر‌گونه حبس در اماکنی که از روشنایی روز محروم باشد و به‌طور کلی هر‌گونه شکنجه و قساوت ممنوع است. از این گذشته دولت بازداشت‌کننده نمی‌تواند هیچ اسیر جنگی را از درجه خود محروم سازد و یا از حمل علامات‌آن ممانعت نماید.

ماده ۸۸

- افسران و افسران جزء و سربازان جنگی که مجازات انتظامی یا قضایی می‌شوند نباید معامله‌ای که با آن‌ها می‌شود سخت‌تر از معامله‌ای باشد‌که با افراد نیروهای مسلح دولت بازداشت‌کننده که دارای همان درجه و محکوم به‌همان مجازات شده باشند می‌شود. ‌اسیران جنگی از جنس اناث نباید در موقع تعیین مجازات به محکومیتی شدیدتر از محکومیت زنان وابسته به نیروهای دولت بازداشت‌کننده که مرتکب‌همان جرم شده باشند محکوم شوند یا در دوره اچرای [اجرای] مجازات رفتاری که با آن‌ها می‌شود شدیدتر از رفتاری باشد که با زنان وابسته به نیروهای آن دولت ‌می‌شود. ‌در هیچ حالی اسیران جنگی از جنس اناث نباید در موقع تعیین مجازات به محکومیتی شدیدتر از محکومیت مردان عضو نیروهای جنگی دولت‌بازداشت‌کننده که مرتکب همان جرم شده باشند محکوم گردند یا در موقع اجرای مجازات معامله شدیدتری با آن‌ها بشود. ‌پس از انجام مجازاتهای انتظامی یا قضایی درباره اسیر جنگی که محکومیت یافته باشد نباید رفتاری که با او می‌شود با رفتاری که با سایرین می‌شود‌متفاوت باشد. ۲- مجازاتهای انتظامی

ماده ۸۹

- مجازاتهای انتظامی که درباره اسیران جنگی ممکن است اجرا شود بقرار ذیل است : ۱- جریمه تا میزان پنجاه درصد از مساعده حقوق و فوق‌العاده کار مذکور در مواد ۶۰ و ۶۲ در مدتی که زیاده بر سی روز نباشد. ۲- حذف مزایایی که علاوه بر مقررات این قرارداد داده می‌شود. ۳- بیگاری‌هایی که از دو ساعت در روز تجاوز نکند. ۴- توقیف. ‌مجازات بند ۳ را نمی‌توان درباره افسران معمول داشت. در هیچ موردی مجازاتهای انتظامی نباید خلاف انسانیت و توأم با خشونت یا متضمن خطر برای سلامت اسیران جنگی باشد. ‌

ماده ۹۰

- مدت یک تنبیه واحد هیچگاه از ۳۰ روز متجاوز نخواهد بود. در موارد جرم انتظامی مدت توقیف احتیاطی که متهم قبل از دادرسی و اعلام‌مجازات تحمل نموده از مدت محکومیت کسر خواهد شد. ‌ حداکثر سی روز فوق نباید تجاوز شود ولو آن‌که یک‌نفر اسیر جنگی بایستی نسبت بچند قضیه اعم از اینکه با هم ارتباط داشته یا بی ارتباط باشند از‌جنبه انتظامی جواب بدهد. ‌ بین رأی انتظامی و اجرای آن نباید بیش از یکماه فاصله شود. ‌چنانچه یک‌نفر اسیر جنگی محکوم مجدداً بمجازات انتظامی جدیدی محکوم شود در صورتی‌که مدت یکی از دو محکومیت مزبور ده روز یا بیشتر‌باشد باید بین اجرای دو مجازات لااقل سه روز فاصله قائل گردید. ‌

ماده ۹۱

- فرار یک اسیر جنگی در موارد ذیل مقرون بموفقیت شناخته خواهد شد: ۱- در صورتی‌که بنیروهای مسلح دولت متبوع خود یا بنیروهای مسلح یک دولت متحد آن ملحق شود. ۲- در صورتی‌که از اراضی تحت اختیار دولت بازداشت‌کننده یا دولت متفق ان خارج شود. ۳- در صورتی‌که بهیک کشتی تحت پرچم دولت متبوع خود یا یک دولت متحد آن که در آب‌های ساحلی دولت بازداشت‌کننده باشد ملحق شود‌مشروط به‌این‌که کشتی مزبور تحت امر دولت بازداشت‌کننده واقع نباشد. ‌اسیران جنگی که بمصداق این ماده موفق بفرار شوند اگر مجدداً اسیر گردند مشمول هیچ‌گونه مجازاتی برای فرار سابق خود نخواهند بود. ‌

ماده ۹۲

- اسیر جنگی که اقدام بفرار کند و قبل از توفیق یافتن بمصداق ماده ۹۱ دستگیر شود نسبت به‌عمل مزبور ولو در صورت تکرار فقط ‌مشمول یک مجازات انتظامی خواهد بود. ‌فراری دستگیر شده هر چه زودتر بمقامات نظامی مربوطه تسلیم خواهد گردید. ‌اسیران جنگی که بر اثر فرار مقرون با عدم موفقیت مجازات شده باشند ممکن است علی رغم بند چهارم از ماده ۸۸ تحت مراقبت مخصوص قرار داده‌شوند ولی مشروط به‌این‌که مقررات مزبور بسلامت مزاج آن‌ها صدمه نزند و در بازداشتگاه اسیران جنگی صورت گیرد و متضمن حذف هیچیک از‌تضمیناتی که به‌موجب این قرارداد به آنان اعطا شده نباشد. ‌

ماده ۹۳

- فرار یا اقدام بفرار ولو در صورت تکرار در مورد اسیر جنگی که به‌علت تخلف ارتکابی در حین یا اقدام بفرار بدادگاه احاله شده باشد در‌حکم علل مشدده شمرده نخواهد شد. ‌مطابق مدلول ماده ۸۳ تخلفاتی که اسیران جنگی منحصراً به‌منظور تسهیل فرار خود مرتکب شوند و متضمن هیچ‌گونه اعمال خشونت بر علیه‌اشخاص نباشد خواه تخلف از مقررات مالکیت عمومی یا سرقت بدون قصد تمول و خواه تهیه یا استعمال اوراق جعلی یا پوشیدن لباس کشوری باشد‌فقط مشمول مجازات‌های انتظامی خواهند بود. ‌ اسیران جنگی که در فرار یا اقدام بفرار معاونت کرده باشند از این بابت فقط مشمول یک مجازات انتظامی خواهند بود. ‌

ماده ۹۴

- چنانچه یک اسیر جنگی فراری دستگیر شود مراتب بر طبق ترتیب مذکور در ماده ۱۲۲ فقط به‌منظور اطلاع به‌دولت متبوع او اعلام خواهد‌گشت.

ماده ۹۵

- اسیران جنگی که بخلاف‌های انتظامی متهمند بانتظار رأی نباید در توقیف احتیاطی نگاه‌داشته شوند مگر آن‌که همین عمل درباره ‌اعضای نیروهای مسلح دولت بازداشت‌کننده در مورد خلاف‌های نظیر آن مجری باشد و یا آن‌که منافع عالیه حفظ نظم و انتظام بازداشتگاه چنین توقیفی‌را ایجاب کند. ‌ در مورد کلیه اسیران جنگی توقیف احتیاطی که در صورت خلاف‌های انتظامی به‌عمل میآید به حداقل تقلیل خواهد یافت و چهارده روز تجاوز‌نخواهد کرد. ‌ مقررات مواد ۹۷ و ۹۸ این فصل درباره اسیرانی که به‌علت خلاف انتظامی در توقف احتیاطی هستند اجرا خواهد گردید. ‌

ماده ۹۶

- اعمال خلاف انتظام مورد بازجویی فوری قرار خواهد گرفت. ‌ مجازاتهای انتظامی در عین حفظ صلاحیت دادگاهها و مقامات عالیه نظامی فقط توسط افسری که بسمت فرمانده انتظامی بازداشتگاه دارای اختیارات‌انتظامی باشد یا توسط یک افسر مسئول که جانشین او باشد و یا افسری که فرمانده مزبور اختیارات انتظامی خود را بوی تفویض کرده باشد معلوم‌خواهد شد. ‌ این اختیارات در هیچ حالی نباید به یک اسیر جنگی تفویض یا توسط یک اسیر جنگی اعمال شود. ‌قبل از صدور حکم مجازات انتظامی باید موارد اتهام به‌طور دقیق باسیر جنگی متهم اطلاع و باو اجازه داده شود که عمل خود را توضیح دهد و از‌خود دفاع نماید. ‌بوی اجازه داده خواهد شد که شهادت شهود خود را باصغا برساند و در صورت لزوم به‌یک نفر مترجم ذیصلاحیت متوسل گردد- حکم صادره باسیر جنگی و معتمد اعلام خواهد شد. ‌ فرمانده بازداشتگاه باید دفتری برای ثبت مجازاتهای انتظامی صادره نگاه دارد. دفتر مزبور در اختیار نمایندگان دولت حامی نگاه‌داشته خواهد شد.

ماده ۹۷

- اسیران جنگی را در هیچ موردی نباید برای اجرای مجازاتهای انتظامی بمؤسسات تأدیبی (‌زندان- توقیفگاه نظامی- زندان محکومیت‌اعمال شاقه و غیره) انتقال داد. ‌ کلیه اماکن مجازاتهای انتظامی باید مطابق شرایط بهداشتی مذکور در ماده ۲۵ باشد. اسیران جنگی که در دوره مجازات بسر میبرند باید قادر باشند که‌خود را در حال نظافت طبق مفاد ماده ۲۹ نگاهدارند و توقیف گاه افسران و همردیفان از توقیفگاه افسران جزء و افراد جدا خواهد بود. ‌ اسیران جنگی از جنس اناث که در دوره مجازات انتظامی بسر می‌برند باید در اماکنی متمایز از اماکن مردان توقیف شوند و مستقیماً تحت مراقبت زنان‌باشند. ‌

ماده ۹۸

- اسیران جنگی که بر اثر مجازات انتظامی در توقیفند کماکان از مقررات این قرارداد بهره‌مند خواهند بود مگر در حدودیکه نفس توقیف‌ مقررات مزبور را غیر قابل اجرا سازد. مع‌هذا مزایای مواد ۷۸ و ۱۲۶ نباید در هیچ حالی از آنان سلب گردد. ‌اسیران جنگی را که مجازات انتظامی می‌یابند نباید از مزایای وابسته بدرجه آنان محروم ساخت. اسیران جنگی که مجازات انتظامی می ‌یابند حق‌خواهند داشت که ورزش بدنی کنند و لااقل دو ساعت در هوای آزاد بسر برند. ‌ در صورتی‌که تقاضا کنند حق خواهند داشت در معاینه طبی روزانه حاضر شوند. ‌پرستاریهایی را که وضع مزاج آنان ایجاب می‌کند دریافت خواهند داشت و در صورت لزوم به درمانگاه بازداشتگاه یا به بیمارستان منتقل خواهند شد. همچنین حق خواهند داشت بنویسند و بخوانند و نامه دریافت و ارسال دارند ولی امانات و پولی که بری آنان می‌رسد پس از پایان مجازات به آن‌ها تسلیم‌خواهد شد. این قبیل امانات و مرسولات تا پایان مجازات آنان بمعتمد بازداشتگاه سپرده خواهد و معتمد مزبور مواد غذایی فاسد شدنی موجود در‌امانات را به درمانگاه تسلیم خواهد کرد. ۳- تعقیب قضایی ‌

ماده ۹۹

- هیچ اسیر جنگی را نمی‌توان به‌واسطه عملی تعقیب یا محکوم کرد که آن عمل به‌موجب قوانین دولت بازداشت‌کننده یا به‌موجب حقوق‌بین‌المللی که در تاریخ ارتکاب آن عمل معتبر است مصرحاً ممنوع نباشد. ‌ هیچ فشار روحی یا بدنی نباید به‌منظور اعتراف به‌عمل مورد اتهام باسیر جنگی وارد آید. ‌ هیچ اسیر جنگی را نمی‌توان محکوم نمود مگر آن‌که وسیله دفاع داشته باشد و یک‌نفر مدافع ذیصلاحیت باو معاونت کند.

مشخصات منبع و حدود پوشش
نوع سند
قانون
پوشش متن
متن موجود؛ کامل‌بودن بررسی‌نشده
وضعیت اعتبار
اعتبار جاری بررسی نشده
نسخهٔ پایگاه
۱
انتشار صفحهٔ منبع
۱۴۰۴/۴/۳
شناسه
artadad-8eeabaf3440e819fea1e