آرتادادپایگاه قوانین و مقرراتکتابخانه من
قانونمتن گردآوری‌شده

قانون استخدام نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران

متن موجود؛ کامل‌بودن بررسی‌نشده

اداری و استخدامیتاریخ سند: ثبت نشده۲۱۵ بخش
متن در پایگاه گردآوری شده است؛ کامل‌بودن سند و اعتبار جاری آن مستقلاً تأیید نشده‌اند.

اعتبار جاری بررسی نشده

ماده ۱۲۰

– تنبیهاتی که به علت تخلفات کارکنان اعمال می‌شود به شرح زیر است: الف – توبیخ شفاهی. ب – توبیخ کتبی. ج – توبیخ دردستور قسمتی. (اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۴/۸) د – توبیخ در دستور نیروی انتظامی یا سازمان. (اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۴/۸) هـ – توبیخ در فرمان همگانی. (اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۴/۸) و – خدمت شبانه روزی در قسمت حداکثر به مدت سی روز. ز – بازداشت غیرقابل تمدید در بازداشتگاه حداکثر به مدت سی روز. ح – کسر حقوق حداکثر به میزان یک پنجم، حداکثر به مدت چهار ماه. ط – انتظار خدمت حداکثر به مدت شش ماه. ی – بدون کاری حداکثر تا سه ماه. ک – محرومیت از ترفیع حداکثر به مدت چهار سال. ل – تنزیل موقت یک درجه یا رتبه حداکثر به مدت دو سال. م – تنزیل دائم یک درجه یا رتبه. ن – معافیت از خدمت. س – اخراج از خدمت. تبصره ۱ – درصورتی که تنزیل درجه یا رتبه برای مدت محدود اعمال شود، پس از انقضای مدت مذکور کارکنان مورد تنبیه، به درجه یا رتبه قبل از تنبیه با قدمتی معادل مدت قدمت قبل از تنبیه به علاوه مدت تنبیه نائل و به خدمت ادامه داده و ترفیعات بعدی آنان براساس درجه یا رتبه مزبور خواهد بود و درصورتی که تنزیل درجه یا رتبه به طور دائم اعمال شود، کارکنان مورد تنبیه با احتساب قدمت خدمت در درجه یا رتبه قبل از تنبیه پس از طی حداقل مدت توقف، به درجه یا رتبه بالاتر نائل شده و ترفیعات بعدی آنان طبق مقررات این قانون خواهد بود. تبصره ۲ – در معافیت از خدمت، کارکنانی که بیست سال و بیشتر سابقه خدمت دارند بازنشسته و کمتر از بیست سال بازخرید خواهند شد.

ماده ۱۲۱

– [این ماده نسخ شده است] به تخلفات کارکنان که فرمانده انتظامی استان یا رؤسا و مسؤولین رده‌های همطراز و بالاتر برای آنان پیشنهاد محرومیت از ترفیع، تنزیل درجه یا رتبه، معافیت از خدمت و یا اخراج می‌دهند در هیأت‌هایی مرکب از اعضاء مشروحه زیر به عمل می آید: الف – معاون نیروی انسانی نیروی انتظامی یا جانشین وی. ب – رئیس بازرسی کل نیروی انتظامی یا جانشین وی. ج – معاون ذی‌ربط سازمان عقیدتی سیاسی نیروی انتظامی یا جانشین وی. د – معاون ذی‌ربط سازمان حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی یا جانشین وی. هـ – نماینده سازمان قضائی نیروهای مسلح. تبصره ۱ – درصورت تراکم کار، یا ضرورت به پیشنهاد هیأت موضوع ماده (۱۲۱) و تصویب هیأت موضوع ماده (۱۲۲) در مقاطع و درجات خاص هیأت‌هایی با ترکیب نمایندگان ثابت مقامات مذکور در ماده (۱۲۱) در استان‌ها یا یگان های مستقل تشکیل می‌شود و رأی صادره توسط این هیأت‌ها به منزله رأی هیأت موضوع ماده (۱۲۱) می‌باشد. تبصره ۲ – درمورد رسیدگی به تخلفات کارکنان سازمان‌های عقیدتی سیاسی و حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی هیأت بدوی مستقل با ترکیب مشابه که در آیین‌نامه اجرائی موضوع تبصره (۲) ماده (۱۲۵) تعیین می‌شود در همان سازمان‌ها تشکیل می‌گردد. نماینده فرمانده نیروی انتظامی نیز با حق رأی عضو این هیأت‌ها خواهد بود. تبصره ۳ – تخلفات کارکنانی که با حکم یا تصویب جانشین فرماندهی کل قوا در نیروی انتظامی منصوب شده‌اند بنا به پیشنهاد وی توسط هیأت موضوع ماده (۱۲۲) مورد رسیدگی قرار خواهد گرفت. تبصره ۴ – چگونگی اجرای تنبیه در مورد دارندگان درجات امیری در آیین‌نامه موضوع تبصره (۲) ماده (۱۲۵) این قانون تعیین می‌گردد. تبصره ۵ – هیأت می‌تواند از اشخاصی که ضروری تشخیص دهد به منظور اظهارنظر بدون حق رأی دعوت نماید. تبصره ۶ – دعوت از شخص متخلف و معترض جهت استماع دفاعیات در جلسه رسیدگی و تجدیدنظر الزامی است و باید حداقل یک هفته قبل موضوع تخلف و تاریخ تشکیل جلسه کتباً به وی ابلاغ شود و در صورتی که دوبار بدون عذر موجه (به تشخیص هیأت) در جلسه هیأت حضور نیابد غیاباً به پرونده رسیدگی و اتخاذ تصمیم خواهد شد. تبصره ۷ – حداقل یک هفته قبل از تشکیل جلسه رسیدگی، موضوع تخلف و دلائل مربوطه و خلاصه پرونده و سوابق کارکنان متخلف به تمامی اعضاء هیأت اعلام می‌گردد. تبصره ۸ – درجه یا رتبه یا جایگاه خدمتی اعضاء هیأت رسیدگی می‌بایست یک درجه یا رتبه از درجه یا رتبه خدمتی کارکنان متخلف بالاتر باشد. (اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۴/۸) تبصره ۹ – تصمیمات هیأت‌های رسیدگی با اکثریت آراء معتبر خواهد بود و به جز در مورد تنزیل دائم درجه، معافیت و اخراج از خدمت قطعی می‌باشد. در این موارد نیز چنانچه حداکثر ظرف مدت یک ماه پس از ابلاغ رأی مورد اعتراض قرار نگیرد قطعی می‌گردد. تبصره ۱۰ – رسیدگی به تخلفات انضباطی و آموزشی محصلین بدو خدمت به عهده شورای آموزشی مربوط بوده و تصمیمات متخذه پس از تصویب فرماندهی نیروی انتظامی قابل اجرا خواهد بود. تبصره ۱۱ – کارکنان پایور آزمایشی و پیمانی که در طول و قبل از پایان خدمت آزمایشی یا اتمام قرارداد عدم صلاحیت و یا عدم کارآیی آنان محرز شود به پیشنهاد فرمانده انتظامی استان، رؤسا و مسؤولین همطراز و یا بالاتر و با تصویب فرمانده نیروی انتظامی از کار برکنار می‌شوند و استخدام آنان منتفی می‌گردد. (اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۴/۸) تبصره ۱۲ – کارکنانی که رأی به معافیت و اخراج از خدمت آنها صادر می‌گردد از تاریخ ابلاغ رأی تا زمان انفکاک از نیرو، منتظر خدمت می‌شوند و در صورتی که توسط هیأت تجدید نظر موضوع ماده (۱۲۲) در خدمت ابقاء شوند ایام انتظار خدمت به انتساب تبدیل می‌گردد.

ماده ۱۲۲

– [این ماده نسخ شده است] هیأت تجدیدنظر از اعضاء زیر تشکیل خواهد شد: الف – جانشین فرمانده کل قوا یا نماینده ایشان در حد معاون.(اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۴/۸) ب – فرمانده نیروی انتظامی یا جانشین وی. ج – رئیس سازمان عقیدتی سیاسی نیروی انتظامی یا جانشین وی. د – رئیس سازمان حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی یا جانشین وی. هـ – رئیس سازمان قضائی نیروهای مسلح یا جانشین وی. تبصره – کارکنان معترض به تصمیمات هیأت‌های رسیدگی موضوع ماده (۱۲۱) می‌بایست حداکثر ظرف مدت یک ماه از تاریخ ابلاغ تصمیمات هیأت، اعتراض کتبی خود را با ذکر ادله و به انضمام مدارک لازم به دبیرخانه هیأت رسیدگی تسلیم و یا با پست سفارشی ارسال نمایند. هیأت‌های رسیدگی موظفند حداکثر ظرف مدت یک هفته پس از انقضاء مهلت قانونی اعتراض پرونده را به دبیرخانه هیأت تجدید نظر ارسال نمایند. تصمیمات این هیأت با رأی اکثریت اعضاء معتبر و قطعی خواهد بود.

ماده ۱۲۳

– کارکنان نسبت به آراء قابل اجراء هر یک از دو هیأت می‌توانند ظرف یک ماه پس از ابلاغ به محاکم صالحه شکایت نمایند. آراء قطعی محاکم مذکور در هر صورت لازم الاجراء می‌باشد. تبصره – درصورت نقض آراء هر یک از هیأت‌ها توسط محاکم، هیأت ذی‌ربط موظف است با توجه به رأی محکمه و با رعایت سایر مقررات و تشریفات قانونی مجدداً به موضوع رسیدگی و تصمیم گیری نماید. کارکنان در مدت بین صدور رأی قطعی محکمه و تصمیم گیری مجدد هیأت در وضعیت انتساب قرار خواهند داشت.

ماده ۱۲۴

– اعلام جرم نظامی علیه هر یک از کارکنان پایور و پیمانی جز در مواردی که مستقیماً توسط سازمان قضائی کشف می‌شود و یا دارای شاکی خصوصی می‌باشد، فقط توسط فرماندهان انتظامی استان‌ها و مقامات همطراز و بالاتر صورت می پذیرد. درصورتی که دلایل و مدارک وقوع جرم به دست نیامده و موضوع در زمره تخلف انتظامی‌باشد مراتب توسط فرماندهان یاد شده به هیأت‌های موضوع مادتین (۱۲۱) و (۱۲۲) این قانون منعکس خواهد شد. تبصره ۱ – حذف شده است. تبصره ۲ – حذف شده است.

ماده ۱۲۵

ـ به شکایات کارکنان از رده‌های بالاتر در امور خدمتی تا فرمانده انتظامی استان یا رؤسا و مسؤولین رده‌های همطراز به ترتیب سلسله مراتب رسیدگی می‌شود. در صورت اصرار شاکی به اعلام شکایت خود، مراتب در هیأت موضوع ماده (۱۲۱) این قانون مطرح می‌شود. رأی هیأت مذکور قابل تجدیدنظر در هیأت موضوع ماده (۱۲۲) است. (اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۴/۸) تبصره ۱ – شکایات کارکنان از فرماندهان انتظامی استان‌ها و رؤسا و مسؤولین همطراز و بالاتر به وسیله فرمانده نیروی انتظامی رسیدگی و در صورتی‌که شاکی به شکایت خود باقی باشد موضوع در هیأت موضوع ماده (۱۲۲) مطرح خواهد شد. تبصره ۲ – چگونگی تشکیل و نحوه رسیدگی هیأت‌های رسیدگی و هیأت تجدیدنظر و همچنین میزان اختیارات هیأت‌های مذکور درمورد رسیدگی به شکایات به موجب آیین‌نامه‌ای خواهد بود که به وسیله نیروی انتظامی با هماهنگی وزارت کشور تهیه و از طریق ستاد کل به تصویب فرماندهی کل قوا خواهد رسید. فصل هفتم – پایان خدمت

ماده ۱۲۶

– خدمت کارکنان در نیروی انتظامی به یکی از علل زیر پایان می‌یابد: الف – شهادت ب – ازکارافتادگی ناشی از جانبازی یا معلولیت ج – بازنشستگی د – بازخریدی هـ – انتقال و – فوت ز – استعفاء ح – اتمام قرارداد یا فسخ آن (درمورد کارکنان پیمانی) (اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۴/۸) طـ – اخراج

ماده ۱۲۷

– کارکنان درموارد زیر شهید محسوب می‌شوند و از یک روز قبل از شهادت به یک درجه یا رتبه بالاتر نائل می‌گردند: الف – کشته شدن یا فوت در میدان نبرد به سبب مأموریت. ب – کشته شدن یا فوت در اجرای مأموریت های قانونی مبارزه با اشرار و قاچاقچیان و سارقین و گروهک ها و افراد ضد انقلاب و یا هرگونه مأموریت رزمی و یا جنگی و ویژه و در طول رفت و برگشت به سبب مأموریت. ج – کشته شدن یا فوت در اسارت دشمن یا در گروگان ضدانقلاب یا اشرار یا سارقین و یا قاچاقچیان و یا سایر تبهکاران. د – کشته شدن در حین تعقیب و مراقبت دشمن یا ضدانقلاب یا اشرار یا تبهکاران یا قاچاقچیان و یا سارقین. هـ – کشته شدن در هرگونه حملات زمینی، هوائی و دریائی دشمن. و – کشته شدن یا فوت در مسیر رفت و برگشت از منطقه عملیات تا محل مرخصی. ز – کشته شدن توسط اشرار، سارقین، قاچاقچیان و متجاوزین به جان و مال و ناموس مردم و حقوق عمومی و سایر تبهکاران به سبب مأموریت. ح – کشته شدن توسط ضدانقلاب یا به سبب عملیات خرابکاری دشمن. ط – کشته شدن در حین آموزش‌های رزمی و رزمایش ها که طبق برنامه های مصوب و توسط قسمتهای ذی‌ربط نیروی انتظامی اجراء می‌گردد. ی – کشته شدن حین بررسی و آزمایش اسلحه و مهمات و خنثی سازی مواد منفجره و محترقه به سبب مأموریت. ک – کشته شدن به سبب خدمت از طریق سوء قصد اعم از اینکه در ایام خدمت یا غیرخدمت باشد. ل – کشته شدن در زمان پایان خدمت از طریق سوء قصد به سبب خدمت در زمان اشتغال. م – فوت دراثر تشدید جراحات و صدمات حاصله از موارد مندرج در بندهای بالا، مشروط بر این که جراحات یا صدمات مذکور طبق تشخیص کمیسیون پزشکی علت فوت باشد. ن – سایر مواردی که مطابق با مقررات بنیاد شهید از مصادیق شهادت باشد. تبصره – منظور از مأموریت های مندرج در این ماده کلیه وظایفی است که تحت همین عنوان به کارکنان اعم از انفرادی یا دسته جمعی از طرف یگان مربوط واگذار می‌شود.

ماده ۱۲۸

– کارکنانی که یک یا چند عضو خود یا بخشی از آن را برای همیشه از دست دهند یا بیش از یک سال از خدمت منفک و تحت معالجه قرار گیرند و یا به علت فقدان سلامتی تمام یا بخشی از توان کاری خود را از دست بدهند و تا یک سال کارآئی خود را بدست نیاورند چنانچه ناشی از موارد مذکور در ماده فوق باشد جانباز و در سایر موارد معلول شناخته می‌شوند. این کارکنان از نظر وضعیت خدمتی مشمول یکی از بندهای زیر خواهند بود: الف – کارکنانی که خسارت وارده بر عضو یا اعضاء آنان و یا میزان کارائی از دست رفته آنها به حدی باشد که امکان ادامه خدمت برای آنان وجود داشته باشد به خدمت ادامه می‌دهند. ب – کارکنانی که خسارت وارده بر عضو یا اعضاء آنان و یا میزان کارائی از دست رفته ایشان درحدی باشد که امکان ادامه خدمت را از آنان سلب نماید و یا بیش از یک سال به سبب معالجه منفک از خدمت باشند حسب مورد بازنشسته، موظف و یا مشمول قانون حالت اشتغال می‌گردند. تبصره ۱ – تطبیق وضعیت کارکنان با این ماده از نظر پزشکی بر عهده شورای عالی پزشکی برابر دستورالعمل مربوطه می‌باشد. تبصره ۲ – کارکنانی که براساس این ماده بازنشسته می‌گردند چنانچه حداکثر تا پنج سال پس از بازنشستگی سلامت خود را به نحوی بازیابند که به تشخیص شورای عالی پزشکی امکان ارجاع شغل به آنان وجود داشته باشد درصورتی که واجد صلاحیت اعاده به خدمت باشند با تمایل شخصی و با تصویب مقامات مذکور در ماده (۸۷) این قانون با درجه و رتبه قبل از بازنشستگی به خدمت اعاده می‌گردند. تبصره ۳ – دستورالعمل اجرائی این ماده توسط نیروی انتظامی و با هماهنگی وزارت کشور تهیه و از طریق ستاد کل به تصویب فرمانده کل قوا می‌رسد.

ماده ۱۲۹

– جانبازان به تناسب آسیب وارده از یک ماه تا چهار سال ارشدیت برخوردار می‌گردند. (اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۴/۸) تبصره – طبقه بندی صدمات وارده به جانبازان و میزان ارشدیت استحقاقی طبق آیین‌نامه‌ای خواهد بود که توسط نیروی انتظامی با هماهنگی وزارت کشور تهیه و از طریق ستاد کل به تصویب فرماندهی کل قوا می‌رسد.

ماده ۱۳۰

ـ کارکنان مشمول این قانون با داشتن سی سال خدمت و یا شصت سال سن بازنشسته می‌شوند. (اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۴/۸) تبصره ۱ ـ در مواقع استثنائی و نیاز نیروی انتظامی به تشخیص و پیشنهاد فرمانده نیروی انتظامی و تمایل کارکنان، در صورت تصویب هیأت مذکور در ماده (۱۲۲) این قانون، بازنشستگی به مدت محدود و حداکثر به مدت سه سال به تعویق می‌افتد. این مدت حداکثر برای یک بار بنا به تصویب هیأت مذکور تمدید می‌شود. تبصره ۲ ـ کارکنانی که دارای حداقل بیست و پنج سال خدمت باشند، می‌توانند شخصاً تقاضای بازنشستگی نمایند. قبول یا رد تقاضای آنان موکول به نظر نیروی انتظامی است و صرف تقاضای بازنشستگی رافع مسؤولیت‌های محوله نیست. این مدت برای زنان بیست سال است. تبصره ۳ ـ کارکنان شاغل در مشاغلی که به موجب قوانین خاص شرایط ویژه ای از نظر سنوات بازنشستگی برای آنها پیش‌بینی شده است، از قبیل مشاغل سخت و زیان آور و کار با اشعه و نظایر آن مشمول مقررات مربوطه خواهند بود. تبصره ۴ ـ در صورتی که کارکنان در طول اجرای تنبیه تنزیل موقت درجه یا رتبه بازنشسته شوند، به استثناء مشمولین تبصره (۲) این ماده با درجه یا رتبه قبل از تنبیه بازنشسته می‌شوند. تبصره ۵ ـ تصویب بازنشستگی با رعایت مقررات این قانون به عهده مقامات مذکور در ماده (۸۷) این قانون است.

ماده ۱۳۱

– نیروی انتظامی در موارد استثنایی می‌تواند در صورت نیاز، کارکنان بازنشسته ای را که صلاحیت اعاده به خدمت داشته باشند و بیش از پنج سال از تاریخ بازنشستگی آنان نگذشته باشد با تمایل شخصی آنان و تصویب هیأت مذکور در ماده (۱۲۲) این قانون با درجه یا رتبه و قدمت خدمت قبل از بازنشستگی برای مدت محدود (حداکثر سه سال) به خدمت اعاده نماید. تبصره ۱ – هیأت فوق می‌تواند مدت یادشده را برای یک بار دیگر به مدت حداکثر سه سال تمدید نماید. تبصره ۲ – تقاضای بازنشستگی مجدد قبل از انقضای مدت فوق ممنوع است لیکن سازمان می‌تواند قبل از انقضای مدت مزبور آنان را مجدداً بازنشسته نماید. تبصره ۳ – کارکنانی که به خدمت اعاده می‌گردند از تاریخ اعاده، حقوق بازنشستگی آنان قطع شده و از حقوق درجه یا رتبه خود ومزایای شغل مربوط استفاده می‌نمایند و از نظر کلیه امور استخدامی مانند سایر شاغلین با آنان رفتار و مدت خدمت جدید این قبیل کارکنان بر سنوات قبلی اضافه و موجب تجدیدنظر در حقوق بازنشستگی آنان خواهد بود.

ماده ۱۳۲

– کارکنان انتظامی بازنشسته، حق استفاده از لباس انتظامی را ندارند مگر در موارد خاصی که استفاده از آن از طرف نیروی انتظامی مجاز اعلام گردد.

ماده ۱۳۳

– کارکنان پس از انجام خدمت به میزان حداقل دو برابر مدت آخرین دوره آموزشی بعد از اتمام آن دوره مشروط بر اینکه حداقل دو برابر بیش از مجموع سنواتی که به هزینه نیروی انتظامی تحصیل کرده اند سابقه خدمت داشته باشند، می‌توانند تقاضای بازخریدی نمایند. تصویب این تقاضا به عهده مقامات مذکور در ماده (۸۷) این قانون خواهد بود. تبصره – در زمان جنگ و مواقع بحرانی و شرایطی که احتمال وقوع جنگ وجود دارد تصویب بازخریدی دراختیار فرماندهی کل قوا می‌باشد.

ماده ۱۳۴

– به کارکنانی که سوابق خدمتی آنان بازخرید می‌شود به ازاء هر سال خدمت قابل احتساب از نظر بازنشستگی مبلغی معادل یک و نیم برابر آخرین حقوق و مزایای ماهانه پرداخت خواهد شد. به کارکنانی که در اجرای ماده (۱۴۷) بازخرید می‌گردند به ازاء هر سال خدمت سه برابر آخرین حقوق و مزایای ماهانه پرداخت خواهد شد. تبصره ۱ – چنانچه براساس قوانین استخدام کشوری یا دیگر نیروهای مسلح مبلغ بیشتری در این مورد پرداخت گردد، مبلغ بیشتر ملاک عمل خواهد بود. تبصره ۲ – کارکنانی که به تنزیل دایم درجه یا رتبه تنبیه می‌شوند در صورت بازخریدی با درجه یا رتبه پس از تنزیل بازخرید خواهند شد.

ماده ۱۳۵

ـ مدت هر سال خدمت کارکنان در مناطق عملیاتی و مشاغل ویژه از نظر محاسبه پرداخت حقوق سنوات بازخریدی معادل یک سال و نیم محسوب می‌شود.(اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۴/۸) تبصره ـ امتیازات و رتبه بندی مناطق عملیاتی و ویژه طبق آیین‌نامه‌ای که توسط نیروی انتظامی پیشنهاد و به تأیید ستادکل می‌رسد تعیین می‌شود و آیین‌نامه مشاغل ویژه بنا به پیشنهاد وزارت کشور و تأیید ستاد کل به تصویب هیأت وزیران می‌رسد.

ماده ۱۳۶

– نیروی انتظامی می‌تواند در صورت نیاز، کارکنانی را که با تقاضای شخصی بازخرید شده‌اند و بیش از پنج سال از زمان برکناری تا تاریخ تقاضای اعاده به خدمت آنها نگذشته باشد با تقاضای شخصی و تصویب مقامات مذکور در ماده (۸۷) این قانون فقط برای یک بار با درجه یا رتبه و سابقه خدمت قبلی به خدمت اعاده نماید. این قبیل کارکنان می‌بایست وجوهی را که بابت بازخرید سوابق خدمتی مربوطه دریافت داشته اند مسترد نمایند.

ماده ۱۳۷

– درصورت درخواست هر یک از وزارتخانه ها، مؤسسات دولتی یا وابسته به دولت یا نهادهای انقلاب اسلامی، کارکنان چنانچه حداقل دو برابر مدت آخرین دوره آموزش، خدمت نموده باشند با تمایل شخصی و با تصویب مقامات مذکور در ماده(۸۷) این قانون منتقل می‌گردند. تبصره ۱ – انتقال کارکنان به سایر نیروهای مسلح و ستاد کل و وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و بخش‌های امنیتی و انتظامی وزارت کشور مشمول شرط انجام خدمت به میزان حداقل دو برابر مدت آخرین دوره آموزش نمی‌باشد. تبصره ۲ – در زمان جنگ و شرایط بحرانی و مواقعی که احتمال وقوع جنگ وجود دارد، انتقال کارکنان با تصویب فرماندهی کل قوا امکان پذیر است. تبصره ۳ – نیروی انتظامی در صورت نیاز می‌تواند کارکنانی را که منتقل شده‌اند با تمایل شخصی آنان و با همان درجه یا رتبه قبل از انتقال و احتساب سابقه خدمت مدت انتقال از نظر پایه حقوق و بازنشستگی با تصویب مقامات مذکور در ماده (۸۷) این قانون به خدمت اعاده نماید. تبصره ۴ – نیروی انتظامی مکلف است کسور بازنشستگی و بیمه کارکنان (اعم از سهم دولت و کارکنان) را پس از انتقال، به صندوق سازمان یا وزارتخانه ذی‌ربط واریز و در صورت اعاده به نیروی انتظامی مسترد نماید.

ماده ۱۳۸

– موارد فوت در حین انجام وظیفه یا به سبب آن به شرح زیر است: الف – فوت در محل خدمت و همچنین در حال رفت و برگشت یا خارج از محل خدمتی در ارتباط با امور خدمتی. ب – فوت در طول مأموریت غیر از موارد مذکور در ماده (۱۲۷) این قانون از لحظه ابلاغ تا خاتمه مأموریت در ارتباط با مأموریت. ج – چنانچه کارکنان در ساعات خدمت یا به سبب امور خدمتی یا در طول مأموریت بیمار شده و یا در اثر حوادث و سوانح مصدوم و مجروح گردیده و بعداً به همان علت فوت شوند. د – فوت در اثر بیماری‌های ناشی از موقعیت یا شرایط خاص خدمتی. هـ- فوت در رفت و برگشت از مرخصی. تبصره – کارکنانی که در موارد موضوع این ماده معلول شوند معلول خدمتی محسوب می‌شوند.

ماده ۱۳۹

– فوت یا معلولیت در غیر از موارد مذکور در ماده (۱۳۸) فوت یا معلولیت عادی محسوب می‌گردد.

ماده ۱۴۰

– برای تشخیص شهادت (بارعایت ماده (۴) قانون اساسنامه بنیاد شهید انقلاب اسلامی – مصوب ۱۳۷۷.۲.۲۷)، جانبازی (با رعایت بند (۲) قانون تسهیلات استخدامی و اجتماعی جانبازان انقلاب اسلامی – مصوب ۱۳۷۴.۳.۳۱)، فوت در حین انجام وظیفه یا به سبب آن، فوت عادی و همچنین تشخیص موارد مختلف معلولیت، هیأتی با ترکیب زیر تشکیل می‌گردد: (اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۴/۸) الف ـ معاونت نیروی انسانی نیروی انتظامی یا جانشین وی ب ـ نماینده رئیس بهداری نیروی انتظامی (پزشک) ج ـ فرمانده یگان ذی‌ربط یا نماینده وی د ـ مسؤول امور ایثارگران یا نماینده وی هـ ـ نماینده سازمان تأمین اجتماعی نیروهای مسلح و ـ نماینده سازمان عقیدتی ـ سیاسی نیروی انتظامی ز ـ نماینده سازمان حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی ح ـ نماینده بازرسی نیروی انتظامی ط ـ نماینده امور قوانین معاونت نیروی انسانی نیروی انتظامی تبصره ۱ – درصورت تراکم کار یا ضرورت به پیشنهاد هیأت موضوع ماده (۱۴۰) و تصویب هیأت موضوع ماده (۱۴۱) هیأت‌هائی با ترکیب مشابه در نواحی یا یگانها تشکیل می‌شود و رأی صادره توسط آن هیأت‌ها به منزله رأی هیأت موضوع ماده (۱۴۰) می‌باشد. تبصره ۲ – در مورد کارکنان سازمان‌های عقیدتی سیاسی و حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی، هیأت مذکور رسیدگی می‌نماید.

ماده ۱۴۱

– چنانچه نظریه هیأت مندرج در ماده فوق ظرف مدت سه ماه از تاریخ ابلاغ مورد اعتراض جانباز یا معلول یا یکی از وراث متوفی قرار گیرد صدور رأی نهایی به عهده هیأت تجدیدنظر که از مقامات زیر تشکیل می‌گردد خواهد بود: (اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۴/۸) الف ـ معاونت نیروی انسانی نیروی انتظامی یا جانشین وی ب ـ رئیس بهداری نیروی انتظامی یا جانشین وی ج ـ رئیس بازرسی نیروی انتظامی یا جانشین وی د ـ رئیس اداره قوانین معاونت نیروی انسانی نیروی انتظامی هـ ـ معاون سازمان عقیدتی ـ سیاسی نیروی انتظامی و ـ معاون سازمان حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی تبصره ۱ – در مواردی که پرونده مربوط به کارکنان مأمور از سایر نیروهای مسلح باشد حسب مورد نماینده مربوطه در هیأت با حق رأی شرکت خواهد نمود. تبصره ۲ – تشخیص شهادت یا جانبازی توسط هیأت‌های موضوع مواد (۱۴۰) و (۱۴۱) برای بنیاد شهید و بنیاد جانبازان نیز ملاک عمل خواهد بود. تبصره ۳ – آراء هر یک از دو هیأت مذکور ظرف مدت دو ماه پس از ابلاغ توسط جانباز یا معلول یا یکی از وراث متوفی قابل شکایت در مراجع صالحه خواهد بود.

ماده ۱۴۲

– آیین‌نامه اجرایی مواد (۱۲۷)، (۱۳۸)، (۱۴۰) و (۱۴۱) این قانون توسط نیروی انتظامی با هماهنگی وزارت کشور تهیه و ازطریق ستاد کل به تصویب فرماندهی کل قوا خواهد رسید.

ماده ۱۴۳

– استعفاء کارکنان درصورت تقاضای شخصی و تصویب مقامات مذکور در ماده (۸۷) این قانون حسب مورد تابع یکی از بندهای زیر می‌باشد: الف – محصلین در مدت طی دوره آموزشی بدو خدمت در نیروی انتظامی یا به هزینه آن یا بلافاصله پس از پایان آموزش با پرداخت دو برابر هزینه‌های تحصیلی مستعفی می‌گردند. ب – کارکنانی که پس از آموزش، به خدمت مشغول گردیده‌اند به میزان یک دوم مدت خدمت مزبور از پرداخت هزینه موضوع بند (الف) معاف خواهند شد. درمورد آخرین دوره آموزشی طی شده، سنوات خدمتی آنان پس از آن دوره ملاک محاسبه خواهد بود. تبصره ۱ – در محاسبه مبلغی که برای تحصیل کارکنان صرف شده است کمک هزینه تحصیلی، حقوق و مزایای پرداختی به آنان در مدت تحصیل، هزینه‌های جاری تحصیلی در مراکز آموزشی، وجوهی که بابت شهریه به مؤسسه های آموزشی پرداخت شده است، فوق‌العاده مأموریت آموزشی در داخل یا خارج از کشور و هزینه نوشت افزار و تهیه مدارک تحصیلی، خوراک و پوشاک منظور می‌گردد. تبصره ۲ – کارکنانی که نیروی انتظامی برای تحصیل آنان هزینه‌ای پرداخت نکرده است پس از خدمت به میزان مدت حداقلی که برای تقاضای استعفاء در قرارداد استخدامی تعیین گردیده مستعفی می‌گردند.

ماده ۱۴۴

– تصویب استعفاء در زمان جنگ و شرایط بحرانی و مواقعی که احتمال وقوع جنگ وجود دارد در اختیار فرماندهی کل قوا می‌باشد.

ماده ۱۴۵

– کارکنان مستعفی، درصورت نیاز نیروی انتظامی با تقاضای شخصی مشروط بر این که از تاریخ برکناری آنان تا زمان تسلیم تقاضا بیش از پنج سال نگذشته باشد، با تصویب مقامات مذکور در ماده (۸۷) این قانون با حفظ درجه یا رتبه و قدمت خدمت قبل از استفعاء می‌توانند برای یک بار به خدمت اعاده شوند. این کارکنان باید وجوهی را که براثر استعفاء دریافت داشته اند به نیروی انتظامی مسترد نمایند و همچنین وجوهی را که درزمان استعفاء به موجب ماده (۱۴۳) این قانون پرداخت نموده اند، دریافت خواهند کرد.

ماده ۱۴۶

– کارکنانی که تا چهار سال پس از حداقل مدت توقف در درجه یا رتبه صلاحیت نیل به ترفیع را به دست نیاورند و همچنین کارکنانی که فاقد توانایی لازم برای انجام وظایف متناسب با درجه یا رتبه و تخصص مربوط باشند و نیز کارکنانی که ادامه خدمت آنان به مصلحت نیروی انتظامی نبوده و درحد اخراج نباشند با تشخیص هیأت‌های رسیدگی موضوع ماده (۱۲۱) و رعایت تبصره (۹) ماده مزبور و نیز مفاد تبصره ماده (۱۲۲) از خدمت معاف گردیده و با آنان به ترتیب زیر رفتار می‌شود: چنانچه حداقل بیست سال سابقه خدمت داشته باشند در ردیف بازنشستگان منظور خواهند شد و در غیر این صورت سوابق خدمتی آنان براساس مقررات این قانون بازخرید می‌گردد.

ماده ۱۴۷

– نیروی انتظامی می‌تواند در موارد حذف و یا تعدیل سازمان و تورم درجات، کارکنان مربوط را مشروط به این که در سایر نیروهای مسلح و ستاد کل و وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح شغل مناسبی برای آنان وجود نداشته باشد با تصویب مقامات مذکور در ماده (۸۷) این قانون با داشتن پانزده سال سابقه خدمت بازنشسته و کمتر از پانزده سال را بازخرید نماید. به مدت خدمت مشمولین این ماده فقط از نظر احتساب وجوه بازخریدی و حقوق بازنشستگی پنج سال اضافه می‌گردد لیکن در هر صورت سنوات مؤثر در حقوق بازنشستگی آنان از سی سال بیشتر نخواهد بود.

ماده ۱۴۸

– کارکنان در موارد زیر اخراج می‌گردند: الف – با حکم دادگاه یا به تبع حکم دادگاه. ب – با رأی هیأت‌های رسیدگی موضوع مواد (۱۲۱) و (۱۲۲) این قا نون. تبصره ۱ – چنانچه اخراج محصلین و کارکنانی که مدت تعهد خدمت آنان (حداقل دو برابر مدت آموزش) به پایان نرسیده است، ناشی از عمل ارادی آنان باشد ملزم به پرداخت هزینه‌های تحصیلی مصروفه هستند. تبصره ۲ – تشخیص ارادی یا غیر ارادی بودن عمل ارتکابی درمورد محصلین به عهده شورای آموزش و درمورد کارمندان در مدت آزمایشی به عهده فرمانده و یا رئیس مستقیم و در مورد سایر کارکنان به عهده کمیسیون موضوع ماده (۱۲۱) این قانون می‌باشد. فصل هشتم – دریافتی کارکنان

ماده ۱۴۹

– دریافتی ماهانه کارکنان پایور و پیمانی عبارت است از مجموع حقوق، مزایای مستمر و فوق‌العاده‌های شغل و سایر پرداخت‌ها. بخش اول – حقوق:

مشخصات منبع و حدود پوشش
نوع سند
قانون
پوشش متن
متن موجود؛ کامل‌بودن بررسی‌نشده
وضعیت اعتبار
اعتبار جاری بررسی نشده
نسخهٔ پایگاه
۱
انتشار صفحهٔ منبع
۱۳۹۳/۷/۱۴
شناسه
artadad-8069e39365e13c99d2bd