– در این قانون عبارات اختصاری زیر جایگزین عناوین کامل آنها میگردد:
الف – «فرماندهی کل قوا» به جای «فرماندهی کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران».
ب – «نیروهای مسلح» به جای «نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران».
ج – «ستاد کل» به جای «ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران».
د – «ارتش» به جای «ارتش جمهوری اسلامی ایران».
هـ – «سپاه» به جای «سپاه پاسداران انقلاب اسلامی».
و – «نیروی انتظامی» به جای «نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران».
ز – «سازمان عقیدتی – سیاسی» به جای «سازمان عقیدتی – سیاسی نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران».
ح – «سازمان حفاظت اطلاعات» به جای «سازمان حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران».
ط – «سازمان تأمین خدمات درمانی» به جای «سازمان تأمین خدمات درمانی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران».
– نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در این قانون عبارتند از: ارتش، سپاه و نیروی انتظامی.
– کارکنان مشمول این قانون عبارتند از کسانی که برابر با مقررات این قانون به استخدام نیروی انتظامی در میآیند.
تبصره ۱ – سازمانهای عقیدتی – سیاسی و حفاظت اطلاعات و سایر مجموعه های وابسته به نیروی انتظامی از نظر مقررات استخدام تابع این قانون میباشند.
تبصره ۲ – کلیه کارکنانی که براساس مقررات سابق به استخدام نیروی انتظامی درآمدهاند، مشمول این قانون خواهند بود.
فصل دوم – شرایط عمومی استخدام و طبقه بندی
بخش اول – تعاریف:
– استخدام در نیروی انتظامی عبارت است از پذیرفتن شخص واجد شرایط برای انجام خدمت در یکی از مشاغل پیشبینی شده در این قانون.
– شغل عبارت است از مجموع وظایف و مسؤولیتها و اختیارات مرتبط و مستمر که به عنوان کار واحد برای یک فرد درنظر گرفته میشود.
– مشاغل نیروی انتظامی به سه گروه تقسیم میشود:
الف – شغل انتظامی – عبارت است از مجموعه وظایف و اختیارات مشخصی که در جداول سازمان برای کارکنان انتظامی پیشبینی شده است. مشاغل فرماندهی جزو مشاغل انتظامی محسوب میگردد.
ب – شغل کارمندی – عبارت است از مجموعه وظایف و اختیارات مشخصی که در جداول سازمان برای کارمندان پیشبینی شده است.
ج – شغل مشترک – عبارت است از مجموعه وظایف و اختیارات مشخصی که در جداول سازمان با این عنوان تعیین شده و منحصر به کارکنان انتظامی یا کارمندان نبوده و قابل تخصیص به هر دو میباشد.
تبصره ۱ – در مشاغل مشترک شرایط احراز شغل باید به نحوی تعیین گردد که شایسته ترین کارکنان اعم از انتظامی و کارمند منصوب گردند.
تبصره ۲ – مشاغل انتظامی، کارمندی و مشترک با رعایت مفاد این قانون در قالب محلهای سازمانی در جداول سازمان مشخص میشود.
– رشته شغلی عبارت است از مجموعه مشاغلی که به لحاظ نزدیکی و سنخیت از نظر اطلاعات و دانستنیهای علمی دارای محتوای مشترک باشند.
– رسته عبارت است از مجموعه رشتههای شغلی که از نظر تخصص یا نوع کار یا نوع آموزش وابستگی و ارتباط نزدیک داشته باشند.
– کارکنان نیروی انتظامی کسانی هستند که برابر شرایط و مقررات مندرج در این قانون یا قانون خدمت وظیفه عمومی به خدمت پذیرفته میشوند و عبارتند از: الف – پایور ب – پیمانی ج – وظیفه
– کارکنان پایور به کسانی اطلاق میگردد که برای انجام خدمت مستمر در نیروی انتظامی استخدام میشوند و عبارتند از: الف – پایور انتظامی ب – پایور کارمند ج – پایور محصل
– پایوران انتظامی کارکنانی هستند که پس از طی آموزشهای لازم به یکی از درجات پیشبینی شده در این قانون نائل و از لباس و علائم انتظامی استفاده مینمایند.
– پایوران کارمند کارکنانی هستند که براساس مدارج تحصیلی و یا مهارت تجربی و تخصصی استخدام و بدون استفاده از لباس، درجات و علائم انتظامی به یکی از رتبههای پیشبینی شده در این قانون نائل میشوند.
– پایوران محصل کارکنانی هستند که به منظور خدمت استخدام و قبل از انتصاب در یکی از مشاغل مندرج در این قانون در یکی از مراکز آموزشی نیروی انتظامی یا سایر مؤسسات آموزشی به هزینه نیروی انتظامی مشغول تحصیل میباشند.
– کارکنان پیمانی به کسانی اطلاق میگردد که خدمت پیمانی را به صورت انتظامی یا کارمندی برابر مقررات مندرج در این قانون انجام میدهند.
– کارکنان وظیفه کسانی هستند که مطابق قانون خدمت وظیفه عمومی در یکی از دورههای ضرورت، احتیاط یا ذخیره مشغول خدمت میباشند.
ـ کارکنان خریدخدمت، به کسانی اطلاق میشود که طبق مقررات مربوط، خدمت مشخصی را برابر قرارداد معین انجام میدهند. خریدخدمت اشخاص بنا به ضرورت و برای مدت محدود به موجب آییننامهای است که توسط نیروی انتظامی با هماهنگی وزارت کشور تهیه میشود و پس از تأیید ستاد کل به تصویب هیأت وزیران میرسد. (الحاقی مصوب ۱۳۹۰/۴/۸)
بخش دوم – شرایط عمومی استخدام:
– شرایط عمومی استخدام کارکنان پایور و پیمانی به شرح زیر میباشد:
الف – اعتقاد و التزام عملی به دین مبین اسلام.
ب ـ اعتقاد و التزام عملی به قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و ولایت مطلقه فقیه و آمادگی فداکاری در راه تحقق اهداف آنها (اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۴/۸)
ج – تابعیت جمهوری اسلامی ایران.
د – عدم سابقه عضویت یا وابستگی به احزاب و گروههای سیاسی معارض با نظام جمهوری اسلامی ایران.
هـ – عدم عضویت یا وابستگی به احزاب و گروههای سیاسی در زمان تقاضای استخدام.
و – عدم محکومیت به محرومیت از خدمات دولتی.
ز – نداشتن سوء پیشینه کیفری.
ح – عدم اعتیاد به مواد مخدر.
ط – داشتن شرایط تحصیلی و یا تخصصی لازم برای خدمت مورد نظر.
ی – دارا بودن حداقل هفده سال سن و حداکثر سی و پنج سال.
ک – داشتن سلامت و توانائی جسمی و روانی متناسب با خدمت مورد نظر.
تبصره – مراحل استخدام و چگونگی انجام مسابقه و آزمون ورودی براساس آییننامهای خواهد بود که توسط نیروی انتظامی با هماهنگی وزارت کشور و سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور تهیه و با تأیید ستاد کل به تصویب فرماندهی کل قوا خواهد رسید.
– هیأت مرکزی گزینش مرکب از وزیر کشور یا معاون امنیتی و انتظامی، فرمانده نیروی انتظامی یا جانشین وی، رئیس سازمان عقیدتی سیاسی یا جانشین وی، رئیس سازمان حفاظت اطلاعات یا جانشین وی و معاون نیروی انسانی نیروی انتظامی به عنوان دبیر هیأت تشکیل میگردد و در چهارچوب مفاد این قانون وظیفه تعیین سیاستهای گزینش کارکنان و تدوین دستورالعملهای مورد نیاز با همکاری سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور و نظارت بر کار هسته های گزینش در نیروی انتظامی را بعهده دارد. هسته های گزینش در نیروی انتظامی توسط هیأت مرکزی تشکیل میگردد.
– استخدام کارکنان انتظامی برای خدمت به صورت پایور منحصراً براساس یکی از مقاطع تحصیلی پایان دورههای راهنمایی، متوسطه، کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد، دکترا و بالاتر انجام میگیرد.
– کارمندان به دو صورت ذیل استخدام میشوند:
الف – براساس مدارک تحصیلی در یکی از مقاطع پایان دوره متوسطه، کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد، دکترا و بالاتر.
ب – براساس مهارت عملی با حداقل مدرک نهضت سوادآموزی.
– نیروی انتظامی میتواند زنان را با حفظ موازین اسلامی در مشاغلی که مستلزم به کارگیری زنان است به صورت کارکنان انتظامی یا کارمند استخدام نماید.
تبصره ۱ – مشاغل خاص زنان و امور انضباطی آنان بنا به مورد در جداول سازمانی و آییننامه انضباطی تعیین میشود.
تبصره ۲ – کلیه کارکنان زن که در اجرای ماده (۱۹۶) قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران – مصوب ۱۳۶۶.۷.۷ – از وضعیت انتظامی به کارمند معادل خود تبدیل شدهاند درصورت تمایل میتوانند به وضعیت سابق اعاده شده و برابر مقررات این قانون به درجات متناسب نائل گردند.
– نیروی انتظامی میتواند به منظور تأمین نیاز سازمانی خود، داوطلبانی را که حداقل دارای مدرک تحصیلی پایان دوره راهنمایی میباشند با اخذ تعهد پنج سال خدمت انتظامی و یا شش سال خدمت کارمندی به صورت پیمانی استخدام نماید. تمدید مدت یا تجدید قرارداد مجاز نمیباشد.
تبصره ۱ – استخدام کارمند پیمانی براساس تخصص و مهارت عملی، از لحاظ مدرک تحصیلی مشمول بند (ب) ماده (۱۹) خواهد بود.
تبصره ۲ – خدمت کارکنان پیمانی که خدمت دوره ضرورت را انجام نداده اند به منزله انجام خدمت دوره ضرورت تلقی میگردد و درصورتی که قبل از خاتمه تعهد به هر علت از خدمت مستعفی یا برکنار گردند برابر مقررات قانون وظیفه عمومی با آنان رفتار خواهد شد.
تبصره ۳ – نیروی انتظامی میتواند کارکنانی را که در حال انجام خدمت دوره ضرورت میباشند به صورت پیمانی استخدام نماید.
– جداول سازمانی باید به نحوی تنظیم گردد که حداقل هفتاد درصد(۷۰%) از کارکنان پایور و مابقی به ترتیب از کارکنان پیمانی و وظیفه استفاده شود.
تبصره – به کارگیری کارکنان وظیفه دیپلمه و پائین تر در مشاغلی غیر از نگهبانی و خدماتی مطابق با دستورالعملی میباشد که توسط نیروی انتظامی با هماهنگی وزارت کشور تهیه و پس از تأیید ستاد کل به اجراء گذارده خواهد شد.
– نیروی انتظامی میتواند به منظور تأمین نیروی انسانی، درصورت نیاز از کارکنان سایر نیروهای مسلح و سازمانها و وزارتخانه ها و نهادهای انقلاب اسلامی با آموزشهای لازم و با رعایت مقررات نیروی انتظامی و همچنین رعایت مقررات نیروها و سازمانها و وزارتخانه های ذیربط به صورت انتقال یا مأمور به خدمت استفاده نماید.
تبصره ۱ – سابقه خدمت کارکنان منتقل شده به نیروی انتظامی ازلحاظ پایه خدمتی و سنوات بازنشستگی قابل احتساب است.
تبصره ۲ – نیروی انتظامی میتواند در مواقع ضروری و برای مدت محدود از بسیجیان برای اجرای مأموریت های قانونی خود به صورت مأمور استفاده نماید. نحوه به کارگیری و وضعیت خدمتی و حقوق و مزایای آنان به موجب دستورالعملی خواهد بود که توسط نیروی انتظامی با هماهنگی سپاه، وزارت کشور، سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور و ستاد کل تهیه و به تصویب فرماندهی کل قوا خواهد رسید.
تبصره ۳ – نیروی انتظامی به منظور بهره گیری از مشارکتهای مردمی در تحکیم و توسعه نظم و امنیت اجتماعی میتواند عده ای را به عنوان پلیس افتخاری از بین افراد داوطلب واجد صلاحیت، انتخاب و پس از آموزش و سازماندهی لازم، با عناوینی چون پلیس محلی به کار گیرد.
چگونگی اجرای این تبصره به موجب آییننامهای خواهد بود که توسط نیروی انتظامی با هماهنگی وزارت کشور و سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور تهیه و از طریق ستاد کل به تصویب فرماندهی کل قوا میرسد.
– نیروی انتظامی میتواند درصورت نیاز از کارکنان وظیفه در حین خدمت دوره ضرورت و احتیاط و همچنین از کارکنان پیمانی در طول مدت قرارداد با دارا بودن شرایط لازم به عنوان پایور استخدام نماید. این قبیل داوطلبان در شرایط مساوی نسبت به سایر داوطلبان از اولویت برخوردارند. آموزش و ترفیعات آنان نیز تابع مقررات مندرج در این قانون خواهد بود.
– نیروی انتظامی میتواند به منظور تأمین استاد و تکمیل اعضاء هیأت علمی مؤسسات آموزش عالی خود، کارکنان مورد نیاز را براساس مقررات استخدامی هیأت علمی دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی استخدام و به مشاغل آموزشی و پژوهشی منصوب نماید.
تبصره – کارکنان پایور که دارای شرایط لازم برای عضویت در هیأت علمی موضوع این ماده باشند میتوانند به عضویت هیأت علمی مؤسسات آموزش عالی نیروی انتظامی درآیند.
– استخدام جز برای مشاغل پیشبینی شده در جداول سازمان و همچنین تغییر نوع استخدام کارکنان، جز در موارد مذکور در این قانون ممنوع است.
بخش سوم – سازمان و طبقه بندی:
– مشاغل نیروی انتظامی در رشتهها و رستههای مختلف دستهبندی میگردند. انواع رستهها و علائم رسته ای و لباس و علائم درجات به موجب دستورالعملی خواهد بود که به وسیله نیروی انتظامی با هماهنگی وزارت کشور تهیه و از طریق ستاد کل به تصویب فرماندهی کل قوا خواهد رسید.
– نیروی انتظامی موظف است کلیه کارکنان خود را متناسب با رشتههای تحصیلی، دورههای آموزشی و مهارت های آنان رسته بندی نماید. تغییر رسته در موارد خاص برابر دستورالعمل رستهها، موضوع ماده (۲۷) خواهد بود.
– نیروی انتظامی موظف است مشاغل کارمندان موضوع بند (ب) ماده (۱۹) این قانون را از نظر پیچیدگی به سه گروه (۱)، (۲) و (۳) و میزان مهارت در انجام مشاغل هر یک از سه گروه را به سه رده (۱)، (۲) و (۳) طبقه بندی نماید.
تخصص و مهارت فنی این قبیل کارمندان در بدو استخدام توسط کمیسیون ارزیابی مهارت فنی مورد ارزیابی قرار گرفته و رده آنان تعیین میگردد.