ماده ۳۱
: در اجرای قسمت ذیل ماده ۳۸ قانون، چنانچه رئیس دیوان عالی کشور یا دادستان کل کشور، شخصاً یا برحسب تقاضای محکمه، محکوم‌علیه را مستحق عفو تشخیص دهند، اجرای حکم تا اظهار نظر کمیسیون عفو قوه‌قضائیه و قبول یا رد پیشنهاد عفو از طرف مقام معظم رهبری، متوقف خواهد شد، در این موارد، دادگاه پرونده را از طریق هیئت عفو سریعاً به کمیسیون عفو قوه قضائیه ارسال می‌نماید. تبصره: نحوه اجرای تبصره ماده ۳۸ قانون، نسبت به محکومین اعدام و حبس ابد همان است که در صدر ماده فوق آمده است. ماده ۳۲: نظر به ذکر اسامی تعداد ۲۲ قلم مواد صنعتی و شیمیائی، در جداول شماره ۱ و ۲ ماده ۱۲ کنوانسیون ۱۹۸۸، در ماده ۴۰ قانون، اسامی دقیق این مواد به ترتیب عبارتند از: ۱- انیدریداستیک ۲- استون ۳- اسیدان ۴- استیل انتراتیلیک ۵- اتیل اتو ۶- هیدروکلریک اسید ۷- ایزو سافرول ۸- اسید لیسرژیک ۹- متیل دی اکی- فنیل – ۳ و ۴ پروپال۲، ۱۰- متیل اتیل کتون ۱۱- اسید فنیل استیک ۱۲- (۱- فنیل ۲- پروپان) ۱۳- پیپرونال ۱۴- پرمنگنات پتاسیم ۱۵ – سافرول ۱۶- اسید سولفوریک ۱۷- تولوئن ۱۸- افدرین ۱۹- ارگومترین ۲۰- ارگوتامین ۲۱- پیپریدین ۲۲- سوداندرین. تبصره۱: چون تعدادی از مواد مذکور، به جهات مصارف خاص، در دسترس عموم است، در کلیه موارد کشف مواد مذکور، سوءنیت مرتکب با توجه به میزان مواد و سایر عوامل ملاک احراز جرم توسط دادگاه است. تبصره۲: ذکر داروهای روانگردان در ماده ۴۰ قانون متأثر از عنوان کنوانسیون ۱۹۸۸ بوده و منصرف از قانون مربوط به مواد روانگردان (پسیکوتروپ) مصوب ۱۳۵۴ می‌باشد که در کنواسیون ۱۹۷۱ تصویب شده است. تبصره ۳: وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی مکلف است آئین‌نامه اجرائی مربوط به مواد روانگردان را حداکثر ظرف مدت دو ماه تهیه و پس از تصویب ستاد به اجراء بگذارد.