آرتادادپایگاه قوانین و مقرراتکتابخانه من
قانونمتن گردآوری‌شده

قانون شرکت های تعاونی

متن موجود؛ کامل‌بودن بررسی‌نشده

تجارت و شرکت‌هاتاریخ سند: ثبت نشده۱۴۸ بخش
متن در پایگاه گردآوری شده است؛ کامل‌بودن سند و اعتبار جاری آن مستقلاً تأیید نشده‌اند.

اعتبار جاری بررسی نشده

ماده ۱

- اصطلاحاتی که در این قانون به کار برده شده است از نظر اجرای این قانون به شرح زیر تعریف می‌شود: ۱- عضو: در شرکت‌ها و اتحادیه‌‌های تعاونی هر صاحب سهم اعم از اینکه شخص حقیقی یا حقوقی باشد عضو شرکت یا اتحادیه نامیده می‌شود. ۲- سهم: سهم واحدی از سرمایه یک شرکت یا اتحادیه تعاونی است که میزان آن در اساس‌نامه ذکر می‌شود. ۳- درآمد ویژه: مبلغی است که از عملیات و معاملات یک شرکت یا اتحادیه تعاونی در یک دوره مالی پس از وضع هزینه‌ها و استهلاکات حاصل‌ می‌شود. ۴- سود سهم: مبلغی از درآمد ویژه سالانه شرکت یا اتحادیه تعاونی است که در هر سال به هر سهم اختصاص داده می‌شود. ۵- مازاد برگشتی: مبلغی از درآمد ویژه شرکت یا اتحادیه تعاونی است که برای تقسیم بین اعضا به تناسب میزان معاملات آن‌ها با شرکت با ‌اتحادیه تعاونی در حدود مقررات این قانون اختصاص داده می‌شود. ۶- کشاورز: کسی که حرفه اصلی او تولید محصول به وسیله عملیات زراعی و یا باغداری باشد. ۷- دامدار: کسی که حرفه اصلی او تولید یا پرورش دام و یا طیور باشد. ۸- صاحب حرفه: کسی که با کمک نیروی کار شخصی و سرمایه و وسایل خود اقدام به تولید کالا به منظور فروش یا عرضه خدمت معین برای ‌کسب درآمد می‌کند. ۹ (اصلاحی ۱۳۵۲/۰۴/۰۹)- صاحب شغل آزاد: کسی که بدون وسایل و یا با وسایل لازم، خدمت یا خدماتی را عرضه و بدین وسیله کسب درآمد می‌کند. کاسب (منسوخ ۱۳۵۲/۰۴/۰۹): صاحب کسبی که فروش آن به صورت خرده و جزیی است و عملیات عمده‌فروشی ندارد. ۱۰ (اصلاحی ۱۳۵۲/۰۴/۰۹)– صنایع کوچک صنایعی است که به وسیله وزارت اقتصاد مشخص و اعلام می‌شود. فصل دوم – کلیات

ماده ۲

(اصلاحی ۱۳۵۲/۰۴/۰۹)– شرکت تعاونی شرکتی است از اشخاص حقیقی یا حقوقی که به منظور رفع نیازمندی‌های مشترک و بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی اعضا از‌ طریق خودیاری و کمک متقابل و همکاری آنان موافق اصولی که در این قانون مصرح است تشکیل می‌شو‌د. تبصره- تعداد اعضای شرکت تعاونی نباید از ۷ عضو کمتر باشد.

ماده ۳

(اصلاحی ۱۳۵۲/۰۴/۰۹)– عضویت شرکت تعاونی برای تمام اشخاصی که محل فعالیت یا سکونت آن‌ها در حوزه عمل شرکت باشد و به تمام یا قسمتی از خدمات ‌شرکت احتیاج داشته باشند آزاد است.

ماده ۴

- شرط عضویت در شرکت تعاونی خرید و پرداخت تمام بهای لااقل یک سهم می‌باشد.

ماده ۵

- هیچ‌گونه تبعیض یا محدودیتی برای عضویت در شرکت نباید وجود داشته باشد مگر به سبب عدم کفایت ظرفیت فنی تأسیسات و وسایل ‌و امکانات شرکت مشروط بر اینکه در اساس‌نامه تصریح شده باشد. تبصره- می‌توان در اساس‌نامه شرکت شرط قبول اعضای جدید را علاوه بر خرید سهام پرداخت مبلغی به عنوان حق عضویت متناسب با هزینه ‌توسعه وسایل و یا امکانات شرکت برای انجام خدمات اضافی موکول کرد.

ماده ۶

(اصلاحی ۱۳۵۰/۱۲/۰۵)– خروج هر عضو از شرکت اختیاری است و نمی‌توان آن را منع کرد و بهای سهم یا سهام او حداکثر به ارزش اسمی باید ظرف یک سال از ‌تاریخ خروج عضو از شرکت نقداً پرداخت گردد. ‌برای پذیرش مجدد عضو خارج شده از شرکت می‌توان در اساس‌نامه شرایطی پیش‌بینی نمود.

ماده ۷

- مجمع عمومی عالی‌ترین مرجع اتخاذ تصمیم و ابراز اراده جمعی اعضا برای اداره امور شرکت است که در آن تمام اعضا حق دارند حضور‌ به هم رسانند و رأی خود را درباره موضوع دستور جلسه مجمع بدهند. در مجمع عمومی هر عضو قطع نظر از تعداد سهام فقط دارای یک رأی است.

ماده ۸

(اصلاحی ۱۳۵۲/۰۴/۰۹)– هر یک از اعضای شرکت تعاونی می‌تواند استفاده از حق خود را برای حضور و دادن رأی در مجمع عمومی به یک عضو دیگر با وکالت ‌واگذار کند، لکن هیچ عضوی نمی‌تواند علاوه بر رأی خود بیش از سه رأی با وکالت داشته باشد.

ماده ۹

- در مجامع عمومی شرکت‌های تعاونی با حوزه عمل وسیع و یا تعداد زیاد عضو ممکن است اعمال حق رأی به وسیله نماینده یا نمایندگان ‌منتخب اعضا در حوزه‌‌های مختلف فعالیت شرکت به نسبت تعداد عضو در هر حوزه و یا ترکیبی از تعداد اعضا و مجموع معاملات همان حوزه به نحوی که در اساس‌نامه مقرر خواهد شد انجام شود.

ماده ۱۰

(اصلاحی ۱۳۵۰/۱۲/۰۵)– سرمایه شرکت تعاونی نامحدود و سهام آن با نام و مسئولیت هر عضو محدود به میزان سهمی است که از سرمایه شرکت خریداری و یا‌ تعهد نموده است . تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۵۰/۱۲/۰۵)– سود سالانه سهام شرکت‌های تعاونی معادل حداکثر نرخ بهره اوراق قرضه دولتی خواهد بود و در صورتی که اوراق قرضه دولتی در جریان ‌نباشد سود سالانه سهام به پیشنهاد وزارت تعاون و امور روستاها و تصویب هیئت وزیران تعیین و جهت اجرا اعلام خواهد شد. ‌ در مواردی که میزان درآمد خالص شرکت تکافوی پرداخت سود سهام را بر اساس مفاد این تبصره ننماید مجمع عمومی صاحبان سهام شرکت تعاونی‌ مربوط نسبت به تعیین مقدار سود سهام آن اقدام خواهد نمود. تبصره ۲(اصلاحی ۱۳۵۰/۱۲/۰۵)- افزایش سرمایه شرکت تعاونی از طریق خرید سهام به وسیله اعضای جدید و یا افزایش تعداد سهام اعضای قبلی شرکت صورت می‌گیرد.

ماده ۱۱

- میزان سهام هر عضو را می‌توان در اساس‌نامه به نسبت امکان معاملات او یا شرکت تعیین نمود و در هر حال میزان سهام یک عضو نباید از ‌یک هفتم کل سرمایه شرکت تجاوز کند. تبصره- به موجب اساس‌نامه می‌توان پرداخت بهای سهام خریداری شده هر عضو را به استثنای نخستین سهم خریداری از شرکت که نقدی است به‌ اقساط با مدت معین که هر قسط از یک دهم مبلغ تعهدی کمتر نباشد مجاز دانست. در این صورت پرداخت سود سهام به نسبت مبلغ پرداختی و مازاد ‌برگشتی از بابت معاملات عضو که موافق مقررات این قانون از تاریخ عضویت تعلق می‌گیرد موکول است به تصفیه تمام اقساط تعهدی او بابت سهام‌ خریداری.

ماده ۱۲

- انتقال سهام شرکت تعاونی به غیر عضو شرکت مجاز نیست.

ماده ۱۳

- در صورتی که سهام هر یک از اعضای شرکت تعاونی به عنوان تضمین بدهی یا تعهدات آن عضو در قبال بستانکاران از طریق مراجع‌ قانونی بازداشت شود ترتیب استیفای طلب بستانکار مشمول مقررات بازپرداخت سهام مذکور در این قانون خواهد بود. شرکت تعاونی می‌تواند طلب ‌خود را از اعضایی که از شرکت خارج شده‌اند با حق تقدم نسبت به سایر طلب ‌کارها از کل مطالبات آن‌ها بابت سهام و یا سود آن، همچنین مازاد برگشتی‌ مربوط و یا سپرده‌‌های آن‌ها در شرکت برداشت کند.

ماده ۱۴

(اصلاحی ۱۳۵۰/۱۲/۰۵)– درآمد ویژه شرکت در صورتی که موافق اساس‌نامه قابل تقسیم باشد به ترتیب پس از وضع ذخیره‌ها و سود سهام مطابق مقررات این قانون ‌به صورت مازاد برگشتی به تناسب میزان معاملات هر عضو یا شرکت قابل تقسیم است. ‌مازاد برگشتی حاصل از معاملات با غیر اعضا در صورتی که موافق اساس‌نامه این نوع معاملات آزاد باشد قابل تقسیم به اعضا نیست و به حساب ذخیره ‌قانونی غیر قابل تقسیم شرکت منتقل می‌شود.

ماده ۱۵

- از محل درآمد ویژه سالانه شرکت‌های تعاونی مبالغ زیر کسر و به حساب‌های مربوط منظور می‌شود: ۱- حداقل ۱۲ درصد به حساب ذخیره قانونی غیرقابل تقسیم. ‌احتساب مبالغ مربوط از محل درآمد حاصل از معاملات با اعضا در حساب ذخیره مندرج در این بند تا زمانی که مبلغ کل ذخیره حاصل از درآمدهای‌ مذکور به میزان معدل سرمایه سه سال اخیر شرکت نرسیده باشد الزامی خواهد بود، ولی مبالغ حاصل از معاملات با غیر اعضا و سایر درآمدهای مجاز ‌شرکت که خارج از حدود عملیات جاری آن باشد بدون رعایت معدل مذکور همه‌ ساله به حساب ذخیره قانونی غیرقابل تقسیم منتقل می‌شود. ۲ (اصلاحی ۱۳۵۰/۱۲/۰۵)– سه درصد از درآمد ویژه سالانه برای توسعه تعلیمات و آموزش تعاون در منطقه تعاونی مربوط و در سراسر کشور در اختیار اتحادیه تعاونی نظارت و هماهنگی منطقه‌ای و مرکزی رشته مربوطه و تا زمانی که اتحادیه‌های مزبور تشکیل نشده‌اند در اختیار وزارت تعاون و امور روستاها… الخ» ۳- ذخایر دیگری که در اساس‌نامه مقرر شده باشد.

ماده ۱۶

- با انحلال شرکت تعاونی مانده‌حساب ذخیره قانونی غیرقابل تقسیم شرکت پس از تصفیه به پیشنهاد وزارت تعاون و امور روستاها و به موجب آیین‌نامه‌ای که به وسیله آن وزارت تهیه و به تصویب شورای عالی هماهنگی تعاونی‌های کشور می‌رسد یا به وجوه ذخیره قانونی غیر قابل تقسیم‌ شرکت یا اتحادیه تعاونی که با همان مقاصد در حوزه مربوط فعالیت می‌کنند انتقال داده می‌شود و یا به مصرف امور اجتماعی و عام‌المنفعه همان حوزه ‌خواهد رسید مگر در مورد شرکت‌های تعاونی کارگری موضوع تبصره ماده (۱۸) که مصارف مربوط بنا به پیشنهاد وزارت کار و امور اجتماعی و تصویب ‌شورای عالی هماهنگی تعاونی‌های کشور معین خواهد شد.

ماده ۱۷

- شرکت تعاونی دارای ارکان زیر است: ۱- مجمع عمومی ۲- هیئت مدیره. ۳- بازرس یا بازرسان.

ماده ۱۸

(اصلاحی ۱۳۵۲/۰۴/۰۹)– انواع شرکت‌های تعاونی در سه رشته تعاونی به شرح زیر طبقه‌بندی می‌شود: ۱- رشته کشاورزی: شامل تعاونی‌های کشاورزی و روستایی. ۲- رشته مصرف: شامل تعاونی‌های مصرف‌کنندگان مسکن اعتبار و آموزشگاه‌ها. ۳- رشته کار و پیشه: شامل تعاونی‌های کار، تعاونی‌های حرف و صنایع دستی، تعاونی‌های صنایع کوچک، تعاونی‌های تهیه و توزیع، تعاونی‌های مشاغل ‌آزاد و تعاونی‌های صیادان. ‌تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۵۴/۰۲/۲۴)– هر یک از شرکت‌های تعاونی در رشته‌‌های «‌مصرف» یا «‌کار و پیشه» که با عضویت کارگران و سایر کارکنان صنایع و خدمات و حرف تشکیل ‌شود و حداقل سه چهارم اعضای شرکت نزد سازمان بیمه‌‌های اجتماعی بیمه باشند شرکت تعاونی کارگری خوانده می‌شود. تبصره ۲ (الحاقی ۱۳۵۰/۱۲/۰۵)– جمع بین هدف‌ها و عملیات انواع شرکت‌های تعاونی از یک رشته یا از رشته‌‌های سه‌گانه فوق در صورتی ممکن خواهد بود که به سبب‌ اوضاع و احوال و شرایط خاص و مقتضیات محلی مجوز آن قبلا از وزارت تعاون و امور روستاها تحصیل شده باشد و این شرکت‌‌ها می‌توانند عضویت ‌اتحادیه‌‌های تعاونی رشته‌های مربوط را نیز داشته باشند. فصل سوم – تشکیل و ثبت شرکت‌های تعاونی

ماده ۱۹

(اصلاحی ۱۳۵۰/۱۲/۰۵)– شرکت تعاونی طبق تصمیم مجمع عمومی مؤسس تشکیل می‌گردد. ‌در مجمع مذکور اساس‌نامه شرکت مطرح و با رای اکثریت اعضا حاضر در جلسه به تصویب می‌رسد و همچنین اولین هیئت مدیره و بازرس ‌یا بازرسان شرکت به اکثریت نسبی اعضا حاضر انتخاب و مأموریت ثبت شرکت به هیئت مدیره‌ای که قبولی خود را کتباً اعلام کرده باشند داده می‌شود. تبصره- در جلسات مجمع مؤسس تعداد اعضا موافق با اساس‌نامه نباید کمتر از ۷ نفر باشد.

ماده ۲۰

(اصلاحی ۱۳۵۴/۰۲/۲۴)– آن عده از داوطلبان تشکیل شرکت که با مصوبات مجمع عمومی مؤسس موافق نباشند اعم از اینکه در مجمع عمومی مؤسس حضور یافته یا‌ نیافته باشند در صورتی که یک هفته پس از تشکیل مجمع مخالفت خود را کتباً اعلام نمایند، حق استرداد تقاضای عضویت خود و مبالغی را که برای ‌خرید سهم یا سهام پرداخته‌اند دارند، در این صورت سرمایه شرکت تعاونی به مبلغی پس از کسر وجوه سهام اینگونه اشخاص به ثبت خواهد رسید. ‌تبصره ۱ (الحاقی ۱۳۵۴/۰۲/۲۴)– وجوه پرداختی بابت سهام داوطلبان مذکور در این ماده بلافاصله بعد از معرفی امضاهای مجاز شرکت باید مسترد گردد. ‌تبصره ۲ (الحاقی ۱۳۵۴/۰۲/۲۴)– در صورتی که تقاضای ثبت شرکتی طبق ماده (۲) این قانون به طور قطعی رد شود وزارت تعاون و امور روستاها (‌یا وزارت کار و امور‌اجتماعی در مورد شرکت‌های تعاونی کارگری) بلافاصله دستور استرداد وجوه پرداختی داوطلبان عضویت را خواهد داد. تبصره ۳ (الحاقی ۱۳۵۴/۰۲/۲۴)– در صورتی که ظرف شش ماه از تاریخ پرداخت بهای سهام به وسیله داوطلبان عضویت نسبت به ثبت شرکت اقدام نشود هر صاحب سهمی‌ می‌تواند برای استرداد وجوه پرداختی خود به وزارت تعاون و امور روستاها و در مورد شرکت‌های تعاونی کارگری به وزارت کار و امور اجتماعی مراجعه ‌نماید، در این صورت وزارت مربوط بلافاصله دستور استرداد وجوه مذکور را خواهد داد.

ماده ۲۱

(اصلاحی ۱۳۵۰/۱۲/۰۵)– اساس‌نامه و نام اعضای مؤسس و هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان و مدیرعامل همچنین هرگونه تغییرات بعدی در شرکت‌ها و اتحادیه‌های‌ تعاونی با رعایت تشریفات مقرر در این قانون و تأیید وزارت تعاون و امور روستاها از نظر تطبیق با مقررات قانون در اداره ثبت مرکز اصلی شرکت یا اتحادیه به ثبت می‌رسد.‌ در مورد شرکت‌های تعاونی کارگری ثبت شرکت با تأیید وزارت کار و امور اجتماعی انجام خواهد شد و آن وزارت باید مراتب را کتباً به اطلاع وزارت ‌تعاون و امور روستاها برساند.

ماده ۲۲

(اصلاحی ۱۳۵۴/۰۲/۲۴)– اساس‌نامه شرکت تعاونی با توجه به مقررات این قانون باید شامل نکات زیر باشد: ۱- نام (‌با قید کلمه تعاونی) مرکز اصلی و نشانی شرکت، مدت و حوزه عملیات شرکت. ۲- موضوع و حدود عملیات شرکت. ۳- شرایط عضویت، مقررات مربوط به قبول یا عدم قبول عضویت، خروج از عضویت (‌اخراج، استعفا، فوت و یا ترک عضویت) حقوق و تعهدات اعضا مسئولیت اعضا. ۴- سرمایه و تعداد سهام اولیه، ارزش هر سهم، حداکثر تعداد و میزان سهامی که یک عضو ممکن است داشته باشد، بازپرداخت یا انتقال سهام مقررات مربوط به وکالت یا نمایندگی از طرف عضو. ۵- مقررات مربوط به مجامع عمومی و ضرب‌ الاجل مربوط به دعوت مجامع مقررات راجع به دستور جلسات مجامع عمومی و حد نصاب ‌برای تشکیل آن و فاصله بین دو جلسه. ۶- اعضای هیئت مدیره و بازرسان (‌تعداد، نحوه انتخاب، وظایف عزل، استعفا و فوت) و مقررات مربوط به جلسات آنان، تعیین صاحبان امضای ‌مجاز حدود و اختیارات و مسئولیت‌های آنان و همچنین تعیین مرجع تصمیم‌گیرنده برای افتتاح حساب بانکی و نحوه استفاده از وجوه زائد بر احتیاج ‌شرکت. ۷- سال مالی، مقررات تنظیم ترازنامه و حساب سود و زیان شرکت و گزارش‌های هیئت مدیره و بازرسان و طرح‌ها و برنامه‌ها بودجه مخارج و‌ عملیات شرکت، حسابرسی شرکت. ۸- طرز عمل شرکت درباره ذخیره قانونی غیرقابل تقسیم و سایر ذخایر. ۹- سود سالانه سهام و مازاد برگشتی. ۱۰- طرز عمل شرکت درباره زیان احتمالی. ۱۱- چگونگی اعلام و آگهی تصمیمات شرکت به اعضا. ۱۲- مقررات راجع به عضویت شرکت در سایر شرکت‌های تعاونی و اتحادیه‌‌های تعاونی. ۱۳- مقررات مربوط به تغییر اساس‌نامه. ۱۴- موارد انحلال و طرز تصفیه شرکت. ۱۵- امکان ادغام با شرکت تعاونی دیگر و ضوابط آن. ۱۷- سرمایه‌گذاری در مؤسسات تولیدی به منظور رفع نیازمندی‌های حرفه‌ای و شخصی اعضا با موافقت وزارت تعاون و امور روستاها

ماده ۲۳

- وزارت تعاون و امور روستاها می‌تواند به دلایل زیر تقاضای ثبت شرکت تعاونی را رد کند و نظر خود را مستدلاً به شرکت اعلام دارد. در‌مورد شرکت‌های تعاونی کارگری این وظیفه بر عهده وزارت کار و امور اجتماعی است. ۱- عدم تطبیق اساس‌نامه شرکت با مقررات این قانون. ۲- عدم تطبیق هدف‌های شرکت با مقاصد و هدف‌های انواع شرکت‌های تعاونی مقرر در این قانون.

ماده ۲۴

(اصلاحی ۱۳۵۰/۱۲/۰۵)– هر گاه شرکت تعاونی که درخواست ثبت آن از طرف وزارت تعاون و امور روستاها و یا وزارت کار و امور اجتماعی رد شده است به ‌تصمیم مذکور اعتراض داشته باشد می‌تواند ظرف ده روز از تاریخ وصول اعلام نظر وزارت مربوط اعتراض خود را همراه با دلایل و مدارک مربوط به تقاضای ثبت و رونوشت اعلام نظر دائر به رد تقاضای ثبت به شورای رسیدگی و داوری در اختلافات تعاونی‌های مذکور در این قانون ارسال دارد. نظر شورای مذکور قطعی و‌ لازم‌الاجرا است.

ماده ۲۵

- ثبت شرکت و تغییرات اساس‌نامه به وسیله آگهی در روزنامه رسمی کشور شاهنشاهی به اطلاع عموم می‌رسد. شرکت می‌تواند علاوه بر‌ روزنامه رسمی کشور شاهنشاهی در صورت لزوم در یکی از جراید محلی و یا نشریات تعاونی و یا با الصاق آگهی در معابر عمومی مرکز شرکت، ثبت و‌ یا تغییرات اساس‌نامه را اعلام دارد. ‌انتشار آگهی در روزنامه رسمی کشور شاهنشاهی برای اعلام تغییر هیأت مدیره، بازرسان و مدیرعامل الزامی نیست. ‌تبصره- در مورد شرکت‌های تعاونی روستایی انتشار آگهی ثبت شرکت و تغییرات آن در روزنامه رسمی کشور و جراید مورد لزوم نیست. فصل چهارم – مجمع عمومی

ماده ۲۶

- مجامع عمومی با تصمیم اکثریت اعضای هیئت مدیره، یا بر اساس درخواست مقامات یا اشخاص زیر به وسیله هیئت مدیره دعوت به‌ تشکیل می‌شود: ۱- بازرس یا اکثریت بازرسان. ۲- یک پنجم اعضای شرکت. ۳- وزارت تعاون و امور روستاها. ۴- وزارت کار و امور اجتماعی در مورد شرکت‌های تعاونی کارگری. تبصره (اصلاحی ۱۳۵۴/۰۲/۲۴)– در صورتی که هیأت مدیره ظرف مدت ۲۰ روز از تاریخ وصول درخواست نسبت به دعوت مجمع عمومی اقدام نکند وزارت تعاون و امور‌ روستاها (‌یا وزارت کار و امور اجتماعی در مورد شرکت‌های تعاونی کارگری) مستقیماً مجمع عمومی را برای رسیدگی به موضوع یا موضوعاتی که مورد‌ نظر است دعوت خواهد کرد.

ماده ۲۷

- دعوت مجامع عمومی با قید دستور و روز و ساعت و محل تشکیل آن باید حداقل پانزده روز قبل از تشکیل جلسه به وسیله انتشار آگهی ‌در جراید محلی و یا الصاق آگهی در مراکز و معابر حوزه عمل و محل کار شرکت و یا دعوت‌نامه کتبی انجام گیرد. تبصره (منسوخ ۱۳۵۴/۰۲/۲۴)- تجدید دعوت تشکیل مجمع عمومی نباید بیش از ۱۰ روز از تاریخ مقرر برای جلسه‌‌ای که تشکیل نشده است به طول انجامد.

ماده ۲۸

- جلسه مجمع عمومی را رئیس هیئت مدیره و در غیاب او یکی از اعضای هیئت مدیره افتتاح می‌کند. در جلسه مجمع ابتدا برای انتخاب ‌یک رئیس و یک نایب رئیس، یک منشی و سه نفر ناظر از میان اعضا اقدام خواهد شد. تبصره- مجمع عمومی که طبق مفاد تبصره ماده (۲۶) این قانون دعوت و تشکیل می‌شود به وسیله مسن‌ترین عضو حاضر در جلسه افتتاح خواهد‌ شد.

ماده ۲۹

- صورت جلسات مجامع عمومی و تصمیمات متخذ در آن توسط منشی مجمع در دفتر مخصوصی ثبت می‌شود و به امضای رئیس و ‌منشی مجمع و نظار خواهد رسید و رونوشت آن به وسیله رئیس مجمع به هیئت مدیره ابلاغ می‌گردد. تبصره- صورت‌‎جلسات مجامع عمومی به عنوان اسناد شرکت باید همواره عیناً در شرکت محفوظ بماند.

ماده ۳۰

(اصلاحی ۱۳۵۴/۰۲/۲۴)– هر یک از اعضا می‌تواند منتهی ظرف پنج روز قبل از تشکیل مجمع عمومی مورد یا موارد دیگری غیر از موضوعاتی که در دعوت‌نامه ‌تشکیل مجمع عمومی تهیه شده است برای طرح در همان مجمع توسط مقامی که مجمع عمومی را دعوت کرده است پیشنهاد کند و مقام دعوت‌کننده‌ مجمع مکلف است پیشنهاد مربوط را در مجمع طرح کند تا در صورت تصویب در دستور جلسه بعد از تنفس همان مجمع قرار گیرد و پیشنهاد طرح هر‌ موضوع جدید در جلسات مجمع از طرف هر یک از اعضا موکول است به موافقت رئیس مجمع و تصویب اکثریت اعضا حاضر در جلسه و در هر دو‌ مورد اتخاذ تصمیم درباره موضوع یا موضوعاتی که علاوه بر دستور جلسه آگهی شده به مجمع پیشنهاد می‌شود به جلسه بعد از تنفس همان مجمع که‌ نباید زودتر از بیست روز و دیرتر از سی روز (‌با دعوت از اعضا) تشکیل گردد موکول خواهد شد. در صورتی که جلسه مجمع عمومی به عنوان تنفس تعطیل گردد هیأت‌ رئیسه مجمع عمومی در جلسه بعد همان خواهد بود که در جلسه مجمع قبل از‌ اعلام تنفس انتخاب شده است مگر اینکه یک یا چند نفر از آنان در مجمع عمومی حاضر نشده باشند که در این صورت به جای اشخاص غایب افراد‌ دیگری انتخاب خواهند شد.

مشخصات منبع و حدود پوشش
نوع سند
قانون
پوشش متن
متن موجود؛ کامل‌بودن بررسی‌نشده
وضعیت اعتبار
اعتبار جاری بررسی نشده
نسخهٔ پایگاه
۱
انتشار صفحهٔ منبع
۱۳۹۵/۱/۱۰
شناسه
artadad-1ae2feb874ef74d479c5
قانون شرکت های تعاونی | پایگاه قوانین آرتاداد